ShweLaYaung(ေရႊလေရာင္)

Thursday, February 10, 2011

ေၾကာက္ၾကီး(၉)လံုး ဆံုးမစာ

၁။ မ်က္ကြယ္ မ်က္ၿမင္၊ မဆင္ၿခင္၊ လူရွင္သိမည္ေၾကာက္။
၂။ ေမတၱာကုန္ခန္း၊ စိတ္မခ်မ္း၊ ညွိဳးႏြမ္းမည္ကိုေၾကာက္။
၃။ ကိုယ္နွင့္မတန္၊ စကားထန္၊ မင္းဒဏ္သင့္မည္ေၾကာက္။
၄။ သစၥာမၿမဲ၊ အက်င့္လြဲ၊ ပါယ္ထဲေရာက္မည္ေၾကာက္။
၅။ လြန္က်ဴးသမွ်၊ ေနာက္ေနာင္တ၊ ရွိရမည္ကိုေၾကာက္။
၆။ ေသနွင္အရက္၊ လူကိုဖ်က္၊ အရွက္ရမည္ေၾကာက္။
၇။ မင္း၏ဥစၥာ၊ အနည္းသာ၊ ၿပစ္ဆာေရာက္မည္ေၾကာက္။
၈။ မဟုတ္မလ်ား၊ သူလွည့္ဖ်ား၊ ေမွာက္မွားမည္ကိုေၾကာက္။
၉။ ရန္သူငါးခ်က္၊ အခင္းဖ်က္၊ ေသပ်က္မည္ကိုေၾကာက္။
(တြင္းသင္းမင္းၾကီး မဟာစည္သူ)

သိဂၤါေလာဝါဒသုတ္..က်င့္ဝတ္ကဗ်ာမ်ား

တစ္ေလာကလံုး၊ ညြတ္ရံုးဦးခ်၊ နွိဳင္းမမွ်သား၊ ဘုရားေရႊစက္၊ ေရာင္ၿပိဳးၿပက္ကို၊

ဦးထက္တင္ထား၊ ရိုညြတ္တြား၍သားနွင့္မိဘ၊ တပည့္စသည္၊ ၿပဳရအံ့ဝတ္၊

ခြ်တ္မူပါယ္ရြာ၊ လားမည္႕တာေၾကာင့္၊သုတ္ပါေထယ်၊ က်မ္း၌ၿပသည္၊

ေလာကက်င့္ရာ၊ အက်ဥ္းမွာပိမ့္၊ နတ္ရြာဖို႕လံုးလံုး က်က္၍သံုး။ ................

သားသမီးက်င့္၀တ္ ငါးပါး။

ေကြ်းေမြးမပ်က္၊ ေဆာင္ရြက္စီမံ၊ ေမြခံထိုင္ေစ၊ လွဴမွ်ေဝ၍၊

ေစာင့္ေလမ်ိဳးႏြယ္၊ဝတ္ငါးသြယ္၊ က်င့္ဖြယ္သားတို႕တာ။

မိဘက်င့္ဝတ္ ငါးပါး။

မေကာင္းၿမစ္ခါ၊ ေကာင္းရာညႊန္လတ္၊ အတတ္သင္ေစ၊

ေပးေဝနွီးရင္း၊ ထိန္းၿမားၿခင္းလွ်င္၊ ဝတ္ငါးအင္၊ ဖခင္မယ္တို႕တာ။

တပည့္က်င့္ဝတ္ ငါးပါး။

ညီညာထၾကြ၊ ဆံုးမနာယူ၊ လာမူၾကိဳဆီး၊ ထံနီးလုပ္ေကြ်း၊

သင္ေတြးအံရြတ္၊ တပည့္ဝတ္၊ မခြ်တ္ငါးခုသာ။

ဆရာ့က်င့္ဝတ္ ငါးပါး။

အတတ္လည္းသင္၊ ပဲ့ၿပင္ဆံုးမ၊ သိပၸမခ်န္၊ ေဘးရန္းဆီးကာ၊

သင့္ရာအပ္ပို႕၊ ဆရာတို႕၊ က်င့္ဖို႕ဝတ္ငါးၿဖာ။

လင္က်င့္ဝတ္ ငါးပါး။

မထီမဲ့ကင္း၊ အပ္နွင္းဥစၥာ၊ မိစၦာမမွား၊ ဝတ္စားဆင္ယင္၊

ၿမတ္နိဳးၾကင္၊ ငါးအင္ လင္က်င့္ရာ။

မယားက်င့္ဝတ္ ငါးပါး။

အိမ္တြင္းမွဳလုပ္၊ သိမ္းထုပ္ေသခ်ာ၊ မိစၦာၾကဥ္ေရွာင္၊ ေလ်ာ္ေအာင္ၿဖန္႕ခ်ိ၊

ပ်င္းရိမမူ၊ ဝတ္ငါးဆူ၊ အိမ္သူက်င့္အပ္စြာ။

မိတ္ေဆြက်င့္ဝတ္ ငါးပါး။

ေပးကမ္းခ်ီးၿမွင့္၊ ကိုယ္နွင့္ယွဥ္ထား၊ စီးပြါးေဆာင္ရြက္၊ နွဳတ္ၿမြက္ခ်ိဳသာ၊

သစၥာမွန္ေစ၊ ဝတ္ငါးေထြ၊ က်င့္ေလမိတ္သဟာ။

အိမ္ရွင့္က်င့္ဝတ္ ငါးပါး။

ဝစြာေကြ်းေမြး၊ ၿပဳေရးစီရင္၊ နာလွ်င္ကုေစ၊ ငွေဝရသာ၊

အခါကိုလႊတ္၊ အိမ္ရွင့္ဝတ္၊ မခြ်တ္ငါးခုသာ

အိမ္ေဖာ္က်င့္ဝတ္ ငါးပါး။

အိပ္ေသာ္ေနာက္က်၊ ထေသာ္ကားေရွး၊ ေပးမွယူအပ္၊

ေစ့စပ္ေဆာင္ရြက္၊ ေက်းဇူးၿမြက္၊ ငါးခ်က္ၿပဳက်င့္ရာ။

ဒါယကာက်င့္ဝတ္ ငါးပါး။

ေမတၱာစိတ္သက္၊ ေဆာင္ရြက္ခ်စ္ၾကင္၊ ခင္မင္နွဳတ္ခ်ိဳ၊ လိုလွ်င္ဖိတ္ထား၊

တတ္အားလွဴေစ၊ ဝတ္ငါးေထြ၊ ၿပဳေလဒါယကာ။

ရဟန္းက်င့္ဝတ္ ငါးပါး။

မေကာင္းၿမစ္ခါ၊ ေကာင္းရာညႊန္လစ္၊ အသစ္ေဟာက်ဴး၊ နာဘူးထပ္မံ၊

နတ္ထံတင္ရာ၊ ေမတၱာလဲၿပဳ၊ ရဟန္းမွဳ၊ ေၿခာက္ခုလြန္ေသခ်ာ။

က်မ္းသိဂၤါလ၊ သုတ္ဝယ္ၿပ၊ သံုးဝၿမတ္ဆရာ။

က်င့္ဝတ္မေၿပ၊ ပါယ္ေလးေထြ၊ လာေလရွည္ၿမင့္ၾကာ။

ဤသည့္ဝတ္ကုန္၊ ေဆြမ်ိဳးစံု၊ ေၿခာက္ဘံုထက္နတ္ရြာ။

လွည္းဘီးၿပင္က၊ နားေစာင့္ခ်သို႕၊ မိဘနွင့္သား၊ မယားနွင့္လင္၊ အိမ္ရွင္အိမ္ေဖာ္၊

ေထရ္ေက်ာ္ဒါယကာ၊ မိတ္သဟာနွင့္၊ ဆရာတပည့္၊ တည့္တည့္မခြ်တ္၊ က်င့္ဝတ္စံုလင္၊

ၿဖဴသန္႕စင္မူ၊ ရွင္လည္းမေကြ၊ ေသလည္မကြာ၊ နတ္ရြာလူ႕ၿပည္၊ လွည့္လည္အတူ၊ စံစားမူ၍၊

နိဗၺဴေရႊၿပည္၊ ဝင္အံ့သည္တည့္၊ မတည္က်င့္ဝတ္၊ ခြ်တ္သူတို႕မွာ၊ မလြတ္သာတည္း၊

ေလးရြာဖို႕လံုးလံုး၊ လူၿဖစ္ရွံဳး။

(သဂၤဇာ ဆရာေတာ္)

ဂီဟိ ဝိနယ

ဥစၥာပ်က္ေၾကာင္း(၆)ပါး

ေသစာေသာက္စား၊ လမ္းသြားခါမဲ့၊ ရွဳငဲ့သဘင္၊ ေပ်ာ္ရႊင္အန္ေလာင္း၊
မေကာင္းမိတ္ဖ်င္း၊ ပ်င္းရိၿခင္းကား၊ ယိုယြင္းဥစၥာ ပ်က္ေၾကာင္းတည္း။

အရက္ေသာက္ၿခင္းအၿပစ္(၆)ပါး

ဥစၥာယုတ္ၿခင္း၊ ၿငင္းခံုမ်ားစြာ၊ ေရာဂါထူေၿပာ၊ ေက်ာ္ေဇာမဲ့တံု၊ မလံုအဂၤါ၊
ပညာနည္းရွား၊ ဤေၿခာက္ပါးကား ေသာက္စားေသစာ အၿပစ္တည္း။

အခါမဲ့သြားလာၿခင္း အၿပစ္(၆)ပါး

ကိုယ့္သားမယား၊ တစ္ၿခားဥစၥာ၊ လံုရာမဲ့ေရွာင္း၊ မေကာင္းအရာ၊ ရြံ႕ရွာေလအပ္၊
ယိုးစြပ္ေရာက္မွဳ၊ ဆင္းရဲစု၊ ေၿခာက္ခု ခါမဲ့သြားၿပစ္တည္း။

သဘင္ပြဲလမ္းအၿပစ္(၆)ပါး

ကၿခင္းတလီ၊ သီသည္တသီး၊ မွဳတ္တီးတသင္း၊ ၿပိန္ဖ်င္းတအုပ္၊ လက္ခုပ္တတည္၊
အိုးစည္တၿဖာ၊ ရွိရာရွာဟု၊ ဥစၥာပ်က္မွဳ၊ ဤေၿခာက္ခုကား၊ ၾကည့္ရွဳသဘင္အၿပစ္တည္း။

ေလာင္းကစားအၿပစ္(၆)ပါး

ေအာင္သူရန္ပြါး၊ ရွံဳးသားစိုးရိမ္၊ စည္းစိမ္ေလ်ာ့ပါး၊ တရားသဘင္၊ မ၀င္သက္ေသ၊
မိတ္ေဆြနွိမ့္ဆို၊ မလိုထိမ္းၿမား၊ ဤေၿခာက္ပါးကား၊ ေပ်ာ္ပါးေၾကြအန္ အၿပစ္တည္း။

မိတ္ေဆြပ်က္(၆)ပါး

ေၾကြအန္ၾကဴးထ၊ မိန္းမၾကဴးေထြ၊ ေသစာၾကဴးမွဳ၊ အတုၿပဳၿငား၊
လွည့္စားတေထာက္၊ မ်က္ေမွာက္လွည့္ခ်က္၊ နိုင္ထက္လုယူ၊
ဤသူေၿခာက္ပါး၊ မိတ္ၿဖစ္လားေၾကာင့္၊ ပ်က္ၿပားမိတ္ေဆြအၿပစ္တည္း။

ပ်င္းရိၿခင္းအၿပစ္(၆)ပါး

အခ်မ္းၿပင္း၀ွန္၊ အလြန္ပူနိဳး၊ မိုးခ်ဳပ္လွေမာ၊ ေစာလွလြန္းေယာင္၊ ဆာေလာင္ၿပင္းၿပ၊
၀မ္း၀လြန္းေထြ၊ ေနကပညာ၊ မပြါးရာသည္၊ ေၿခာက္ၿဖာပ်င္းသူအၿပစ္တည္း။

အၾကီးအကဲက်င့္၀တ္(၆)ပါး

ထၾကြနိဳးၾကား၊ သနားသီးခံ၊ ေ၀ဘန္ၾကည့္ရွဳ၊ ဤေၿခာက္ခုကား၊ ၾကီးသူ႕က်င့္ရာတရားတည္း။

မိတ္ေဆြတု(၁၆)ပါး

ကိုယ္က်ိဳးကိုသာငဲ့ေသာမိတ္ေဆြတု(၄)ေယာက္

လက္ခ်ည္းလာ၍၊ ဥစၥာေဆာင္သယ္၊ နည္းငယ္ၿဖင့္သာ၊ မ်ားစြာလိုရွိ၊ ေဘးထိေရာက္ခါ၊
ၿပဳလာတံုဘိ၊ မိမိက်ိဳးငွာ၊ မွီလာေပါင္းယွဥ္၊ ေလးေယာက္စဥ္ကား၊ အညဒတၳဳဟရတည္း။

နွဳတ္ၿဖင့္ဟန္ေဆာင္ေသာ မိတ္ေဆြတု(၄)ေယာက္

ေရွးၿဖစ္ေစ့စပ္၊ တထပ္ေနာက္မွီး၊ ခ်ည္းဆီးသၿဂိဳဟ္၊ ေပးလိုစဟန္၊ ပစၥပၸန္မူ၊
ၿပညႊန္ပ်က္ၿပား၊ ဤေလးပါးကား မွတ္သား ဝစီပရမတည္း။

ခ်စ္ဖြယ္ကိုဆိုေသာ မိတ္ေဆြတု(၄)ေယာက္

မေကာင္းခြင့္ၿပဳ၊ ေကာင္းမွဳကိုလွ်င္၊ ဆင္ၿခင္မရွဳ၊ ခြင့္ၿပဳသည္ပင္၊ ေရွ႕တြင္ခ်ီးမြမ္း၊
ဖံုးလႊမ္းကြယ္လွ်င္၊ ကဲ့ရဲ႕ခ်င္သည္၊ ေလးအင္ပီယဘာဏီတည္း။

မေကာင္းမွဳ၌ အေဖာ္ၿပဳေသာ မိတ္ေဆြတု(၄)ေယာက္

ေသာက္တုတ္ေသရက္၊ ညဥ့္နက္လမ္းသြား၊ ရွဳစားသဘင္၊ ေပ်ာ္ရႊင္အန္စာ၊
ေလးရပ္မွာပင္၊ တကြထင္သည္၊ ေလးအင္အပါယ္သဟဲတည္း။

မိတ္ေဆြစစ္(၁၆)ပါး

ေက်းဇူးရြက္ေဆာင္တတ္ေသာ မိတ္ေဆြစစ္(၄ေယာက္

ေမ့ေလ်ာ့ေစာင့္လာ၊ ဥစၥာေစာင့္ေရွာက္၊ ေဘးေရာက္ကိုးကြယ္၊ ၿပဳဘြယ္ရွိက၊
နွစ္ဆဥစၥာ၊ ေပးေခ်လာသည္၊ ေလးၿဖာ ဥပကာရတည္း။

ဆင္းရဲခ်မ္းသာ မပစ္ခြါေသာ မိတ္ေဆြစစ္(၄)ေယာက္

လွ်ိဳ႕၀ွက္စကား၊ ၾကားေစတံုလွ်က္၊ သူလွ်ိဳ႕၀ွက္၍၊ ေဘးေတြ႕မစြန္႕ မတြန္႕တိုပါ၊ သူ႕ကိုညွာလွ်က္၊

သူ႕သက္စြန္ေၿမာက္၊ ဤေလးေယာက္ကား၊ မွ်ေလာက္ခ်မ္းသာ ဆင္းရဲတည္း။

အက်ိဳးရွိရာ ေၿပာေသာမိတ္ေဆြစစ္(၄)ေယာက္

မေကာင္းၿမစ္ခါ၊ ေကာင္းရာသြင္းထား၊ မၾကားစေတာင္း၊ အေၾကာင္းၾကားလာ၊

နတ္ရြာလမ္းၿပ၊ ဤေလးဝကား၊ မည္ရ အတၳကၡာယီတည္း။

အစဥ္သနားတတ္ေသာ မိတ္ေဆြစစ္(၄)ေယာက္

ဥစၥာခမ္းနား၊ မပြါးသၿမိဳ႕၊ မႏွစ္လို႕ၿငား၊ ပြါးကရႊင္ၿမဴး၊ ေက်းဇူးမဲ့ကို၊ ဆိုေသာ္တားၿမစ္၊

ေက်းဇူးၿဖစ္ကို၊ ဆိုေသာ္ခ်ီးမြမ္း၊ သူတို႕တမ္းကား၊ မိတ္ကြ်မ္း အနဳကမၼတည္း၊

အေလးၿမတ္ၿပဳအပ္ေသာ အရပ္ေၿခာက္မ်က္နွာ။

အေရွ႕မိဘ၊ ေတာင္မွဆရာ၊ ေနာက္မွာမယား၊ ေၿမာက္ကားမိတ္ေဆြ၊

ေအာက္ေၿခကြ်န္မ်ား၊ အထက္ဖ်ားကား၊ ပုဏၰားရဟန္း ေၿခာက္ရပ္တည္း။

အေလာင္းလ်ာတို႕ အလိုေတာ္(၆)ပါး

ေလာဘေဒါသ၊ ေမာဟကင္းလို၊ ေတာခိုတစ္ၿဖာ၊ ဆိတ္ရာၿငိမ္သက္၊

ဝဋ္မွထြက္၊ ေၿခာက္ခ်က္ေလာင္းလ်ာလိုေတာ္တည္း။

မၿပတ္ဆင္ၿခင္ရာေသာတရား(၅)ပါး

အိုၿခင္းတစ္ၿဖာ၊ နာၿခင္းတစ္ေထြ၊ ေသၿခင္းတစ္ၿခား၊ ကြဲၿပားတတန္၊ ကံလွ်င္ဥစၥာ၊

ဤငါးၿဖာကို၊ မကြာေန႕ည၊ ဥာဏ္သက္၀င္၍ဆင္ၿခင္ၾက။

အက်ိဳးေဆာင္ေသာတရား(၁)ပါး

ေသၿခင္းတစ္ပါး၊ ဤတရားကား၊ စီးပြါးမ်ားေၿမာင္၊

အက်ိဳးေဆာင္သည္၊ အိုေအာင္ေအာက္ေမ့စီးၿဖန္းၾက။

(ဆရာေတာ္ ဦးဗုဓ္)

Monday, January 31, 2011

အမုန္းပင္လယ္

ပင္လယ္ျပင္သည္အက်ယ္အားျဖင့္လည္းေကာင္းအနက္အားျဖင့္

လည္းေကာင္းတုိင္းတာ၍မရေကာင္းေခ်၊ ထုိ႔ေၾကာင့္

ပင္လယ္ခရီးသြားရျခင္းကုိ ကမ္းမျမင္ လမ္းမျမင္ဟု ေျပာၾက၏။
ပင္လယ္သည္ အဲဒီေလာက္ထိ က်ယ္ျပန္႔၍ အဲဒီေလာက္ထိ နက္ရႈိင္း၏၊ အဲဒီေလာက္ဟုဆုိျခင္းသည္ အတုိင္းအတာကို ျပသည္မဟုတ္၊ တုိင္းတာ၍မရႏုိင္သည္ကုိဆုိျခင္းျဖစ္ပါ၏။သူ၏အမုန္းတရားသည္လည္း
ပင္လယ္ျပင္ကဲ့သုိ႔တုိင္းတာ၍မရႏုိင္ေလာက္ေအာင္နက္႐ႈိုင္းက်ယ္ျပန္႔
လွပါ၏။ေသရိ၀ရဲြကုန္သည္နွင့္ေလာလရြဲကုန္သည္တုိ႔သည္တေျမထဲေန

တစ္ေရထဲေသာက္သူမ်ားျဖစ္ၾက၏၊“ဥစၥာလုိရင္ ကုန္သည္လုပ္”

ဆုိသည့္အတုိင္းသူတုိ႔သည္ ရြဲမ်ားကို နယ့္အနွံ႔လွည့္လည္၍ေရာင္းရင္း စီးပြါးရွာကာဘ၀ကုိရည္တည္ေနသူမ်ားၿဖစ္ၾက၏။ဘ၀ခ်င္းတူေသာ္လည္း

စိတ္ထားခ်င္းေတာ့ မတူညီၾက၊ ေသရိ၀ရြဲကုန္သည္သည္ စိတ္ထား
ေကာင္း၏၊ပစၥည္းမွန္ေစ်းမွန္၍သမာဓိအခံရွိသူျဖစ္၏။ေလာလ
ရြဲကုန္သည္သည္ကားစိတ္ထားေကာက္၏၊ပစၥည္းမမွန္ေစ်းမမွန္
သမာဓိအခံလည္းမရွိေပ။ သူတုိ႔နွစ္ဦးသည္စိတ္ထားခ်င္းအသြင္မတူ

ေသာ္လည္းကုန္ေရာင္းခရီးသြားခ်င္းေတာ့တူေနၾက၏၊သြားရင္းသြားရင္း
ျဖင့္နီလ၀ါဟျမစ္”ကို ျဖတ္ေက်ာ္၍ အရိ႒ပူရ ျမိဳ႔ေတာ္သုိ႔ပင္ေရာက္လာခဲဲ့
ၾကေပျပီ၊အရိ႒ပူရ ျမိဳ႔ေတာ္သည္လည္း လူကုန္တန္ေပါ၍ၾကြယ္၀သူ
မ်ားေသာျမိဳ႕တစ္ျမိဳ႕ျဖစ္၏၊ သူတုိ႔သည္ပါလာေသာ ရြဲမ်ားကို

ေရာင္းရန္အတြက္လမ္းမ်ားကိုခြဲေ၀ၾက၏။တစ္ေနရာနွစ္ဦးျပိဳင္တူ
သြားလွ်င္ေရာင္းကုန္တူေန၍အဆင္မေျပလွေပ။ သုိ႔ေသာ္
တစ္ဦးေရာင္းျပီးေသာေနရာကိုက်န္တစ္ဦးကေရာင္းခြင့္ရွိ၏၊ဤသည္မွာ

ေရွးေခတ္ကုန္သည္တုိ႔၏အစဥ္အလာက်င့္၀တ္တစ္ခုပင္ျဖစ္၏။

ေလာလရြဲကုန္သယ္သည္ ေရာင္းရင္းေရာင္းရင္းျဖင့္ သူေဌးႀကီးက်

(ဟုိတစ္ခ်ိန္က အလြန္ၾကြယ္၀ခ်မ္းသာေသာ္လည္းဥာတိဗ်သန-

ေဆြမ်ိဳးပ်က္စီးျခင့္း၊ ေဘာဂဗ်သနပစၥည္းဥစၥာပ်က္စီး ျခင္းတုိ႔ေၾကာင့္ အေျခမလွွ အေနမက်ျဖစ္ေနသည့္) ေျမးအဖြါးနွစ္ေယာက္သာရွိေသာ အိမ္သုိ႔ေရာက္လာ၏၊ ေျမးမေလးသည္ငယ္ရြယ္သူေလးမုိ႔သူမ်ားနည္းတူ
လွခ်င္ပခ်င္တန္ဆာဆင္ခ်င္စိတ္ရွိ၏၊ဤသည္မွာလည္းအျပစ္မဆုိသာပါ
မိန္းကေလးမ်ား၏သဘာ၀ပင္ျဖစ္၏၊အမ်ိဳးသမီးမ်ားသည္တန္ဆာဆင္
ျခင္း၌ေရာင့္ရဲျခင္းမရွိဟုပင္ ဆုိထားပါ၏၊ ထုိ႔ျပင္ အမ်ဳိးသမီးမ်ားနွင့္ ပါတ္သက္၍ အိမ္ေထာင္ရွင္ အမ်ဳိးသားမ်ားက်င္႔ရမည့္ က်င့္၀တ္ထဲတြင္
“၀တ္စားဆင္ယင္”ဟူေသာက်င့္၀တ္တစ္ခုပါရွိေနသည္ကိုေတြ႕ႏို္င္ပါ၏။

ဤသည္မွာ အမ်ိဳးသမီးမ်ား၏ ဆႏၵကုိ ျဖည့္ဆည္းေပးျခင္းျဖစ္ပါ၏။

အမ်ဳိးသမီးငယ္ေလးသည္ သူ႔အဖြါးကိုရြဲ၀ယ္ေပးဖုိ႔ပူဆာေတာ့၏၊အဖြြါးက
င့ါေျမးရယ္ ငါ့ေျမးေလးကုိ အရင္တုန္းကလုိဆုိရင္ဖြါးဖြါးကေရႊြေပၚျမတင္

ဆုိသလုိ တင့္ေတာင့္တင္တယ္ထားမွာေပါ့ကြယ္၊အခု အဖြါးတုိ႔ဘ၀က

လက္လႈပ္နို္င္မွ ပါးစပ္လႈပ္ရတဲ့ဘ၀ဆုိတာ ငါ့ေျမး ေလးလဲအသိပဲကြယ္၊ ငါ့ေျမးေလးက လိမၼာပါတယ္ကြယ္ေနာ္၊ ဖြါးဖြါးမွာ ေပးစရာ မရွိလု႔ိပါ
ေျမးေလးရယ္၊အဖြါးသည္ေျပာရင္းပင္မ်က္ရည္ေလးမ်ားေ၀့လာေတာ့၏။
(အဖြါးသည္ ငယ္ရာမွ ၾကီးလာသူ ျဖစ္၏၊ ဤအရြယ္သည္ သူမ်ားနည္းတူ လွခ်င္ပခ်င္တန္ဆာဆင္ခ်င္သည့္အရြယ္မွန္းသိ၏၊သူ႔ေျမးေလး
ေက်ာင္းေနပညာသင္ရမည့္အခ်ိိန္မွာထမင္းတစ္နပ္စာအတြက္
သူမ်ားအိမ္မွာေန႔စားအလုပ္ေလးလုပ္၊ရတာေလးနွင့္ေလာက္ေအာင္စား၊
ရွိတာေလး နွင့္လွေအာင္၀တ္ေနရမွန္းလည္း သိပါ၏ သုိ႔ေသာ္ ဘာမ်ား
တတ္နုိင္ပါမည္နည္း၊မလြဲသာမတတ္သာသည့္အဆံုးေျဖစိတ္အေနနွင့္
ကံကုိပဲလွည့္ခ်ေနမွိ၏၊ ကံဆုိးလုိက္တဲ့ င့ါေျမးေလးရယ္၊ ဤသည္မွာ

အဖြါးစိတ္ထဲမွာ ေတြးေနမွိေသာအေတြးေလးသာျဖစ္ပါ၏၊

ဤအေတြး ဤအေဆြးကုိ ေျမးမေလး သိမည္မဟုတ္ပါ)။
ေျမးမေလးသည္ ဇြဲ႕မေလွ်ာ့၊ လုိခ်င္သည္ကုိ ရေအာင္လုပ္ယူတတ္သည့္ စိတ္ဓါတ္ရွိ၏၊သူစဥ္းစား၏၊ဘယ္လုိဖန္ရမလဲ၊ဘယ္လုိၾကံရမလဲ၊သူသည္

အိမ္တြင္းမႈလည္း ေစ့စပ္ေသခ်ာသူေလး ျဖစ္သည့္အျပင္ ဘယ္နား
ဘာရွိသည္ကိုလည္း မွတ္မိသူျဖစ္၏၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ ရြဲကုိ ေငြမရွိလွ်င္
ဘာနွင့္၀ယ္ယူရမလဲ စဥ္္းစားၾကည့္ေသာအခါအုိးၾကိဳအုိးၾကား၌ မသုံးပဲ

ပစ္ထားသည့္ ခြက္တခြက္ကုိအမွတ္ရလာ၏၊သူ၏မ်က္လုံးသည္

အေရာင္ေတာက္လာ၏၊ ဖြါးဖြါး ေျမးတို႔ိအိမ္မွာအသုံးမျပဳတဲ့ ခြက္တစ္ခု

ရွိတယ္ေလ၊ အဲဒီခြက္ေလးနွင့္ရြဲလဲရင္ရခ်င္ရမွာ။ဖြါးဖြါး၀ယ္ေပးပါေနာ္၊

ေအးေလ ငါ့ေျမးကဒီေလာက္လုိခ်င္ေနမွာေတာ့ ရြဲကုန္သည္ေလးကုိ ဖြါးဖြါးေခၚၾကည့္အုံးမယ္ေလ။အဖြါးၾကီးသည္ အိမ္ေပါက္ေရာက္ေနသည့္

ရြဲကုန္သည္ေလးကုိ ေခၚျပီး ေနရာထုိင္ခင္းေပးကာလူေလးရဲ႕ေဟာ့ဒီက

မင့္နွမေလးက(ယဥ္ေက်းသူတုိ႔အသုံးအႏႈံးျဖစ္၏)ရြဲလုိခ်င္လုိ႔ပူဆာေနလို႔
ပါကြယ္၊ အဖြါးတုိ႔လည္း ဆင္းရဲလြန္းေတာ့ေငြေၾကးမတတ္နုိင္လုိ႔ပါ၊

ေဟာဒီက ခြက္ေလးယူျပီး ရြဲေလးနဲနဲပါးပါးေပးခဲ့ပါလားကြယ္။

(အဖြါးၾကီးသည္ ဆင္းရဲေသာ္လည္း တစ္ခ်ိန္က ၾကြယ္၀ခ်မ္းသာသည့္ လူကုန္တန္ျဖစ္ခဲ့သူမုိ႔အေျပာလည္းခ်ိဳသာလွ၏)။ေလာလရြဲကုန္သယ္
သည္ခြက္ကို ေသေသခ်ာၾကည့္၏၊ခြက္ေလးသည္ မသုံးတာၾကာ၍

ဖုန္မ်ားေပကပ္ကာၾကာေတာ့ညစ္ပါတ္ေနေတာ့၏၊ခြက္ကုိ အပ္ျဖင့္ ၿခစ္
ၾကည့္ေသာအခါအေရးအေၾကာင္းမ်ားထင္လာ၏၊ေအာ္ေရႊခြက္ပါတကား

(အရင္ သူေဌးႀကီး ေရခ်ိဳးရာ၌ အသုံးျပဳေသာ ေရႊခြက္ျဖစ္၏၊သုိ႔ေသာ္
ရုိးလြန္းေသာေျမးအဖြါးနွစ္ဦးသည္ ေရႊခြက္မွန္း မသိၾက။)

ေလာလ ရြဲကုန္သယ္သည္ ခြက္ကုိ ကုိင္ရင္း စဥ္းစားေန၏၊ အင္းသူတုိ႔
ေျမးအဖြါးေရႊခြက္မွန္းမသိၾကဘူး၊ငါဒီေရႊခြက္ကုိအလကားရေအာင္

ၾကံမွပဲဟု စဥ္းစားေန၏၊ထုိ႔ေနာက္ေတာ့ အမယ္ႀကီးတုိ႔ ခြက္ဟာဘာမွ

တန္ဖုိးမရွိ၊တစ္ပဲမေျပာနွင့္ပဲ၀က္ေတာင္မတန္တဲ့ခြက္အုိၾကီးပဲ၊ဒါေၾကာင့္
ရြဲတစ္လုံးမွမေပးနိုင္ပါဟု ဆုိကာ ခြက္ကုိ လႊင့္ပစ္၍ ထြက္ခြါသြားေလ၏၊
(သူသည္ခြက္ကုိတန္ဘုိးမရွိဟုထင္ေအာင္ဟန္ေဆာင္ျပဳလုပ္ျခင္းျဖစ္၏၊
ရုိးသားလြန္းေသာေျမးအဖြါးနွစ္ဦးသည္ရြဲေလးတစ္လုံးနွစ္လုံးေပး၍
ခြက္ကုိယူသြားလွ်င္လဲေပးလုိက္ၾကမည္သာျဖစ္ပါ၏၊ယခုေတာ့
သူ႔ေလာဘကမသိနားမလည္သူကုိ အခ်ဥ္ဖမ္း ခ်င္လြန္းအားၾကီးေန၍
ရြဲတစ္လုံးမွ်မေပးပဲ ခြက္ကုိလႊင့္ပစ္ကာထြက္ခြါသြားျခင္းျဖစ္၏)
ေျမးအဖြါးနွစ္ဦးသည္ ဇီးရြက္ခန္႔ငယ္ေသာမ်က္နွာေလးမ်ားျဖင့္
က်န္ရစ္ခဲ့ၾက၏၊ထုိ႔အျပင္ မ်က္ရည္စက္ေလးမ်ားလည္း စီးက်ေနၾက၏၊

ဆင္းရဲလြန္း၍က်ေသာ ဒုကၡမ်က္ရည္စက္မ်ားေပ တကား။

ေလာလရြဲကုန္သည္ထြက္သြားျပီးေနာက္မၾကာခင္မွာပင္ေသရိ၀
ရြဲကုန္သယ္သည္ေျမးအဖြါးအိမ္ေပါက္နားသုိ႔ ေရာက္လာ၏၊၊

“ရြဲကုန္သယ္ လာျပီဗ် ခင္နွမတုိ႔ ဆင္ၾကေစဖြယ္၊ အဆင္လွလို႔ ေစ်းကခ်ိဳတယ္၊ အပုိပါရေသး” ရြဲမ်ား၀ယ္ၾကအုံးမလာဗ်ာ၊ ရြဲရြဲ၊ လွမွလွ သန္႔မွသန္႔ အညံံ့ဆုိုလုိ႔တစ္လုံးမွမပါပါ၊ တစ္ကုံးမွမပါပါခင္ဗ်ာ၊ပစၥည္းမွန္္ ေစ်းမွန္၊အရိ႒ေရႊၿမိဳ႔သူေလးမ်ားအတြက္လွေစခ်င္လြန္းတဲ့ေစတနာအမွန္

နွင့္လာေရာင္းေပးတာပါခင္ဗ်ာ၊ ေျမးမေလးသည္ အသံၾကားရာသုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေလးျဖင့္လွမ္းၾကည့္ေန၏၊အင္းဒီအကိုေလးကရုပ္ေလးက
လည္းခပ္သန္႔သန္႔ပဲ။အသံေလးကလည္းသနားတတ္တဲ့အသံေလး
ပါတယ္၊သေဘာေကာင္းမည့္ပုံပဲ၊ဖြါးဖြါးေနာက္ထပ္ရြဲကုန္သည္
တစ္ေယာက္လာျပန္ျပီဖြါးဖြါးရဲ႕။၀ယ္ေပးပါအုံးေနာ္ဖြါးဖြါး၊ေျမးမေလးသည္
အဖြါးနားသြားကုိလက္ေလးကိုဆုပ္ကုိင္ရင္းပူဆာေနေတာ့၏၊ အင္း

ငါ့ေျမးကလဲအမွတ္မရွိပဲကုိးကြဲ႕၊ခုနင္က ရြဲကုန္သယ္ ေျပာသြားတာ

ငါ့ေျမးကုိယ္တုိင္ၾကားလုိ္က္တယ္မဟုတ္လား၊ပဲ၀က္ေတာင္မတန္ဘူးတဲ့၊
ေျပာေျပာဆုိဆုိခြက္ကိုလႊင့္ပစ္သြားတာေလ။ အဖြါးတုိ႔ကသာ အိမ္က
ပစၥည္းေလးဆုိျပီးသံေယာဇဥ္တပ္ေနတာ၊ဟုိကျဖင့္ဂရုေတာင္မစုိက္ဘူး၊

ခု ငါ့ေျမးက ဘာနွင့္မ်ား ၀ယ္ခ်င္ေသးတာလဲကြယ္။ ဖြါးဖြါးကလည္း လူခ်င္းတူေပမဲ့ အသက္႐ႈခ်င္း မတူဘူးတဲ့၊ ခုနင္က ရြဲကုန္သည္က ရုပ္ကလည္း ခပ္ဂ်စ္ဂ်စ္ပုံစံ၊ အေျပာအဆုိကလဲၾကည့္ေလ ဖြါးဖြါးကိုမ်ား
ေျပာသြားလုိက္တာ၊အမယ္ ၾကီးတဲ့၊ ဟြန္းဆင္းရဲေတာ့နွိမ္ခ်င္ၾကတာေလ
ေျပာတာဆုိတာကအစ။အခုေရာင္းတဲ့အကုိၾကီးကရုပ္ေလးကသန္႔သန္႔
ေလး သေဘာေကာင္းမည့္ပုံရွိတယ္ဖြါးဖြါးရယ္ေနာ္ ၀ယ္ေပးပါေနာ္ ဖြါးဖြါး၊
ေအးေအးငါ့ေျမးကဒိီေလာက္ပူဆာေနမွာေတာ့ငါ့ေျမးစိတ္ခ်မ္းသာေအာင္

အဖြါးေခၚၾကည့္ပါအုံးမယ္ကြယ္။ ေဟ့လူေလးလာပါအုံးကြယ္၊ ဒီက

ေမာင့္နွမေလးကရြဲလုိခ်င္လုိ႔တဲ့ကြယ္၊အဖြါးတုိ႔ကလည္းဆင္းရဲလြန္းေတာ့
ေငြေၾကးေတာ့မရွိဘူးကြယ္၊ဒီခြက္ေလးပဲရွိတာ။အဲဒါလူေလးက ဒီက
နွမေလးစိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ရြဲနဲနဲေလာက္ ေပးခဲ့ပါလားကြယ္။...ေအာ္

ဟုတ္ကဲ့ပါ ဖြါးဖြါး၊ေသရိ၀ရြဲကုန္သယ္သည္ အဖြါးေပးေသာခြက္ကို ၾကည့္လုိက္၏၊အင္း..ေရႊခြက္နွင့္တူလုိက္တာ၊ေသခ်ာေအာင္အပ္သြားျဖင့္
ခြက္ကုိၿခစ္ၾကည့္၏၊ေတာက္ပေသာေရႊေရာင္ အစင္းေၾကာင္းေလးမ်ား

ထင္လာ၏၊ဖြါးဖြါး ဖြါးဖြါးတုိခြက္က ေရႊခြက္ႀကီး ဖြါးဖြါးရဲ႕။ေခတ္ကာလ ေပါက္ေစ်းအရအနည္းဆုံးေစ်းကုိတစ္သိန္းေလာက္တန္တယ္ ဖြါးဖြါးရဲ႕၊

က်ေနာ့မွာ အဲဒီေလာက္ထိ မပါပါဘူးအဖြါးရယ္။ေျပာေျပာဆုိ ေရႊခြက္ကုိ
တရိုတေသ ျပန္ေပးလုိက္၏၊လူေလးဘုန္းကံေၾကာင့္တစ္သိန္းတန္

ေရႊခြက္ျဖစ္သြားတယ္ထင္ပါတယ္ကြယ္၊ေစာေစာကလာတဲ့ရြဲကုန္သယ္
ေျပာသြားတာကေတာ့ ပဲ၀က္ေတာင္ မတန္ဘူးတဲ့၊ အဲဒီေတာ့

လူေလးထုိက္လို႔လူေလးရတယ္လို႔ သေဘာထား၊ေဟာဒီကဖြါးဖြါးရဲ႕ေျမး။
ေမာင့္နွမေလးကိုသာ ရြဲေလးနဲနဲပါးပါး ေပးခဲ့ပါကြယ္၊ဒါဆုိဒီလုိလုပ္ပါလား
ဖြါးဖြါးရယ္၊ က်ေနာ္ ရြဲေရာင္းလုိ႔ ရတဲ့ အသျပာငါးရာရယ္။ေဟာဒီအသျပာ
ငါးရာတန္တဲ့ရြဲေတြရယ္အားလုံးကုိယူလုိက္ပါ။က်ေနာ့အတြက္ေတာ့

အျပန္စရိတ္စခအျဖစ္ေငြအသျပာရွစ္က်ပ္ရယ္၊ရြဲထည့္တဲ့ဒီအိပ္ေလးရယ္
ဒီက ခ်ိန္ခြင္ေလးရယ္ အဲဒါေလးေတာ့ ဖြါးဖြါးျပန္ေပးပါေနာ္၊ေရာင္းသူလဲ ေက်နပ္ေန၏၊၀ယ္သူလည္းေက်နပ္၏၊နွစ္ဦးနွစ္ဖက္ ေက်နပ္၍
စိတ္ခ်မ္းသာ စရာေကာင္းလွ၏။ေျမးမေလး မ်က္နွာေလးသည္

ေသာ္တာလ၀န္းကဲ့သို႔တျပဳံးျပဳံးႏွင့္ေသရိ၀ရြဲကုန္သည္ကုိေက်းဇူးတင္
မဆုံးျဖစ္ေနေတာ့၏။ေသရိ၀ ရြဲကုန္သယ္သည္ နီလ၀ါဟျမစ္သုိ႔
တန္းသြား၏၊ ျမစ္ဆိပ္၌ အသင့္ရွိေနေသာေလွကုိအသျပာရွစ္က်ပ္ေပး၍
(ေအာ္ဒါငွားကာ)တစ္ဖက္ကမ္းသုိ႔ ကူးသြားေတာ့၏။

ေသရိ၀ထြက္သြား၍ခဏအၾကာမွာပင္ေလာလရြဲကုန္သယ္သည္ေျမး
အဖြါးအိမ္သုိ႔ျပန္ေရာက္လာ၏၊၊အိမ္ထဲ၀င္၍အမယ္ႀကီးခုနင္ကခြက္စုပ္
ေပး၊ သနားလို႔ ရဲြနဲနဲေပးခဲ့မယ္၊ ေအာ္ လူေလးက အဖြါးတုိ႔ကုိသနားလုိ႔

ဟုတ္လား၊ ဟုတ္တယ္ ဒီကအခ်ိန္သိပ္မရွိဘူး၊ေရွ႔ခရီးဆက္စရာ

ရွိေသးတယ္၊ ခုနင္ကခြက္စုပ္သာ ျမန္ျမန္ေပး၊လူေလးကသာ ခြက္စုပ္လုိ႔ ေျပာတယ္၊ေနာက္မွေရာက္လာတဲ့ရြဲကုန္သယ္ေလးကေတာ့ရုပ္ကလည္း
သန္႔၊ အေျပာကလည္း ခ်ိဳ။ သေဘာကလည္း အေကာင္းသားကြဲ႕။
လူေလးရဲ႕သခင္နွင့္တူပါတယ္ကြယ္၊ သူက တစ္သိန္းတန္တယ္

ေျပာပါလားကြဲ႔။ အဖြါးတုိ႔က ေပးခ်င္သေလာက္သာ ေပးခဲ့ပါဆုိလုိ႔
(ပစၥည္းေငြ စုစုေပါင္းတန္ဘုိး) တစ္ေထာင္ေပးျပီး ယူသြားေလရဲ႕ကြယ္၊။ ဖြါးဖြါးတု႔ိကလည္းေလာဘ မၾကီးပါဘူး၊ သူထုိက္လု႔ိ သူရတာကုိးကြယ့္။

ေလာရြဲကုန္သယ္သည္ စကားကုိပင္ ကုန္ေအာင္ နားမေထာင္နုိင္ေတာ့၊ တစ္သိန္းတန္ေရြခြက္သူလက္လြတ္ဆုံး႐ႈံးလုိက္ရျပီးလုိ႔သိလုိက္သည္နွင့္

တစ္ျပိဳင္နက္ စိတ္မထိမ္းနုိင္ေတာ့။သတိလက္လြတ္ ျဖစ္သြားေတာ့၏၊
ေရာင္းရသမွ်ေငြ၊ က်န္သမွ် ပုလဲအားလုံးကုိဖ်န္႔က်ဲပစ္လုိက္ေတာ့၏။
ပုံမွန္စိတ္မဟုတ္ေတာ့၊အ၀တ္အစားမ်ားပင္မကပ္ေတာ့။ခ်ိန္၀င္ရုိးေလး
ကုိ ဒုတ္လက္နက္သဖြယ္ျပဳျပီး ေသရိ၀သြားရာ ျမစ္ဆိပ္သို႔ အေျပး
လုိက္ေလေတာ့၏။ေလာလရြဲကုန္သယ္ ျမစ္ဆိပ္ေရာက္ခ်ိန္၌ ေသရိ၀
ရဲြကုန္သယ္တုိ႔ေလွသည္ ျမစ္လယ္သုိ႔ပင္ေရာက္ရွိေနေပျပီ၊ ေလာလ

ရြဲကုန္သယ္သည္ ေလွကုိ ဆိပ္ကမ္း ျပန္ကပ္ဖုိ႔ ေအာ္၍ေခၚေနေတာ့၏၊

သို႔ေသာ္ ေလွသည္ အသျပာရွစ္က်ပ္ (တန္ရာတန္ေက်းထက္ပုိ) ေပးငွားထားသည္ေလွျဖစ္၏၊ေသရိ၀က အျပတ္ငွားထားေသာ ေလွျဖစ္၍

ေရွ႕တစ္ဖက္ကမ္းသုိ႔သာ ဆက္လက္သြားဖုိ႔ ေျပာလုိက္၏၊ ဤသို႔ျဖင့္ ေသရိ၀ စီးသြားေသာေလွသည္ ေ၀း၍ ေ၀း၍ သြားေတာ့၏။
ေလာလရြဲကုန္သယ္သည္ မတရားလုိခ်င္သည့္ေလာဘ၊ တစ္သိန္းတန္
ေရႊခြက္ကိုမရလုိက္ျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္ေသာေသာက၊ေသရိ၀ရြဲကုန္သယ္ကုိ
မေက်နပ္သည့္ေဒါသ..ယင္းအပူတုိ႔ေၾကာင့္ေတာက္ေလာင္လာသည့္

အပူဒါဏ္ကုိ နူးညံ့သည့္ နွလုံးသားသည္ ခံနုိင္ရည္ မရွိေတာ့ႏွလုံးသား ကြဲအက္ကာေသြးမ်ားပင္ အန္ထြက္က်လာေတာ့၏။သူသည္မိမိ

ေလာဘၾကီးလြန္း၍တစ္သိန္းတန္ေရႊခြက္လက္လႊတ္ဆုံးရႈံးရသည္ကုိ
မျမင္။ေသရိ၀ရြဲကုန္သည္လူလည္လုပ္သြားသည္ဟုသာ ျမင္ေန၏။

ထုိ႔ေၾကာင္ ေသရိ၀ရဲြကုန္သည္ကုိ မေက်နပ္ မုန္းတီးေသာ စိတ္နွင့္ပင္

အသက္ထြက္သြားေတာ့၏၊သူ၏ အမုန္းသည္ ပင္လယ္ကဲ့သုိ႔နက္႐ႈိင္း၏၊
ပင္လယ္ကဲ့သုိ႔က်ယ္ျပန္႔၏၊ ဤသည္မွာ အနီးကပ္ဆုံးဥပမာသာျဖစ္ပါ၏။

အမွန္အားျဖင့္ သူ၏ေသရိ၀ရြဲကုန္သယ္ေပၚမုန္းေသာအမုန္းတရားသည္
ပင္လယ္ထက္လည္းအဆေပါင္းမ်ားစြာနက္ရႈိင္း၏အဆေပါင္းမ်ားစြာ
လည္းက်ယ္ျပန္႔လွပါ၏။သူသည္ ယင္းအမုန္းတရားေၾကာင့္ ငါးကမၻာ
တုိင္တုိင္ၾကံဳရင္ ၾကဳံသလုိေသရိ၀ရြဲကုန္သည္ကုိ ရန္ျပဳသည္သာ ျဖစ္ပါ၏(ေလာလရြဲကုန္သယ္သည္ အရွင္ေဒ၀ဒတ္အေလာင္း ျဖစ္၍
ေလာလရြဲကုန္သယ္သည္ ဘုရားအေလာင္းေတာ္ျဖစ္ပါ၏)

ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟဟူေသာ အတြင္းရန္ကုိမပါယ္သတ္နုိင္ေသးသမွ်

ကာလပါတ္လုံးအဆင္မေျပတုိင္းသူ႔ေၾကာင့္ဟုေလာကကိုလက္ညွဳးိထုိး

ေနၾကေပအုံးမည္၊အတြင္းရန္ကုိပါယ္သတ္၍သူတစ္ပါးကုိ လက္ညွိဳးထုိး

ရန္ျငိဳးဖြဲ႕ျခင္းမွကင္းေ၀းၾက၍ျငိမ္းခ်မ္းေသာနိဗၺာန္သို႔
မ်က္ေမွာက္ျပဳနုိင္ၾကပါေစ.…)

ေကာင္းသစ္

Wednesday, January 5, 2011

ဝဋ္ေၾကြးၾကမၼာ ..ဇာတ္သိမ္း

ဘုရင္မင္းႀကီးအျပဳံးကားရန္သူကိုတိတိက်က်မိမိရရသိခြင့္ရေသာေၾကာင့္ ျပဳံးျခင္းျဖစ္၏။သုိ႔ေသာ္၀မ္းသာ၀မ္းနဲေရာေနေသာေၾကာင့္ ္မခ်ိၿပံဳးသာ
ျပံဳးနုိင္၏၊ လုပ္ၾကံသူကုိ သိခြင့္ရ၍၀မ္းသာရေသာ္လည္း သြားေလသူ

မိဖုရားေခါင္ၾကီးကို သတိယလိုက္ျပန္ေတာ့ ၀မ္းနည္းသြားရျပန္၏၊ အကယ္၍မိဘုရားေခါင္ႀကီးသာ ရွိေနလွ်င္ရန္သူကုိ မိေသာ္လည္း

သိေသာ္လည္းရန္ကုိရန္ခ်င္း မတုန္႕လ်င္းနွင့္ ဟု ဓမၼလမ္းညႊန္ခ်က္မ်ား
ေသခ်ာေပါက္ေပးေနေပလိမ့္ဦးမည္။ ယခုေတာ့..ေၾသာ္ မိဖုရာေခါင္ႀကီး
အစီအစဥ္ကိုး၊ဒါေၾကာင့္လည္းမိဖုရားေခါင္ႀကီးကုိသိပ္ခ်စ္ျပိီးသိပ္အားကိုး
ေနရတာေပါ့။ဒီကေရွ႕ဆုိဘာပဲလုပ္လုပ္မိဖုရားေခါင္ႀကီးရဲ႕အႀကံဥာဏ္
ကိုပဲေမာင္ေတာ္ယူရေတာ့မွာေပါ့။အခုလည္းေမာင္ေတာ္ဘုရင္မင္းႀကီး
ကိုခ်စ္တဲ့ျမတ္နုိးတဲ့ေမာင္ေတာ္ဘုရင္မင္းႀကီးအက်ဳိးကို အျမဲလုိလားသူ
ျဖစ္တဲ့ေဟာဒိီကမိဖုရားေခါင္ႀကီးကုိ အထူးဆု ထုိက္ထုိက္တန္တန္
ခ်ီးျမွင့္မယ္၊မိဖုရားေခါင္ႀကိီးကိုသာမကေဆြေတာ္မ်ဳိးေတာ္မွန္သမွ်ကုိ
လည္း ထုိက္ထုိက္တန္တန္ေမာင္ေတာ္ ခ်ီးျမွင့္ခ်င္တယ္၊

ဒါေၾကာင့္မိဖုရားေခါင္ႀကီးရဲ႕ေဆြမ်ိဳးမွန္သမွ်အကုန္ေခၚခဲ့ပါ၊

မာဂ႑ိီမိဖုရားႀကိီးသည္၀မ္းသာလြန္း၍မ်က္ရည္မ်ားေတာင္က်ေနေပ၏၊

သူ႔အေနျဖင့္၀မ္းသာမ်က္ရည္ျဖစ္၏၊သုိ႔ေသာ္မၾကာခင္ယင္းမ်က္ရည္
တုိ႔သည္၀မ္းအနည္းရဆုံးမ်က္ရည္စက္မ်ားအျဖစ္ေျပာင္းလြဲသြားမည္ကုိ

သူမသိရွာေလတကား) နန္းေတာ္ထဲ၌မိဖုရားေခါင္ႀကီးမာဂ႑ီနွင့္

ေဆြေတာ္မ်ိဳးေတာ္မ်ား ေအာင္ပြဲခံေပ်ာ္ရႊင္ေနၾက၏ပန္းနံ႔သာအ၀တ္ အစားအေသာက္ရတနာလုိအပ္တာမွန္သမွ် ဘုရင္မင္းႀကီးက

မလုိရေအာင္“ျဖည့္ဆည္းေပး”ေန၏၊ ေဆြမ်ဳိးမေတာ္သူမ်ားလည္း..
ယင္းျမင္ကြင္းကုိျမင္ေတြ႔ရေသာအခါအားက်လာ၏၊ေဆြမ်ိဳးေတာ္စပ္သူ
မဟုတ္ပါပဲသူတုိ႔လည္းမိဖုရားေခါင္ႀကီးမာဂ႑ိီ၏ ေဆြမ်ဳိးမ်ားပါဟု
ဆုိင္ရာလာဘ္ထုိး၍ ေဆြမ်ိဳးအမည္ခံကာ ေအာင္ပဲြ ေပ်ာ္ပြဲပါ၀င္ဆင္ႏႊဲ
ေနၾက၏၊ သူတုိ႔ အေပ်ာ္ႀကီး ေပ်ာ္ေနၾက၏၊ထုိအခ်ိန္ဘုရင္မင္းႀကီးသည္

“ထင္မွတ္မထားေသာ အမိန္႔ေတာ္တစ္ခု”ခ်မွတ္လုိက္ေလ၏၊

မာဂ႑ီနွင့္တစ္ကြ ေဆြမ်ိဳးအားလုံးကုိ တစ္ေယာက္မက်န္ ဖမ္းခ်ဳပ္ေစ၊ တစ္ခ်က္လြတ္ အမိန္႔ေတာ္။မိဖုရားႀကီး ထိတ္လန္႔သြား၏ ေပ်ာ္ခဲ့သမွ် အေပ်ာ္မွန္သမွ်သည္ ၾကက္ေပ်ာက္ငွက္ေပ်ာက္ ေပ်ာက္ကုန္ေတာ့၏
ေမာင္ေတာ္ နွမေတာ္ကုိ“ၾကည္စားေနတာ”လား ေမာင္ေတာ္မင္းႀကီး
ဘုရာ့၊ ဥေတနဘုရင္မင္းႀကီးသည္ မခ်ိျပဳံး ျပဳံးလုိက္၏၊
ၾကည္စားေနတာမဟုတ္ဘူး မာဂ႑ီ“ေၾကကြဲေနတာဘုရင္မင္းႀကီး၏
အသံသည္ ေဒါသေၾကာင့္ ဟိန္းထြက္ေန၏။အစထဲကမိဖုရားေခါင္ႀကီး
လက္ခ်က္ျဖစ္မယ္ဆုိတာ ေမာင္ေတာ္ သိျပီးသား ခန္႔မွန္းျပီးသား၊

မိဖုရားၾကီးက သာမာ၀တီအေပၚ ေမာင္ေတာ္အထင္အၿမင္လြဲမွားေအာင္

လုပ္ၾကံဖန္တီးမႈအတိတ္က အရိပ္ ရွိေနတယ္ေလ) ဒါေပမဲ့

လက္ပူးလက္ၾကပ္ သက္ေသ အေထာက္အထားနွင့္ သိခ်င္လုိ႔ ဖမ္းခ်င္လုိ႔ ပရိယာယ္ဆင္ေနတာ မိဖုရားႀကီးကမရိပ္မိပဲကုိး၊ မိဖုရားေခါင္ႀကီး သာမာ၀တီဟာ အဆင္းေရာ အခ်င္းေရာ ျပည့္စုံတဲ့ မိဖုရားေခါင္ႀကီးျဖစ္တယ္၊သူဟာ အဆင္းလွေပမဲ့ မာန္မတက္ဘူး၊ အာဏာရွိေပမဲ့ မေမာက္မာဘူး၊ ခ်မ္းသာေပမဲ့ မေမာ္ၾကြားဘူး၊
သခင္ျဖစ္ေပမဲ့ငယ္သားရံေရႊေတာ္ေတြအေပၚအၾကင္နာမမဲ့ဘူး၊
သူ႕နွလံုးသားမွာ ခႏၱီ ေမတၱာ အၾကင္နာ တရားေတြသာ
အျမဲတန္းကိန္းေနတယ္ေလ၊

အဲဒီလုိ ေကာင္းျခင္းဂုဏ္နွင့္ ျပည့္စုံေနတဲ့ မိဖုရားေခါင္ႀကီးကို အသင္
မိဖုရားကနန္းမေဆာင္ႀကီးနွင့္ အတူ ရက္ရက္စက္စက္ အေပါက္ပိတ္
မီးရႈိ႕ေသေစခဲ့တယ္ေလ၊မိဖုရားေခါင္ႀကီးသာမာ၀တိီိကိုရႈိ႕လုိက္တဲ့မီးဟာ
ေမာင္ေတာ္ဘုရင္မင္းရဲ႕နွလုံးသားထိေလာင္ျမိဳက္နုိင္တယ္္ဆုိတာ
မိဖုရားႀကီးမသိဘူးလား မတြက္မိဘူးလား။ေမာင္ေတာ္ကိုအမွန္တကယ္
ခ်စ္ျမတ္နုိးတယ္ဆုိရင္ေမာင္ေတာ္ခ်စ္တဲ့သူအားလုံးကို ခ်စ္နုိင္ရမွာေပါ့။
ခုေတာ့.အာဏာသားမ်ားသည္မိဖုရားႀကီးနွင့္တကြ အားလုံးကို
ဖမ္းဆီးလုိက္ေလျပီ၊မိဖုရားႀကီး၏ မ်က္၀န္း၌မ်က္ရည့္မ်ား စိုေနေတာ့၏
၀မ္းသာမႈေနရာ ၀မ္းနည္းမႈက ၀င္ေရာက္ ေနရာယူေနေလျပီ၊ ဘုရင္
မင္းႀကီး၏စီရင္ခ်က္ကိုေစာင့္စားေနရုံမွတစ္ပါးသူဘာမွမတတ္နုိင္ေတာ့။
ဘုရင္မင္းႀကီးသည္အမိန္႔ေတာ္ ခ်မွတ္လုိက္၏၊ မာဂ႑ီမွတစ္ပါး
သူ႔ေဆြေတာ္မ်ိဳးေတာ္အားလုံးကုိ ခါးေလာက္နက္ေသာ တြင္းထဲ၌ ထုိင္ေစကာေျမျမႈပ္.ထုိ႔ေနာက္အေပၚမွေကာက္ရုိးမ်ားဖုံးအုပ္ကာမီးရႈိ႕ေစ
ျပီးလွ်င္ သံထြန္သြားျဖင့္အားလုံးကုိ အပုိင္းအပုိင္းျပတ္ေအာင္တစ္စစီ
တစ္စစီျဖစ္ေအာင္ ထြန္ယက္ေစ။မာဂ႑ီအတြက္သီးသန္႔အမိန္႔ေတာ္

မာဂ႑ီသည္ အားငယ္စြာ နားစြင့္ေနရွာ၏မိိဖုရားေခါင္ႀကီးျဖစ္ခဲ့ဘူးသူမုိ႔

သက္ညွာေသာအားျဖင့္သူ႔ကိုေတာ့စီရင္ခ်က္ခ်လိမ့္မည္ဟုေတြးေနမွိ၏

သို႕ေသာ္...မာဂ႑ီ၏ ခႏၶာကိုယ္ ဆူျဖိဳးေသာအရပ္မွအသားမ်ားကို
ဓားထက္ထက္ျဖင့္ ပါးပါးလွီးယူကာမီးဖုိေပၚတင္ ဆီအုိးကင္း၌ ထည့္ကာ
မု႔ံေၾကာ္သလုိ“ေၾကာ္”ေစ၊ယင္းအသားေၾကာ္မ်ားကုိမာဂ႑ီကုိျပန္ေႀကြး
ေစ..တစ္ခ်က္လြတ္ အမိန္႔ေတာ္၊(ဘုရင္မင္းႀကီသည္သာမာ၀တီအေပၚ

အခ်စ္ၾကီး၍ လုပ္ၾကံသူမာဂ႑ီအေပၚ အမုန္းႀကီးသြားျခင္းျဖစ္၏)

မာဂ႑ီသည္လုံး၀ထင္မထားေသာအမိန္႔ေတာ္ကိုၾကားလုိက္ရေသာ
အခါတုန္လႈပ္သြား၏ အသားမ်ားပင္ဆပ္ဆပ္တုန္လာ၏၊ထုိစဥ္မွာပင္
လက္မရြံအာဏာသားမ်ားသည္မာဂ႑ီကုိၾကမ္းတမ္းစြာ
ဆြဲငင္သြားၾက၏၊ထုိ႔ေနာက္ေတာ့….။

ရဟန္းေတာ္မ်ားသည္ ဓမၼသဘင္၌သာမာ၀တီကဲ့သုိ႔ အျပစ္ကင္း၍

ဓမၼကိန္းေသာ အမ်ဳိးသမီးတစ္ေယာက္ မီးေလာင္၍ေသဆုံးရျခင္းသည္
မသင့္ေတာ္ဟု ေၿပာဆိုေနၾက၏တစ္ခ်ိဳ႕ရဟန္းေတာ္မ်ားက သနားၾက၏ တစ္ခ်ိဳ႕ရဟန္းေတာ္မ်ားက“သံေ၀ဂ”ျဖစ္ေတာ္မူၾက၏။

ထုိအခ်ိန္ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရား ၾကြလာေတာ္မူ၍“ဘာစကားမ်ား”
ေၿပာေနၾကတာလဲ ဟု(စကားစရန္အတြက္)ေမးေတာ္မူလိုက္၏။

ရဟန္းေတာ္မ်ားကသာမ၀တီကဲ့သုိ႔သဒၶါတရားနွင့္ျပည့္စုံ၍ဓမၼကိန္းေသာ

အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ယခုကဲ့သုိ႔ မီးေလာင္၍ေသဆုံးရျခင္းသည္

မသင့္ေတာ္ဟု ေျပာဆုိေနၾကပါသည္ဘုရားဟု ေလွ်ာက္ထားၾက၏၊

ထုိုအခါ...ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားက.. ဤဘ၀တစ္ခုတည္းကြက္ၾကည့္လွ်င္

ေတာ့မသင့္ေတာ္ဟုထင္နုိင္စရာရွိ၏၊သို႔ေသာ္သံသရာကသူတုိ႔ျပဳခဲ့ေသာ
“ကံ”အေၾကာင္းတရားျပန္ၾကည့္လွ်င္သူတုိ႔ဝဋ္ေၾကြးေပးဆပ္ရၿခင္းျဖစ္၏
ဟုမိန္႔ေတာ္မူ၏၊သတၱ၀ါတုိ႔သည္သံသရာက်င္လည္စဥ္ကာလ
အတြင္းေကာင္းမႈမ်ားကုိျပဳခဲ့ၾကသလုိမေကာင္းမႈမ်ား ၿပဳခဲ့ၾကသည္လည္း

ရွိခဲ့ၾက၏၊ထုိ႔ေၾကာင့္ သံသရာ က်င္လည္သူ မွန္သမွ်သည္“ခ်မ္းသာ

ဆင္းရဲ”ခံစားၾကရစျမဲျဖစ္၏၊မဟာကရုဏာရွင္ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားသည္

ရဟန္းေတာ္မ်ားအား သူ႔တုိ႔၏ဘ၀ေနာက္ေၾကာင္း(အတိတ္က အရိပ္)

ကိုျပန္ေျပာင္း ေဟာျပေတာ္မူ၏၊

ဗာရာဏသီျပည္ ျဗဟၼဒတ္မင္းထီးနန္းစုိးစံစဥ္က ျဖစ္၏ဘုရင္မင္းႀကီး၏
ပင့္ေလွ်ာက္ခ်က္အရပေစၥကဗုဒၶအရွင္ျမတ္(၈)ပါးတုိ႔သည္
မင္းနန္းေတာ္သုိ႔ အျမဲဆြမ္းဘုဥ္းေပးၾကြေတာ္မူ၏ ၊မိဖုရားနွင့္ရံေရႊေတာ္
ငါးရာတုိ႔ကဂရုစိုက္၍ဆြမ္းေဘာဇဥ္မ်ားျပင္ဆင္ဆက္ကပ္လွဴဒါန္းၾကရ၏၊
တစ္ေန႔ ပေစၥကဗုဒၶါအရွင္ျမတ္-၇-ပါးတုိ႔သည္ မိမိတုိ႔ အျမဲသတင္းသုံးရာ
ဟိမ၀ႏ ၱာသုိ႔ ျပန္ၾကြေတာ္မူၾက၏၊ ပေစၥကဗုဒၶအရွင္ျမတ္တစ္ပါးသည္ ျမစ္ကမ္းနေဘး“ျခဳံပုတ္”တစ္ခု၌ ၀င္ေရာက္သီတင္းသုံးလွ်က္
“စ်ာန္သမာပါတ္”၀င္စားေတာ္ မူေန၏၊ျဗဟၼဒတ္မင္းႀကီးသည္
ပေစၥကဗုဒၶါအရွင္ျမတ္မ်ား ျပန္ၾကြသြားၾကျပီးျဖစ္၍ မိဖုရားအျခံအရံ
ငါးရာကို ေခၚ၍ ျမစ္ထဲ၌“ေရပက္တမ္း”ကစားၾက၏၊ မိဖုရားမ်ားသည္
အခ်ိန္လည္းၾကာ ခ်မ္းလွျပီလည္းျဖစ္၍ ျမစ္ကမ္းေပၚသို႔ တက္၍
အေအးဒါဏ္ကာကြယ္ရန္မီးဖုိဖို႔ ထင္းေျခာက္ မ်က္ေျခာက္မ်ားကို
ဟုိဟုိ ဒီဒီ ၾကည့္ရႈရွာေဖြၾက၏၊ ထုိအခါ ျမစ္ေျခာက္ျခဳံပုတ္တစ္ခု
ျမင္ေတ႔ြရ၍အေအးဒါဏ္ကာကြယ္ရန္“မီးရိႈ႕”လုိက္ၾက၏။
မ်က္ေျခာက္မ်ား မီးေလာင္ျပီးေသာအခါ အရွင္ပေစၥကဗုဒၶါအရွင္ျမတ္ကုိ မီးေလာင္ျပင္ထဲ“ဘြားကနဲ”ေတြ႔ျမင္ရေတာ့၏၊ ထုိအခါ သူတုိ႔
ေၾကာက္လန္႔သြားၾက၏၊မင္းႀကီးမ်ား ဒီကိစၥ အကယ္၍သိသြားလွ်င္
.. သူတုိ႔ ဆက္မေတြး၀ံ့ၾက၊ အေၾကာက္လြန္၍ သူတုိ႔အားလံုး
“မလုပ္သင့္သည္ကုိ လုပ္လုိက္ၾက၏၊”၊ ထင္းေျခာက္မ်ား ထပ္ရွာ၍
အရွင္ျမတ္အေပၚသို႔ စုပုံလုိက္ၾက၏၊အရွင္ျမတ္ကုိ အျမစ္ျပတ္မီးရႈိ႕
လုိက္ၾကျခင္းျဖစ္၏၊ ထုိ႔ေနာက္ သူတုိ႔ ထြက္ခြါသြားၾကေတာ့၏၊
“ကံ- ဟူသည္မွာ ေစတနာကို ေခၚဆုိျခင္းျဖစ္၏၊ ...သူတုိ႔ပထမ
ျမက္ေျခာက္ျခံဳပုတ္ထင္ကာမီးရိႈ႕စဥ္ကေစတနာမပါ၍“ကံ”မေျမာက္ေပ၊
သို႔ေသာ္ ပေစၥဗုဒၶါအရွင္ျမတ္ကိုျမင္ေတြ႔ေသာအခါ မိမိတုိ႔ကုိ ဘုရင္
မင္းႀကီးကျပစ္ဒါဏ္စိီရင္မည့္အေရးေမွ်ာ္ေတြးေၾကာက္လန္႔ကာ
မီးေလာင္ေစလုိေသာေစတနာျခင့္ ေၾကာင့္ၾကစိုက္၍
အားထုတ္မိျခင္းေၾကာင့္“ကံ”ေျမာက္သြားေလေတာ့၏၊
သမာပါတ္၀င္စားစဥ္ကာလအတြင္း ထင္းအစည္းေပါင္း တစ္သိန္းမွ်
မီးတင္ရႈ႔ိ႕ေသာ္လည္းအရွင္ျမတ္ကိုအခုိးမွ်ေတာင္ဟပ္နုိင္မည္မဟုတ္ေပ၊

(ဤသည္မွာ သမာပါတ္၏ ထူးျခားမႈ စြမ္းရည္ပင္ျဖစ္၏၊)

ပေစၥကဗုဒၶါအရွင္ျမတ္သည္-၇- ရက္ေျမာက္ေသာေန႔၌ သမာပါတ္မွ ထေတာ္မူ၍ခ်မ္းသာစြာပင္(ဟိမ၀ႏ ၱာသုိ႔) ၾကြသြားေတာ္မူေလ၏၊
မိဖုရားနွင့္အျခံအရံအမ်ိဳးသမီးငါးရာတုိ႔သည္ ထုိေစတနာပါေသာ
“အကုသုိလ္ကံ”တရားကုိ ျပဳမွားခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ အႏွစ္တစ္သိန္း
ငရဲ၌ ခံစားၾကရ၏၊ ငရဲမွလြတ္လာေသာအခါ ကံၾကြင္း အေနအားျဖင့္
ဘ၀ငါးရာမီးေဘးသင့္၍ ဘ၀ကူးၾကရ၏၊ ဤသည္မွာသူတုိ႔ျပဳခဲ့ေသာ
အတိတ္က အကုသုိလ္ကံပင္ျဖစ္၏ မ်က္ျမင္အားျဖင့္ သာမာ၀တီ
မိဖုရားေခါင္ႀကီးႏွင့္ရံေရႊေတာ္ငါးရာတုိ႔ကုိ မာဂ႑ီမိဖုရားႀကီးက
မီးရိႈ႕သည္ဟု ျမင္ရ၏၊ သူတုိ႔သည္ ဘ၀၏“ဓါးစာခံ”အျဖစ္ ၾကား၀င္
သရုပ္ေဆာင္လုိက္ၾကရျခင္း ျဖစ္၏၊အမွန္အားျဖင့္ သာမာ၀တီတုိ႔၏
အတိတ္က ျပဳခဲ့ေသာ“အကုသုိလ္ကံၾကမၼာ၏”၀ဋ္ေၾကြးကိုသူတုိ႔
ျပန္လည္ေပးဆပ္ရျခင္းသာ ျဖစ္ပါ၏၊၀ဋ္ေႀကြးၾကမၼာဟူသည္
ေျပး၍ လြတ္ရုိးထုံးစံ မရွိေခ်တကား

ျပီးပါျပီ။ ေကာင္းသစ္

ဝဋ္ေၾကြးၾကမၼာ..အပိုင္း(၅)

ထုိအခါ ...ေဒါသအဟုန္ ေလးညွဳိ႕အဟုန္တုိ႔ေၾကာင့္ အရွိန္ျပင္းစြာ
“တာ”ထြက္လာေသာ မွ်ားအဟုန္သည္လည္း အရွိန္ျပင္းလွ၏၊
လူကုိ မဆုိထားဘိ အင္အားႀကီး ဆင္ကိုလည္း ဘုန္းကနဲ လဲက်ေစနုိင္၏၊ သားသမင္ကုိလည္း ဘုိင္းကနဲ လဲက်ေစနုိင္၏၊ အလြန္မာေက်ာသည့္ ေက်ာက္စုိင္ေက်ာက္သားကိုေသာ္မွထုိးေဖါက္နုိင္
စြမ္းရွိ၏၊သုိ႔ေသာ္ေဒါသအရွိန္ ေလးညွိဳ႕အရွိန္ေၾကာင ့္အရိွန္ျပင္းစြာ
ေမာင္းတင္လာေသာ အဆိပ္လူးမွ်ား သည္ သာမာတီႏွင့္ရံေရႊေတာ္
ငါးရာတုိ႔၏ႏွလုံးသားကုိမထုိးေဖါက္နုိင္ေခ်၊ဤသည္မွာသူတို႔၏စူးရွေသာ
ေမတၱာတံတုိင္းေၾကာင့္ျဖစ္၏၊ေမတၱာတရားသည္ရန္သူကိုကာကြယ္ရာ၌
ေက်ာက္စုိင္ေက်ာက္သားထက္မာေက်ာသည့္သေဘာတရားကို
ဤေနရာ၌ ေတြ႔ျမင္ရပါ၏ အရွိန္ျဖင့္ကန္လႊတ္လုိက္ေသာ“ေဘာ္လုံး”

သည္မာေက်ာသည့္နံရံကိုထိမွန္သည့္အခါေနာက္သို႔အရွိန္ျဖင့္ျပန္လည္

တြန္းကန္လာသလို ဘုရင္ဥေတန ပစ္လႊတ္လုိက္သည့္ အရိွန္ျပင္းစြာ ေျပး၀င္လာေသာအဆိပ္လူးမွ်ားသည္လည္း မိဖုရားေခါင္ႀကီး
သာမာ၀တီနွင့္ရံေရႊေတာ္ငါးရာတုိ႔၏ဘုရင္-မာဂ႑ီ-မိမိသံုးဦးကို
တစ္ေၿပးညီ ပို႕လႊတ္ေနေသာေမတၱာတံတုိင္းကို ထိမွန္သည့္အခါ
အရွိန္ျဖင့္ပင္ မွ်ားပစ္သူဥေတနရင္၀ဆီသုိ႔ မွ်ားဦး ျပန္လွည့္လာေတာ့၏

ဘုရင္ႀကီးသည္ ထိန္လန္႔ျခင္း တုန္လႈပ္ျခင္းအတူ အံအားသင့္သြား၏ ထုိေနာက္ေတာ့အံၾသသြား၏သူတစ္သက္နွင့္တစ္ကုိယ္မၾကံဳဘူးသည္ကုိ
ၾကဳံေနရ၏၊မျမင္ဘူးသည္ကုိျမင္ေနရ၏။သူ႔အတြက္ေတာ့မ်က္လွည့္ၿပပြဲ
ၾကည့္လုိက္ရသလုိ ျဖစ္ေန၏။ေသြးသားႏွင့္တည္ေဆာင္ထားသည့္
ခႏၶာကုိယ္မဆုိထားဘိ၊ေသြးသားမဲ့ေက်ာက္စုိင္ေက်ာက္ခဲကုိေသာ္မွ
လည္းသူ၏ အဆိပ္လူးမွ်ားသည္ ထုိးေဖါက္ နုိင္စြမ္းရွိ္၏ယခုေတာ့ မွ်ားဦးသည္ ပစ္မွတ္သို႕မသြား ပစ္သူသုိ႔သာ တဖန္ျပန္လာေန၏
သက္မဲ့ျဖစ္ေသာ မွ်ားသည္ မိဖုရားႀကီးတုိ႔၏ဂုဏ္ေက်းဇူးကို သိပါလွ်က္
သက္ရွိျဖစ္ေသာငါသည္ကား မိဖုရားေခါင္ႀကီး၏ေက်းဇူးဂုဏ္ကုိမသိသူ ျဖစ္ခဲ့ေခ်ျပီးတကား၊သူ၏ အသိဥာဏ္သည္ လုိက္မမွီေတာ့
ေတြေ၀သြားေတာ့၏၊ အသိဥာဏ္အျမင္သာမက မ်က္လုံးအျမင္ပါ မၾကည္လင္ေတာ့သည့္အတြက္အရပ္မ်က္နွာတုိ႔သည္လည္းမႈန္၀ါးသြား
ေပျပီ၊မသဲကြဲေတာ့၊ သူသည္ အေမွာင္ထုထဲေရာက္ေနသူပမာသဲကြာစြာ
ဘာမွမျမင္ရေတာ့၊ေလးကိုအသာအယာေအာက္သုိ႔ခ်လုိက္၏၊
ထုိ႔ေနာက္ေတာ့ မႈန္၀ါး၀ါး ျမင္ေနရသည့္ မိဖုရားေခါင္ႀကီး သာမ၀တီ၏ ေရွ႕နားတုိးကာ ေဆာင့္ေၾကာင့္ထုိင္လွ်က္အသင္မိဖုရားေခါင္ၾကီးသည္ ကြ်ႏုပ္ ဥေတန ဘုရင္၏ ကိုးကြယ္ရာ ၿဖစ္ပါေတာ့ ဟု လက္အုပ္ခ်ီ၍ပင္ ေတာင္းပန္ ေလေတာ့၏၊

ထုိအခါသာမာ၀တီမိဖုရားေခါင္ၾကီးသည္ေမတၱာကြန္ယက္ျဖန္႔က်က္ျခင္း
ကိုရပ္နားလုိက္၍ ဘုုရင္မင္းႀကီးႏွမေတာ္ကိုးကြယ္ရာသို႕သာကိုးကြယ္ပါ
ဟု ေမတၱာလည္းဖက္ အၾကင္နာလည္းစြက္သည့္ သာယာခ်ိဳျမိန္ေသာ စကားသံျဖင့္ကိုးကြယ္ရာအမွန္ကုိ ညႊြန္ျပေလ၏၊တစ္ႀကိမ္. နွစ္ႀကိမ္.
သုံးၾကိမ္သုိ႔ပင္ ေရာက္ခဲ့ေပျပီး၊ ထုိအခါ ဘုရင္ဥေတနမင္းႀကီးသည္
အသင္မိဖုရားေခါင္ႀကီးကုိလည္း ကိုးကြယ္ရာလုိ႔ သိမွတ္မယ္၊ အသင္မိဖုရားေခါင္ႀကီး ကိုးကြယ္ေနသည့္အနဳတၱရ-ဗုဒၶ ကိုလည္း ကိုးကြယ္ရာလုိ႔ သိမွတ္မယ္၊ ေနာက္ျပီး အသင္မိဖုရားေခါင္ႀကီး လုိေသာ
“ဆုလာဘ္”ကုိလည္းေပးပါမယ္ဟုအာမခံေလေတာ့၏။မာဂ႑ီမိဖုရား
သည္သာမာ၀တီကိုပ်က္စီးေစရန္ၾကံ၏..သုိ႔ေသာ္သာမာ၀တီအဖုိ႔မွာ
ေတာ့“စုတ္ေရာ လာဘ္ေရာ” ျပိဳင္တူ၀င္လာသလုိ ျဖစ္ေနေတာ့၏။
ယေန႔ေရႊနန္းေတာ္၌သကၤန္းေရာင္တေျပာင္ေျပာင္နွင့္သာသနာ့အေရာင္
ထြန္းေျပာင္ေနေလျပီဘုရင္ဥေတနမင္းႀကီးကိုယ္တုိင္ၾကပ္ၾကပ္မတ္မတ္
ဦးစီး၍ ဘုရားအမႈးရွိေသာ သံဃာေတာ္အရွင္ျမတ္တုိ႔ကုိ ဆြမ္းဆက္ကပ္
ေနျခင္းျဖစ္၏၊ တစ္ရက္မက နွစ္ရက္မက ခုႏွစ္ရက္တိတိပင္ျဖစ္၏။
ခုနွစ္ရက္ေျမာက္ေန႔၌သာမာ၀တီမိဖုရားေခါင္ႀကီး“လုိအပ္ေသာ ဆု”

ေတာင္းရန္ ေျပာေလေတာ့၏၊ထုိအခါ သာမာ၀တီမိဖုရားေခါင္ႀကီးက

သူသည္ ေရႊ ေငြ ဂုဏ္ပကာသန ဘာတစ္ခုမွ် မေတာင္းဆုိလုိပါ၊
ဘုရားအမွဴးရွိေသာ သံဃာေတာ္ငါးရာ ေန႔စဥ္ နန္းေတာ္သုိ႔ ၾကြ၍ ဆြမ္းဘုဥ္းေပးရန္သာ ပင့္ေလွ်ာက္ေပးပါ။နွမေတာ္လုိခ်င္ေသာဆုသည္
ဤဆုသာျဖစ္ပါသည္၊ဘုရင္ဥေတနသည္အတုလဗုဒၶၿဖစ္ေတာ္မူေသာ
ရွင္ေတာ္ၿမတ္ဘုရားကို အၿမဲနန္းေတာ္ၾကြ ဆြမ္းဘုဥ္းေပးေတာ္မူရန္ သာမာဝတီကိုယ္စား ေလွ်ာက္ထားေလ၏ ရွင္ေတာ္ၿမတ္ဘုရားသည္
မဟာရာဇဘုရားရွင္တို႕မည္သည္တစ္ေနရာတည္းအၿမဲၾကြရိုးထံုးစံမရွိေပ
လူအမ်ားသည္ဘုရားရွင္ၾကြလာေတာ္မူၿခင္းကိုအလိုရွိၾကသည္သာၿဖစ္၏
ဟု မိန္႕ေတာ္မူရင္း ပင့္ေလွ်ာက္ၿခင္းကို ပယ္ၿမစ္ေတာ္မူလိုက္၏
ရွင္ေတာ္ဘုရား မၾကြနိုင္လွ်င္ ကိုယ္စားရဟန္းေတာ္မ်ား ၾကြေစေတာ္မူပါ
ဘုရားဟုထပ္မံေလွ်ာက္ထားၿပန္ေလ၏ထိုအခါရွင္ေတာ္ၿမတ္ဘုရားသည္
“အရွင္အာနႏၵာကို တာ၀န္ေပးေတာ္မူလိုက္၏ သာမာဝတီအတြက္ေတာ့
ရတနာသိုက္ၾကီးရလိုက္ၿခင္းၿဖစ္၏သူတို့အတြက္ဘာသာေရးေရႊတံခါး
ၾကီး အခ်ိန္ၿပည့္ ပြင့္ေပၿပီ၊ ပြင့္ေလၿပီ၊ပြင့္ေနၿပီ၊ ထို႕ေၾကာင့္ သာမာဝတီ မိဖုရားေခါင္ၾကီးတို႕အုပ္စုသည္ အေပ်ာ္ၾကီးေပ်ာ္ေနၾက၏
သူတို႕ေပ်ာ္သေလာက္ မေပ်ာ္နိုင္သူကေတာ့မာဂ႑ီမိဖုရားၾကီးပင္ၿဖစ္၏
လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ဘုရားရွင္ကို ရွိခိုးခြင့္ ပူေဇာ္ခြင့္ရသည့္အၿပင္ တရားေတာ္မ်ားကို တိုက္ရိုက္နာၾကားခြင့္ရေသာေၾကာင့္ၿဖစ္၏
သူတို႔အားလံုး ဖူးမဝ နာမဝ လွဴမဝ ၿဖစ္ေနၾက၏..

အရွင္အာနႏၵာသည္ ရဟန္းေတာ္ငါးရာနွင့္အတူ မင္းနန္းေတာ္သို႕
ၾကြေတာ္မူလာ၍ ဆြမ္းဘုဥ္းေပးၿပီးတိုင္း အႏုေမာဒနာ တရား ေဟာၾကား
ေတာ္မူ၏ ရံဖန္ရံခါ သာမာဝတီတို႕ ေမးေလွ်ာက္သည့္ ဘာသာေရးပုစၦာ
မ်ားကိုလည္း စိတ္ရွည္စြာ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း သိသည္အထိ
ေၿဖၾကားေတာ္မူ၏။ အရွင္အာနႏၵာဟူသည္ သာသနာေတာ္၌ဧတဒဂ္ငါးခု
ဆြတ္ခူးရရွိေတာ္မူသည့္ဧတဒဂ္အမ်ားဆံုးအေထရ္ၿမတ္ၿဖစ္၏။ဤသို႔ျဖင့္
သာမာ၀တီႏွင့္ရံေရႊေတာ္မ်ားအဖုိ႔ ဒါန သီလ ဘာဝနာ ကုသိုလ္မ်ား
ေန႕စဥ္တိုးပြားေနေပေတာ့၏ မာဂ႑ီ မိဖုရားႀကီးသည္သူမျမင္လုိသည့္
“သမဏ”မ်ားကုိ မျမင္ခ်င္အဆုံး ျမင္ေနရ၏၊ယင္းသို႔ ျမင္ေနရျခင္းသည္ သမဏေတြအေပၚ ထားရွိသည့္“သူ႔အမုန္း”ကုိဆြေပးသည္နွင့္ တူေန၏၊ ေလာင္စာဆီျမွင့္ေပးသလုိျဖစ္ေန၏တစ္ဖက္မွာ ကုသိုလ္မ်ားသေလာက္
သူ႕အတြက္ေတာ့ အကုသိုလ္ပြားေန၏ အာဃာတ ရန္ျငိဳးေၾကာင့္
ျဖစ္ေပၚေနေသာသူ႔အမုန္းတရားသည္္ ေနၿမင့္ေလ အရူးရင့္ေလ
ဆုိသလို ၾကာေလ ဆုိးေလ တုိးေလ ျဖစ္ေနေတာ့၏သာမာ၀တီတုိ႔ကို
ဘုရင္မင္းအသုံးခ်ျပီး လုပ္ၾကံဖုိ႔ မလြယ္ကူမွန္း သူလက္ေတြ႕သိသြားျပီ ျဖစ္၏၊ထုိ႔ေၾကာင့္ဟာကြက္ကိုရွာ၏၊ေပ်ာ့ကြက္ကုိၾကည့္၏အေျခအေနနွင့္
အခ်ိန္အခါကုိ မလြတ္တန္းအျမဲ ေစာင့္ၾကည့္ေန၏တစ္ေန႔ဘုရင္ဥေတန
ေတာကစားထြက္မည့္အေၾကာင္းသူ သိသြား၏သူ႔ဦးေလးကုိ
ၾကိဳတင္အစီအစဥ္လုပ္ခုိင္းထား၏ဘုရင္မင္းႀကီးေတာကစားထြက္သည္
ႏွင့္တစ္ျပိဳင္သူတုိ့လုပ္ငန္းစၾက၏၊သူတုိ႔လက္ခ်က္ေၾကာင့္သာမာ၀တီတုိ႔
အားလုံး နန္းမေဆာင္ႏွင့္အတူျပာပုံဘ၀ ေရာက္သြား၏၊ပူေလာင္ေသာ
မီးေတာက္ မီးညႊန္႔တုိ႔သည္မာဂ႑ီ၏ ရင္ကုိ ေအးျမေစ၏၊ သူျဖစ္ခ်င္တာ
ယေန႔ ျဖစ္ရျပီး မဟုတ္ပါလား၊သူျမင္ခ်င္ေသာ သူတုိ႔၏ ပ်က္စီးျခင္းကုိ ယေန႔ သူျမင္ေတြ႔ေနရျပီး မဟုတ္ပါလား၊

အတိတ္ အရိပ္သည္ သူ႔ရင္မွာအျမဲထင္ဟပ္ေန၏ယခုဘုရင္မင္းႀကိီးက
ေျပာေနျပန္ျပီ၊ သာမာ၀တီတုိ႔ ရွိတုန္းကသူအထိတ္တလန္႔နွင့္အခ်ိန္ေတြ
ကုန္လြန္ခဲ့ရတယ္တဲ့၊ ယခုမွ သူ႔ဘ၀ဟာ ေက်ာ့ကြင္းလြတ္သမင္-
ပိုက္ကြန္လြတ္ငွက္လုိ လြတ္လပ္မႈခ်မ္းသာ အျပည့္ရွိေတာ့တယ္တဲ့။
ဒါဆို သူအရင္က သာမာဝတီအေပၚ လိုက္ေလ်ာခဲ့တာေတြဟာ စိတ္ပါလို႕မဟုတ္ပဲ ဝတ္ေက်တမ္းေက် အေနနွင့္သာ လိုက္ေလ်ာခဲ့တာ
ၿဖစ္မယ္ သာမာ၀တီတုိ႔အုပ္စုကုိလုပ္ၾကံသူဟာသူ႔ကုိ အမွန္တကယ္
ခ်စ္ျမတ္နုိ္းသူသူ႔အက်ဳိးကိုအမွန္တကယ္လုိလားသူသာျဖစ္လိမ့္မယ္တဲ့
ေလ။ဒီေန႔ဟာ ငါ့အတြက္ ေအာင္ျမင္မႈ သရဖူေဆာင္းတဲ့ေနပဲ
သူေအာင္ၿမင္သည္ ထင္ေသာေန႕သည္ သူ႕ဘဝနွင့္ သူ႕အသိုင္းအဝိုင္း တစ္ခုလံုးက်ဆံုးသည့္ေန႕ၿဖစ္ေနလိမ့္မယ္ဆိုတာကိုေတာ့သူ
မသိရွာေသးေပ။ထို႔ေၾကာင့္သူသည္ေအာင္ျမင္သူတုိ႔ဟန္
ေအာင္ျမင္သူတုိ႔မာန္ျဖင့္၀င့္၀င့္ၾကြားၾကြား ဘုရင္ မင္းၾတားကုိ
ေလွ်ာက္ထားေတာ့၏လုပ္ၾကံသူဟာ ဘယ္သူျဖစ္မလဲ နွမေတာ့ေပါ့၊
ေဟာဒီက ႏွမေတာ္ေလးမာဂ႑ီေလ ေမာင္ေတာ္မင္းၾကီးရဲ႕၊
တစ္ျခားသူ ဘယ္လူ ဒီလုိလုပ္ရဲပါ့မလဲလုပ္ရဲတဲ့သတိၱရွိပါ့မလား၊
သူသည္သူၾကံစည္ခဲ့ပုံမ်ားကို အစအဆုံး စိတ္ပါလက္ပါဘုရင္မင္းႀကီးကို
ေျပာၾကားေနေတာ့၏၊ဘုရင္မင္းႀကီး ျပဳံးေန၏၊မိဖုရားၾကီးလည္း
ျပဳံးေန၏သုိ႔ေသာ္“အျပဳံးခ်င္းေတာ့ မတူၾကေပ မိဖုရားႀကီးအျပဳံးကား ေအာင္နုိင္သူတုိ႔၏အျပဳံး၊ ဘုရင္မင္းႀကီး၏ အျပဳံးကား --
( ဆက္ရန္ )
ေကာင္းသစ္

Thursday, December 30, 2010

၀ဋ္ေၾကြးၾကမၼာ..အပိုင္း(၄)

ဤသို႔ျဖင့္..သူ၏လုပ္ႀကံဖန္တီးမႈဇာတ္ကြက္ကိုစတင္အေကာင္အထည္

ေဖၚေလေတာ့၏။အရွင္မင္းႀကီးသာမာ၀တီတုိ႔အုပ္စုဟာျပင္ပနွင့္

အဆက္အသြယ္ျပဳျပီးေတာ့အရွင္မင္းႀကီးကို နန္းခ်ဖုိ႔ စီမံေနပါတယ္၊ သက္ေသအေထာက္အထား ကေတာ့သူတို႔စံနန္းေတာ္ရဲ႕ နံရံေတြမွာ အေပါက္မ်ားစြာ ေတြ႔ျမင္နုိင္ပါတယ္။တၾကိမ္မက နွစ္ၾကိမ္မက၊ လာျပန္ျပီး ေနာက္တစ္ၾကိမ္ ဘုရင္မင္းႀကီး မယုံၾကည္လွ်င္ ကိုယ္တုိင္ ၾကည့္ရႈေတာ္မူပါဟု. ေျပာျပန္ေလျပီ။ဘုရင္မင္းႀကီးသည္၊ မတတ္သာေတာ့ မၾကည့္မျခင္း ခဏခဏေျပာေနေလေတာ့ နားေလးမွေအးေအးဆုိျပီးမာယာဥာဏ္သံုးေနေသာ မာဂ႑ီအလုိက် သာမာ၀တီ၏ နန္းမေဆာင္သုိ႔ သြားၾကည့္ရေတာ့၏ေျပာသည့္တုိင္းပင္ နံရံ၌အေပါက္မ်ားကုိေတြ႔ရပါျပီ၊သိုိ႔ေသာ္မစူးမစမ္းမလုပ္အေၾကာင္းရင္း
ကိုသိရန္ နံရံေပါက္ေဖာက္ရၿခင္း၏ အေၾကာင္းကိုေမးၾကည့္၏။..ထိုအခါ လမ္းညႊန္ေသာဓမၼကိုေပးေတာ္မူေသာေၾကာင့္ဓမၼရာဇာၿဖစ္ေတာ္မူေသာ
ဘုရားရွင္နွင့္တကြ သံဃာေတာ္မ်ားကိုအၿပင္ထြက္ဖူးခြင့္မလြယ္၍ နံရံေပါက္မွ ဖူးၿမင္ၾကေၾကာင္း အၿဖစ္မွန္ကိုတင္ၿပၾက၏ အၿဖစ္မွန္ကို သိရေသာအခါ ဘုရင္မင္းၾကီးသည္နံရံေပါက္မ်ားကို ပိတ္ေစ၏ ထို႕ေနာက္လွပသပ္ယပ္ေသာေလသာတံခါးမ်ားကိုတပ္ဆင္ေပးေတာ့၏
စိတ္တိုင္းက် ဖူးေစ ပူေဇာ္ေစရန္ၿဖစ၏

မာဂ႑ီပစ္ခ်က္ လြဲသြားေပျပီ၊ သာမ၀တီတုိ႔အဖုိ႔ေတာ့ အျမတ္ပင္ ထြက္လုိက္ေသး၏၊ လြတ္လပ္စြာ တံခါးေပါက္မွ ဖူးေမွ်ာ္ပူေဇာ္ခြင့္ ရသြားျပီမဟုတ္ပါလား။အင္း ဒီတခါ သမဏ အလွည့္ပဲ၊ မာဂ႑ီသည္ ဘာသာမဲ့ ဘာသာျခားမ်ားကုိ ေငြေပး၍ ရွင္ေတာ္ျမတ္သြားေလရာ ေနာက္မွလိုက္၍ ၾကမ္းၾကမ္းတမ္းတမ္း ဆဲခုိင္းေတာ့၏။
ဆဲနည္းကေတာ့စုံလွ၏သူခိုး ၾကမ္းပိုးေတြ လူအေတြ ၿမည္းေတြ ႏြားေတြ
ကုလားအုပ္ေတြငရဲသားေတြတိရိစၦာန္ေတြစသည္စသည္သူတို့ပါးစပ္ထဲ
ေတြ႔သမွ်ဆဲေရးၾကေတာ့၏သြားေလးရာ အဆဲေနာက္ကပါေနေတာ့၏၊ အရွင္အာနႏၵာမေနနုိ္္င္ေတာ့နယ္ေျပာင္းဖုိ႔ဘုရားရွင္ကိုေလွ်ာက္ထား
ရေတာ့၏ဘယ္ကိုသြားၾကမလဲ အာနႏၵာ(တစ္ၿခားၿမိဳ႕ကိုပါၿမတ္စြာဘုရား)
အဲဒီၿမိဳ႕ဆဲၿပန္ရင္ေကာ(ေနာက္တစ္ၿမိဳ႕ပါဘုရား)ေနာက္တစ္ၿမိဳ႕
ဆဲၿပန္ရင္ေကာ(အၿခားတစ္ၿမိဳ႕ေပါ့ ၿမတ္စြာဘုရား)အာနႏၵာမသင့္၊
စစ္ေျမျပင္ထြက္ေသာဆင္ေျပာင္ႀကီးသည္အရပ္ေလးမ်က္နွာမွလာေသာ
ေလးမွ်ားလက္နက္တုိ႔ကုိသည္းခံနုိင္စြမ္းရွိသကဲ့သို႔ဘုရားရွင္တုိ႔

မည္သည္လည္းသီလမဲ့သူတုိ႔၏ဆဲဆုိႀကိမ္းေမာင္းေသာစကားမ်ိဳးစုံ

တုိ႔ကုိသည္းခံနုိင္စြမ္းရွိ၏။

“အာနႏၵာအဓိကရုဏ္းဆိုတာၿဖစ္ရင္ၿဖစ္တဲ့ေနရာမွာၿငိမ္းေအာင္
ၿငွိမ္းနိုင္ရတယ္“မစိုးရိမ္လင့္ အာနႏၵာ(၇)ရက္ေက်ာ္လွ်င္ ဆဲဆိုသံမ်ား သူ႕အလိုလိုေပ်ာက္သြားပါလိမ့္မယ္၊ယင္းမိန့္ၾကားခ်က္ကို အေၿခခံ၍
ၿမန္မာ့နယ္ပယ္၌ ခ်ီးမြမ္း(၇)ရက္ ကဲ့ရဲ႕(၇)ရက္ဟု ေၿပာဆိုၾက၏

မိန္႔ေတာ္မူသည့္အတုိင္းပင္၇ရက္လြန္ေသာအခါဆဲဆုိသံမ်ား
မၾကားရေတာ့။ဘုရားရွင္သည္ေကာသမၺိီမွာပင္ဆက္လက္
သီတင္းသုံးေနဆဲျဖစ္၏၊ဘုရားမႏို္င္ေသာအခါ သာမာ၀တီတုိ႔ကုိ
(ဘုရားရွင္ကို ေထာက္ပံ့ေသာ ေထာက္တိုင္အၿဖစ္သတ္မွတ္ကာ)
ဆက္လက္ရန္ရွာေလေတာ့၏။ဘုရင္ဥေတနသည္ မာဂ႑ီ၏ဦးေလးကို သူ႔အလုိက် မူးယစ္၀န္ၾကီး႒ာန အၾကီးအကဲအျဖစ္ ခန္႔အပ္ထား၏

သူ႕ဦးေလးသူ-ေနာက္ၿပီးသူ႕ေက်းကြ်န္သံုးဦးဇာတ္ၾကိဳတင္တိုက္ထား၏၊
သာမာဝတီကို အေကာက္ၾကံရန္ၿဖစ္၏ မာဂ႑ီ မာယာဥာဏ္

ထပ္သုံးျပန္ေလျပီ၊ ဘုရင့္အနား မာဂ႑ီရွိေနခ်ိန္သူ႔ဦးေလးသည္
ဘုရင္မင္းအတြက္ဟု ဆုိကာ ၾကက္အရွင္(၈)ေကာင္လာေရာက္
ဆက္သေလ၏၊မာဂ႑ီကအဆင္ေျပတာပဲသာမာ၀တိီတို႔ အုပ္စု

ဘာအလုပ္မွ မရွိ၊လွည့္သြားေနၾကတယ္၊သူတုိ႔ကုိဘုရင္မင္းႀကီးက
ၾကက္သားသုပ္ ဆက္သခုိင္းရင္ အဆင္ေျပမယ္၊ ဘုရင္မင္းႀကီးသည္ အလုပ္အေကြ်းငယ္ကို သြားပို႔ခုိ္င္းလုိက္၏။

သာမာ၀တီနွင့္တကြ ရံေရႊေတာ္တုိ႔သည္ ေသာတာပန္မ်ား ျဖစ္ၾက၏၊

ေသာတာပန္တုိ႔မည္သည္ ငါးပါးသီလ ဖ်က္ရုိးထံုးစံမရွိ၊ ပ်က္ရုိး ထုံးစံမရွိေပ၊ အသက္သာစြန္႕မယ္သီလမစြန္႔သူမ်ားျဖစ္ၾက၏။ထုိ႔ေၾကာင့္
သူတုိ႔သည္ သူ႔သက္သတ္သူမ်ား မဟုတ္၍ ၾကက္သားသုပ္ဟင္းလွ်ာ
မခ်က္နုိ္င္ေၾကာင္းမဆက္သနုိင္ေၾကာင္း ၿငင္းပယ္လုိက္ၾက၏၊(မာဂ႑ီ
ဘက္သားၿဖစ္ေသာ)အလုပ္အေၾကြးငယ္သည္ ဘုရင္မင္းကိုသူတုိ႔ခ်က္၍
မဆက္သနုိင္ေၾကာင္း ေလွ်ာက္ထားေလ၏၊ ထုိအခါ မာဂ႑ီကဒီၾကက္ ၈-ေကာင္ကုိယူသြား ရဟန္းေဂါတမကုိ(မာဂ႑ီ၏အသံုးအႏွံဳး)
ခ်က္ပုိ႔လို္႔ ဘုရင္ႀကီးက မွာလိုက္တယ္လို႔ေျပာ၊ အလုပ္အေၾကြးငယ္ ေနာက္တစ္ေခါက္ထပ္သြားရျပန္၏ဘုရင့္ေရွ႕ယူသြားစဥ္က
(သက္ရွိၾကက္) ျဖစ္၏၊သုိ႔ေသာ္ဘုရင္ကြယ္ရာ၌ၾကက္အေသနွင့္
လဲေျပာင္းကာ သာမာ၀တီတုိ႔ထံ ပုိေလ၏၊ ေသာတာပန္သည္
သူတစ္ပါးအသက္မသတ္ေသာ္လည္းပံသုကူသား(အသက္မဲ့)
ဆုိလွ်င္ကားခ်က္ျပဳတ္စားေသာက္ပါ၏၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ ယခုပို႔လာေသာ
ၾကက္မ်ားသည္(အေသမ်ား)မ်ားျဖစ္၍ လက္ခံကာ ဘုရားရွင္ထံ လက္သုပ္ဟင္းလွ်ာအျဖစ္စီစဥ္၍ ပု႔ိိုလိုက္ၾက၏၊

ယင္းအေၾကာင္းကုိ ျပန္လည္ သံေတာ္ဦးတင္၏၊ ထုိအခါ မာဂ႑ီက ကုိယ္ေတြ႔သိရျပီးမဟုတ္လား အရွင္မင္းႀကီးမင္းၾကီးအတြက္ေတာ့မခ်က္ ရဟန္းေဂါတမအတြက္ဆုိေတာ့ခ်က္တယ္၊ဒါမရုိးသားတာပဲ၊နန္းတြင္းမွာ

ေနေပမဲ့နန္းျပင္ကိုေတာင့္တေနတယ္အခ်ိတ္အဆက္လုပ္ေနတယ္

ဆုိတာျပသေနတာပဲ ဟု နာနာနွင့္သာသာေလး တြန္းအားေပးျပန္၏၊ ဘုရင္သည္ သူ႔စကား မယုံ၊ တုပ္တုပ္မွ်ပင္ မလႈပ္ေခ်။ မာဂ႑ီကား

ရန္ျငိဳးႀကီး၍ ဇြဲႀကီးသူလည္း ျဖစ္၏၊ထုိ႔ေၾကာင့္ေနာက္တစ္နည္းၾကံျပန္၏၊

(မေကာင္းတူ ဆိုးဘက္)သူ႔ဦးေလးကုိ အကူအညီေတာင္းျပန္ေလျပီ၊
အစြယ္ခ်ိဳးျပီးသား(အဆိပ္မဲ့)ေမြဆုိးတစ္ေကာင္ သူ႔ဆီပုိ႔ေပးဖုိ႔ ျဖစ္၏၊
နက္ဖန္သဘက္ဆုိရင္ဘုရင္ဥေတနမင္းႀကီးသည္သာမာ၀တီအေဆာင္
သုိ႔ေျပာင္း၍ စံေတာ္မူမည္ျဖစ္၏၊အရွင္မင္းႀကီးနွမေတာ္ ညက
အိပ္မက္ဆုိးေတြ မက္တယ္(လုပ္ၾကံေၿပာၿခင္းၿဖစ္၏)၊စိတ္ေတြလည္း

ေလးလံေနတယ္အရွင္မင္းႀကီး တစ္ခုခုျဖစ္မွာကုိ နွမေတာ္စုိးရိမ္မိတယ္၊
ဒါေၾကာင့္ သာမ၀တီအေဆာင္ မကူးပါနွင့္လား။စုိးရိမ္ပိုမေနပါနွင့္
မိဖုရားႀကီးရယ္၊ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး၊တား၍ရမည္ဟုတ္ဟုသိေသာအခါ

ဘုရင္မင္းႀကီးမသိေအာင္ ဘုရင့္ေစာင္းေပါက္ထဲသို႔ ေျမြဆုိးကိုထည့္၍ ပန္းကုံးျဖင့္ထြက္မရေအာင္ၾကိဳတင္ပိတ္ထားေလေတာ့၏၊
ဘုရင္မင္းႀကီးသည္သြားေလရာ သူ၏“ဟတိၳကႏ ၱ”ေစာင္းေတာ္ကုိ အျမဲတန္းေဆာင္ယူသြားေလ့ရွိ၏၊ ယင္းေစာင္းျဖင့္ဆင္မ်ားကိုလုိသလို
ေစစားနုိင္၏၊ ေရွးေခတ္က ဆင္ရွိလွ်င္ အင္အားၾကီးနုိင္ငံ အင္အားၾကီး
အင္ပါယာအျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳၾက၏။

ဘုရင္ဥေတနသည္ သာမာ၀တီနန္းမေဆာင္သို႔ ေရာက္ခဲ့ေပျပီ၊
သူ႔ကုိ စိတ္မခ် ဟုဆုိကာ မာဂ႑ီသည္လည္းလုိက္ပါလာ၏။
လုိ္က္မလာဖုိ႔ ဘုရင္ဥေတနက တားေတာ့တားေသး၏၊တားမရ၍
လုိက္ပါခြင့္ျပဳလိုက္၏ဘုရင္မင္းၾကီးသည္သာမာ၀တုိ႔ဆက္သေသာ
အ၀တ္နံ႔သာပန္းတုိ႔ကို၀တ္ရုံဆင္ျမန္းလွ်က္စားေကာင္းေသာက္ဖြယ္

တုိ႔ကို သုံးေဆာင္ျပီးလွ်င္ ေစာင္းကို ေခါင္းရင္းမွာတင္ထားကာ စက္ေတာ္ေခၚေလေတာ့၏။ထုိအခ်ိန္ မာဂ႑ီသည္ ဟိုေယာင္ေယာင္
ဒီေယာင္ေယာင္လွည့္သြားျပီး ေစာင္းနားကပ္ကာ ပန္းကုံးကုိ ဖယ္ရွားလုိက္ေတာ့၏၊(သူ၏ရိုက္ခ်က္ တိုက္ကြက္ စတင္ေလၿပီ)

နွစ္ရက္သုံးရက္ အစာမစားရပဲ ေလွွာင္ပိတ္ခံထားရသည္ျဖစ္၍
ေျမြၾကီးသည္မာန္ထကာေၾကာက္စရာလန္႔စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္
ပါးဖ်ဥ္းေထာင္ေလေတာ့၏၊ မာဂ႑ီသည္အထိတ္တလန္႔ျဖစ္ေအာင္
ေအာ္ေလေတာ့သည္၊အၾကံပက္စက္ရက္စက္လုိက္တာ
သာမာ၀တီရယ္၊ဘုရင့္ဆီက ဘာမ်ားမရလို႔ဒီလိုအၾကံမ်ိဳး ၾကံစီရတာလဲ၊
အျပင္မွာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြရွိေနလို႔လား။ဘုရင္မရွိမွသင့္တုိ႔က
စိတ္ခ်မ္းသာမွာလား၊ အရွင္မင္းႀကီးကလည္းအိပ္မက္ဆုိးေတြး မက္လုိ႔
မသြားပါႏွင့္လို႔ တားတာတားမရဘူး၊ခုေတာ့ ကံသီေပလို႕ေပါ့
နွမေတာ္သာအသိမေစာရင္ခုခ်ိန္ဆုိမေတြးရဲစရာပဲစသည္ျဖင့္

အျပင္တင္လုိက္ၾကိမ္းေမာင္းလုိက္လုပ္ေနေတာ့သည္၊ဘုရင္ဥေတန
သည္ေျမြၾကီးကိုၾကည့္၍ေတာ္ေတာ္ပင္ထိတ္လန္႔သြား၏ထုိ႔အတူ
သူ၏ေဒါသသည္လည္းငယ္ထိပ္ ထိေအာင္ေရာက္လာေပျပိီ အင္း...

သာမ၀တီ ဒီလိုလုပ္ၾကံမယ္လုိ႔ မထင္ရဘူး မထင္မိဘူး၊အရင္တုန္းက
နံရံအေပါက္ေဖါက္တာ ၾကက္သားဟင္းလွ်ာသုပ္လုပ္ခုိင္းတုန္းက
ငါ့အတြက္ျငင္းပယ္တာငါ သေဘာထား ရုိးရုိးလုိ႔ထင္ခဲ့တာယခုေတာ့

သူ႔မေကာင္းၾကံေရေပၚဗူးေပၚသလိုေပၚလာခဲ့ေပျပီ။ သာမာ၀တီတုိ႔

ငါးရာလုံးကုိတန္းခုိင္းလုိက္၏ေရွ႔တည့္တည့္ၾကည့္ရင္တစ္ေယာက္တည္း

ထင္ေလာက္ေအာင္ထိေျဖာင့္ေအာင္တန္းခုိင္းထား၏ ျပီးေတာ့....

ဗုိလ္ေျခတစ္ေထာင္တင္ သူ၏ လက္သုံးေတာ္မွ်ားကုိ ျပင္ေလေတာ့၏၊
သာမာ၀တီနွင့္ရံေရႊေတာ္ငါးရားလုံးကုိတစ္ခ်က္တည္းျဖင့္
အျပတ္ရွင္းရန္ ျဖစ္၏။မာဂ႑ီ၏ အၾကံအစီမွန္းသာမာ၀တီသိ၏၊

သို႔ေသာ္ရွင္းျပရန္ခက္ေန၏၊(မာဂ႑ီကတစ္ကြက္ၾကိဳတင္ၿပင္ထားသည္

မဟုတ္လား)သာမာ၀တီသည္ သူ႔ရံေရႊေတာ္မ်ားကို လမ္းညြန္ေန၏၊

ငါတုိ႔သည္ေမတၱာမွတစ္ပါး အားကိုးစရာမရွိ မၿမင္...မင္းၾကီး-မာဂ႑ီ-

မိမိ တစ္သားတည္းၿဖစ္ေစရမယ္မိမိႏွင့္တန္းတူထားၿပီးေတာ့ေမတၱာပြား
ၾကရမယ္ မာဂ႑ီ-မင္းၾကီး ဘယ္သူ႕အေပၚကိုမွ ေဒါသမထားရဘူး

ေမတၱာမပ်က္ရဘူး၊စကားသံတိတ္သြားေတာ့၏၊ သူတုိ႔အလုပ္သူတုိ႔ စတင္လုပ္ေနၾကျပီျဖစ္၏၊ သူတုိ႔၏ကိုယ္၌ ေမတၱာမ်ား လႊမ္းျခဳံေနေပျပီ။
ဘုရင္ဥေတနသည္ အဆိပ္လူးထားေသာမွ်ားကို ေလးညွဳိ႔သုိ႔

တင္လုိက္ေလျပီ၊ ထုိ႔ေနာက္ သာမာ၀တီ၏ ရင္၀တည့္တည့္ ခ်ိန္လွ်က္
အဆိပ္လူးမွ်ားကုိ ပစ္လႊတ္လုိက္ေလေတာ့၏၊ ထုိအခါ…(ဆက္ရန္)
ေကာင္းသစ္