ေရႊလေရာင္ ဘေလာ့မွ ေႏြးေထြးစြာ ၾကိဳဆိုပါ၏..လူအခ်င္းခ်င္းလွည့္ပတ္ၿခင္း ကင္းရွင္းၾကပါေစ။ အထင္ေသးၿခင္း အခ်င္းခ်င္း ကင္းရွင္းၾကပါေစ။.

Thursday, December 30, 2010

၀ဋ္ေၾကြးၾကမၼာ..အပိုင္း(၄)

ဤသို႔ျဖင့္..သူ၏လုပ္ႀကံဖန္တီးမႈဇာတ္ကြက္ကိုစတင္အေကာင္အထည္
ေဖၚေလေတာ့၏။အရွင္မင္းႀကီးသာမာ၀တီတုိ႔အုပ္စုဟာျပင္ပနွင့္
အဆက္အသြယ္ျပဳျပီးေတာ့အရွင္မင္းႀကီးကို နန္းခ်ဖုိ႔ စီမံေနပါတယ္၊ သက္ေသအေထာက္အထား ကေတာ့သူတို႔စံနန္းေတာ္ရဲ႕ နံရံေတြမွာ အေပါက္မ်ားစြာ ေတြ႔ျမင္နုိင္ပါတယ္။တၾကိမ္မက နွစ္ၾကိမ္မက၊ လာျပန္ျပီး ေနာက္တစ္ၾကိမ္ ဘုရင္မင္းႀကီး မယုံၾကည္လွ်င္ ကိုယ္တုိင္ ၾကည့္ရႈေတာ္မူပါဟု. ေျပာျပန္ေလျပီ။ဘုရင္မင္းႀကီးသည္၊ မတတ္သာေတာ့ မၾကည့္မျခင္း ခဏခဏေျပာေနေလေတာ့ နားေလးမွေအးေအးဆုိျပီးမာယာဥာဏ္သံုးေနေသာ မာဂ႑ီအလုိက် သာမာ၀တီ၏ နန္းမေဆာင္သုိ႔ သြားၾကည့္ရေတာ့၏ေျပာသည့္တုိင္းပင္ နံရံ၌အေပါက္မ်ားကုိေတြ႔ရပါျပီ၊သိုိ႔ေသာ္မစူးမစမ္းမလုပ္အေၾကာင္းရင္း
ကိုသိရန္ နံရံေပါက္ေဖာက္ရၿခင္း၏ အေၾကာင္းကိုေမးၾကည့္၏။..ထိုအခါ လမ္းညႊန္ေသာဓမၼကိုေပးေတာ္မူေသာေၾကာင့္ဓမၼရာဇာၿဖစ္ေတာ္မူေသာ
ဘုရားရွင္နွင့္တကြ သံဃာေတာ္မ်ားကိုအၿပင္ထြက္ဖူးခြင့္မလြယ္၍ နံရံေပါက္မွ ဖူးၿမင္ၾကေၾကာင္း အၿဖစ္မွန္ကိုတင္ၿပၾက၏ အၿဖစ္မွန္ကို သိရေသာအခါ ဘုရင္မင္းၾကီးသည္နံရံေပါက္မ်ားကို ပိတ္ေစ၏ ထို႕ေနာက္လွပသပ္ယပ္ေသာေလသာတံခါးမ်ားကိုတပ္ဆင္ေပးေတာ့၏
စိတ္တိုင္းက် ဖူးေစ ပူေဇာ္ေစရန္ၿဖစ၏

မာဂ႑ီပစ္ခ်က္ လြဲသြားေပျပီ၊ သာမ၀တီတုိ႔အဖုိ႔ေတာ့ အျမတ္ပင္ ထြက္လုိက္ေသး၏၊ လြတ္လပ္စြာ တံခါးေပါက္မွ ဖူးေမွ်ာ္ပူေဇာ္ခြင့္ ရသြားျပီမဟုတ္ပါလား။အင္း ဒီတခါ သမဏ အလွည့္ပဲ၊ မာဂ႑ီသည္ ဘာသာမဲ့ ဘာသာျခားမ်ားကုိ ေငြေပး၍ ရွင္ေတာ္ျမတ္သြားေလရာ ေနာက္မွလိုက္၍ ၾကမ္းၾကမ္းတမ္းတမ္း ဆဲခုိင္းေတာ့၏။
ဆဲနည္းကေတာ့စုံလွ၏သူခိုး ၾကမ္းပိုးေတြ လူအေတြ ၿမည္းေတြ ႏြားေတြ
ကုလားအုပ္ေတြငရဲသားေတြတိရိစၦာန္ေတြစသည္စသည္သူတို့ပါးစပ္ထဲ 
ေတြ႔သမွ်ဆဲေရးၾကေတာ့၏သြားေလးရာ အဆဲေနာက္ကပါေနေတာ့၏၊ အရွင္အာနႏၵာမေနနုိ္္င္ေတာ့နယ္ေျပာင္းဖုိ႔ဘုရားရွင္ကိုေလွ်ာက္ထား
ရေတာ့၏ဘယ္ကိုသြားၾကမလဲ အာနႏၵာ(တစ္ၿခားၿမိဳ႕ကိုပါၿမတ္စြာဘုရား)
အဲဒီၿမိဳ႕ဆဲၿပန္ရင္ေကာ(ေနာက္တစ္ၿမိဳ႕ပါဘုရား)ေနာက္တစ္ၿမိဳ႕
ဆဲၿပန္ရင္ေကာ(အၿခားတစ္ၿမိဳ႕ေပါ့ ၿမတ္စြာဘုရား)အာနႏၵာမသင့္၊
စစ္ေျမျပင္ထြက္ေသာဆင္ေျပာင္ႀကီးသည္အရပ္ေလးမ်က္နွာမွလာေသာ 
ေလးမွ်ားလက္နက္တုိ႔ကုိသည္းခံနုိင္စြမ္းရွိသကဲ့သို႔ဘုရားရွင္တုိ႔
မည္သည္လည္းသီလမဲ့သူတုိ႔၏ဆဲဆုိႀကိမ္းေမာင္းေသာစကားမ်ိဳးစုံ
တုိ႔ကုိသည္းခံနုိင္စြမ္းရွိ၏။

“အာနႏၵာအဓိကရုဏ္းဆိုတာၿဖစ္ရင္ၿဖစ္တဲ့ေနရာမွာၿငိမ္းေအာင္
ၿငွိမ္းနိုင္ရတယ္“မစိုးရိမ္လင့္ အာနႏၵာ(၇)ရက္ေက်ာ္လွ်င္ ဆဲဆိုသံမ်ား သူ႕အလိုလိုေပ်ာက္သြားပါလိမ့္မယ္၊ယင္းမိန့္ၾကားခ်က္ကို အေၿခခံ၍ 
ၿမန္မာ့နယ္ပယ္၌ ခ်ီးမြမ္း(၇)ရက္ ကဲ့ရဲ႕(၇)ရက္ဟု ေၿပာဆိုၾက၏
မိန္႔ေတာ္မူသည့္အတုိင္းပင္၇ရက္လြန္ေသာအခါဆဲဆုိသံမ်ား
မၾကားရေတာ့။ဘုရားရွင္သည္ေကာသမၺိီမွာပင္ဆက္လက္
သီတင္းသုံးေနဆဲျဖစ္၏၊ဘုရားမႏို္င္ေသာအခါ သာမာ၀တီတုိ႔ကုိ 
(ဘုရားရွင္ကို ေထာက္ပံ့ေသာ ေထာက္တိုင္အၿဖစ္သတ္မွတ္ကာ) 
ဆက္လက္ရန္ရွာေလေတာ့၏။ဘုရင္ဥေတနသည္ မာဂ႑ီ၏ဦးေလးကို သူ႔အလုိက် မူးယစ္၀န္ၾကီး႒ာန အၾကီးအကဲအျဖစ္ ခန္႔အပ္ထား၏
သူ႕ဦးေလးသူ-ေနာက္ၿပီးသူ႕ေက်းကြ်န္သံုးဦးဇာတ္ၾကိဳတင္တိုက္ထား၏၊
သာမာဝတီကို အေကာက္ၾကံရန္ၿဖစ္၏ မာဂ႑ီ မာယာဥာဏ္
ထပ္သုံးျပန္ေလျပီ၊ ဘုရင့္အနား မာဂ႑ီရွိေနခ်ိန္သူ႔ဦးေလးသည္
ဘုရင္မင္းအတြက္ဟု ဆုိကာ ၾကက္အရွင္(၈)ေကာင္လာေရာက္
ဆက္သေလ၏၊မာဂ႑ီကအဆင္ေျပတာပဲသာမာ၀တိီတို႔ အုပ္စု
ဘာအလုပ္မွ မရွိ၊လွည့္သြားေနၾကတယ္၊သူတုိ႔ကုိဘုရင္မင္းႀကီးက
ၾကက္သားသုပ္ ဆက္သခုိင္းရင္ အဆင္ေျပမယ္၊ ဘုရင္မင္းႀကီးသည္ အလုပ္အေကြ်းငယ္ကို သြားပို႔ခုိ္င္းလုိက္၏။

သာမာ၀တီနွင့္တကြ ရံေရႊေတာ္တုိ႔သည္ ေသာတာပန္မ်ား ျဖစ္ၾက၏၊
ေသာတာပန္တုိ႔မည္သည္ ငါးပါးသီလ ဖ်က္ရုိးထံုးစံမရွိ၊ ပ်က္ရုိး ထုံးစံမရွိေပ၊ အသက္သာစြန္႕မယ္သီလမစြန္႔သူမ်ားျဖစ္ၾက၏။ထုိ႔ေၾကာင့္
သူတုိ႔သည္ သူ႔သက္သတ္သူမ်ား မဟုတ္၍ ၾကက္သားသုပ္ဟင္းလွ်ာ
မခ်က္နုိ္င္ေၾကာင္းမဆက္သနုိင္ေၾကာင္း ၿငင္းပယ္လုိက္ၾက၏၊(မာဂ႑ီ
ဘက္သားၿဖစ္ေသာ)အလုပ္အေၾကြးငယ္သည္ ဘုရင္မင္းကိုသူတုိ႔ခ်က္၍
မဆက္သနုိင္ေၾကာင္း ေလွ်ာက္ထားေလ၏၊ ထုိအခါ မာဂ႑ီကဒီၾကက္ ၈-ေကာင္ကုိယူသြား ရဟန္းေဂါတမကုိ(မာဂ႑ီ၏အသံုးအႏွံဳး)
ခ်က္ပုိ႔လို္႔ ဘုရင္ႀကီးက မွာလိုက္တယ္လို႔ေျပာ၊ အလုပ္အေၾကြးငယ္ ေနာက္တစ္ေခါက္ထပ္သြားရျပန္၏ဘုရင့္ေရွ႕ယူသြားစဥ္က 
(သက္ရွိၾကက္) ျဖစ္၏၊သုိ႔ေသာ္ဘုရင္ကြယ္ရာ၌ၾကက္အေသနွင့္
လဲေျပာင္းကာ သာမာ၀တီတုိ႔ထံ ပုိေလ၏၊ ေသာတာပန္သည္
သူတစ္ပါးအသက္မသတ္ေသာ္လည္းပံသုကူသား(အသက္မဲ့) 
ဆုိလွ်င္ကားခ်က္ျပဳတ္စားေသာက္ပါ၏၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ ယခုပို႔လာေသာ
ၾကက္မ်ားသည္(အေသမ်ား)မ်ားျဖစ္၍ လက္ခံကာ ဘုရားရွင္ထံ လက္သုပ္ဟင္းလွ်ာအျဖစ္စီစဥ္၍ ပု႔ိိုလိုက္ၾက၏၊
 

ယင္းအေၾကာင္းကုိ ျပန္လည္ သံေတာ္ဦးတင္၏၊ ထုိအခါ မာဂ႑ီက ကုိယ္ေတြ႔သိရျပီးမဟုတ္လား အရွင္မင္းႀကီးမင္းၾကီးအတြက္ေတာ့မခ်က္ ရဟန္းေဂါတမအတြက္ဆုိေတာ့ခ်က္တယ္၊ဒါမရုိးသားတာပဲ၊နန္းတြင္းမွာ
ေနေပမဲ့နန္းျပင္ကိုေတာင့္တေနတယ္အခ်ိတ္အဆက္လုပ္ေနတယ္
ဆုိတာျပသေနတာပဲ ဟု နာနာနွင့္သာသာေလး တြန္းအားေပးျပန္၏၊ ဘုရင္သည္ သူ႔စကား မယုံ၊ တုပ္တုပ္မွ်ပင္ မလႈပ္ေခ်။ မာဂ႑ီကား
ရန္ျငိဳးႀကီး၍ ဇြဲႀကီးသူလည္း ျဖစ္၏၊ထုိ႔ေၾကာင့္ေနာက္တစ္နည္းၾကံျပန္၏၊
(မေကာင္းတူ ဆိုးဘက္)သူ႔ဦးေလးကုိ အကူအညီေတာင္းျပန္ေလျပီ၊
အစြယ္ခ်ိဳးျပီးသား(အဆိပ္မဲ့)ေမြဆုိးတစ္ေကာင္ သူ႔ဆီပုိ႔ေပးဖုိ႔ ျဖစ္၏၊
နက္ဖန္သဘက္ဆုိရင္ဘုရင္ဥေတနမင္းႀကီးသည္သာမာ၀တီအေဆာင္

သုိ႔ေျပာင္း၍ စံေတာ္မူမည္ျဖစ္၏၊အရွင္မင္းႀကီးနွမေတာ္ ညက
အိပ္မက္ဆုိးေတြ မက္တယ္(လုပ္ၾကံေၿပာၿခင္းၿဖစ္၏)စိတ္ေတြလည္း
ေလးလံေနတယ္အရွင္မင္းႀကီး တစ္ခုခုျဖစ္မွာကုိ နွမေတာ္စုိးရိမ္မိတယ္၊
ဒါေၾကာင့္ သာမ၀တီအေဆာင္ မကူးပါနွင့္လား။စုိးရိမ္ပိုမေနပါနွင့္
မိဖုရားႀကီးရယ္၊ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး၊တား၍ရမည္ဟုတ္ဟုသိေသာအခါ
ဘုရင္မင္းႀကီးမသိေအာင္ ဘုရင့္ေစာင္းေပါက္ထဲသို႔ ေျမြဆုိးကိုထည့္၍ ပန္းကုံးျဖင့္ထြက္မရေအာင္ၾကိဳတင္ပိတ္ထားေလေတာ့၏၊
ဘုရင္မင္းႀကီးသည္သြားေလရာ သူ၏“ဟတိၳကႏ ၱ”ေစာင္းေတာ္ကုိ အျမဲတန္းေဆာင္ယူသြားေလ့ရွိ၏၊ ယင္းေစာင္းျဖင့္ဆင္မ်ားကိုလုိသလို
ေစစားနုိင္၏၊ ေရွးေခတ္က ဆင္ရွိလွ်င္ အင္အားၾကီးနုိင္ငံ အင္အားၾကီး
အင္ပါယာအျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳၾက၏။
 

ဘုရင္ဥေတနသည္ သာမာ၀တီနန္းမေဆာင္သို႔ ေရာက္ခဲ့ေပျပီ၊
သူ႔ကုိ စိတ္မခ် ဟုဆုိကာ မာဂ႑ီသည္လည္းလုိက္ပါလာ၏။
လုိ္က္မလာဖုိ႔ ဘုရင္ဥေတနက တားေတာ့တားေသး၏၊တားမရ၍
လုိက္ပါခြင့္ျပဳလိုက္၏ဘုရင္မင္းၾကီးသည္သာမာ၀တုိ႔ဆက္သေသာ
အ၀တ္နံ႔သာပန္းတုိ႔ကို၀တ္ရုံဆင္ျမန္းလွ်က္စားေကာင္းေသာက္ဖြယ္
တုိ႔ကို သုံးေဆာင္ျပီးလွ်င္ ေစာင္းကို ေခါင္းရင္းမွာတင္ထားကာ စက္ေတာ္ေခၚေလေတာ့၏။ထုိအခ်ိန္ မာဂ႑ီသည္ ဟိုေယာင္ေယာင္
ဒီေယာင္ေယာင္လွည့္သြားျပီး ေစာင္းနားကပ္ကာ ပန္းကုံးကုိ ဖယ္ရွားလုိက္ေတာ့၏၊(သူ၏ရိုက္ခ်က္ တိုက္ကြက္ စတင္ေလၿပီ) 
နွစ္ရက္သုံးရက္ အစာမစားရပဲ ေလွွာင္ပိတ္ခံထားရသည္ျဖစ္၍
ေျမြၾကီးသည္မာန္ထကာေၾကာက္စရာလန္႔စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္
ပါးဖ်ဥ္းေထာင္ေလေတာ့၏၊ မာဂ႑ီသည္အထိတ္တလန္႔ျဖစ္ေအာင္
ေအာ္ေလေတာ့သည္၊အၾကံပက္စက္ရက္စက္လုိက္တာ
သာမာ၀တီရယ္၊ဘုရင့္ဆီက ဘာမ်ားမရလို႔ဒီလိုအၾကံမ်ိဳး ၾကံစီရတာလဲ၊
အျပင္မွာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြရွိေနလို႔လား။ဘုရင္မရွိမွသင့္တုိ႔က
စိတ္ခ်မ္းသာမွာလား၊ အရွင္မင္းႀကီးကလည္းအိပ္မက္ဆုိးေတြး မက္လုိ႔
မသြားပါႏွင့္လို႔ တားတာတားမရဘူး၊ခုေတာ့ ကံသီေပလို႕ေပါ့
နွမေတာ္သာအသိမေစာရင္ခုခ်ိန္ဆုိမေတြးရဲစရာပဲစသည္ျဖင့္
အျပင္တင္လုိက္ၾကိမ္းေမာင္းလုိက္လုပ္ေနေတာ့သည္၊ဘုရင္ဥေတန
သည္ေျမြၾကီးကိုၾကည့္၍ေတာ္ေတာ္ပင္ထိတ္လန္႔သြား၏ထုိ႔အတူ
သူ၏ေဒါသသည္လည္းငယ္ထိပ္ ထိေအာင္ေရာက္လာေပျပိီ အင္း...
သာမ၀တီ ဒီလိုလုပ္ၾကံမယ္လုိ႔ မထင္ရဘူး မထင္မိဘူး၊အရင္တုန္းက
နံရံအေပါက္ေဖါက္တာ ၾကက္သားဟင္းလွ်ာသုပ္လုပ္ခုိင္းတုန္းက
ငါ့အတြက္ျငင္းပယ္တာငါ သေဘာထား ရုိးရုိးလုိ႔ထင္ခဲ့တာယခုေတာ့
သူ႔မေကာင္းၾကံေရေပၚဗူးေပၚသလိုေပၚလာခဲ့ေပျပီ။ သာမာ၀တီတုိ႔
ငါးရာလုံးကုိတန္းခုိင္းလုိက္၏ေရွ႔တည့္တည့္ၾကည့္ရင္တစ္ေယာက္တည္း
ထင္ေလာက္ေအာင္ထိေျဖာင့္ေအာင္တန္းခုိင္းထား၏  ျပီးေတာ့....
ဗုိလ္ေျခတစ္ေထာင္တင္ သူ၏ လက္သုံးေတာ္မွ်ားကုိ ျပင္ေလေတာ့၏၊
သာမာ၀တီနွင့္ရံေရႊေတာ္ငါးရားလုံးကုိတစ္ခ်က္တည္းျဖင့္
အျပတ္ရွင္းရန္ ျဖစ္၏။မာဂ႑ီ၏ အၾကံအစီမွန္းသာမာ၀တီသိ၏၊
သို႔ေသာ္ရွင္းျပရန္ခက္ေန၏၊(မာဂ႑ီကတစ္ကြက္ၾကိဳတင္ၿပင္ထားသည္
မဟုတ္လား)သာမာ၀တီသည္ သူ႔ရံေရႊေတာ္မ်ားကို လမ္းညြန္ေန၏၊
ငါတုိ႔သည္ေမတၱာမွတစ္ပါး အားကိုးစရာမရွိ မၿမင္...မင္းၾကီး-မာဂ႑ီ-
မိမိ တစ္သားတည္းၿဖစ္ေစရမယ္မိမိႏွင့္တန္းတူထားၿပီးေတာ့ေမတၱာပြား 
ၾကရမယ္ မာဂ႑ီ-မင္းၾကီး ဘယ္သူ႕အေပၚကိုမွ ေဒါသမထားရဘူး
ေမတၱာမပ်က္ရဘူး၊စကားသံတိတ္သြားေတာ့၏၊ သူတုိ႔အလုပ္သူတုိ႔ စတင္လုပ္ေနၾကျပီျဖစ္၏၊ သူတုိ႔၏ကိုယ္၌ ေမတၱာမ်ား လႊမ္းျခဳံေနေပျပီ။
ဘုရင္ဥေတနသည္ အဆိပ္လူးထားေသာမွ်ားကို ေလးညွဳိ႔သုိ႔
တင္လုိက္ေလျပီ၊ ထုိ႔ေနာက္ သာမာ၀တီ၏ ရင္၀တည့္တည့္ ခ်ိန္လွ်က္
အဆိပ္လူးမွ်ားကုိ ပစ္လႊတ္လုိက္ေလေတာ့၏၊ ထုိအခါ…(ဆက္ရန္)

                                               ေကာင္းသစ္

Tuesday, December 28, 2010

၀ဋ္ေၾကြးၾကမၼာ..အပိုင္း(၃)

သုိ႔ေသာ္ …. လွတုန္း ပတုန္း အလွမာန္ဖုံးေနတဲ့အရြယ္္ လူထုပရိသတ္
အလယ္၌ သူ႔ကိုအလုိမရွိလွ်င္အလုိမရွိပါဟုျငင္းပယ္လွ်င္ျငင္းပယ္ခြင့္
ရွိသည္မုိ႔ ဘာမွမေျပာလုိေသာ္လည္း“အညစ္အေၾကးတို႔ျဖင့္
ျပည့္ေနေသာ သူ႔ကုိ ေျခဖ်ားျဖင့္ပင္မထိလို”ဟုေျပာၾကားလုိက္ျခင္းသည္
သူ႔ကို သက္သက္မဲ့ ႏွိမ္လြန္းသည္ဟုထင္ကာသူ၏နွလုံးသား၌ ေဒါသ
အာဃာတ အမုန္းမီးေတာက္ မီးလွ်ံတုိ႔သည္ အရိွန္ျပင္းစြာျဖင့္ တဟုန္းဟုန္း စတင္ေတာက္ေလာင္ကြ်မ္းေလေတာ့၏၊ (အမွန္အားျဖင့္ ခႏၶာထဲ၌ ျမတ္နုိ္းစရာ မက္ေမာစရာ ဘာတစ္မွမရွိေပ၊ ဒြါရကုိး၀မွ ယုိက်
လာေသာအညစ္အေၾကးမ်ားကို္ၾကည့္ျခင္းျဖင့္ပင္ကိုယ္တိုင္ျမင္နုိင္
သိနုိင္ပါ၏၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရား၏ “အညစ္အေၾကး ရြံရွာဖြယ္
တုိ႔ျဖင့္ျပည့္ေနသည္”ဟုမိန္႔ေတာ္မူျခင္းသည္ အရွိအတုိ္္င္းအမွန္အတုိင္း
မိန္႔ေတာ္မူလုိက္ျခင္းျဖစ္၏၊သုိ႔ေသာ္မုန္းစရာကိုခ်စ္စရာဟုု ျမင္၍ ရြံစရာကုိျမတ္နုိ္းစရာ ဟုထင္ေနေသာမာဂ႑ီအဖုိ႔ေတာ့ လက္မခံနုိင္ျဖစ္ေန၏)
 

ထုိ႔ေၾကာင့္ အရွိအတိုင္း အမွန္အတုိင္းျမင္ႏုိင္္ၾကေသာ မိဘနွစ္ပါးမွာ အနာဂါမ္တည္ၾက၍“ႏွလုံးသား၌ ဓမၼ”ကိန္းသြားေသာ္လည္းသမီးေလး
မာဂ႑ီအဖုိ႔မွာေတာ့“ႏွလုံးသားမွာ ဓမၼမကိန္းပဲ ယင္းအစား ေဒါသ အာဃာတ” အမုန္းတရားသာ ခုိင္ျမဲစြာေနရာယူသြားေလေတာ့၏။
ဓမၼကုိ အတူတူနာၾကားခြင့္ရေသာ္လည္းနွလုံးသြင္းမႈေပၚမူတည္၍ “အရႈံး- အျမတ္”ထြက္သြား ျခင္းျဖစ္၏ မိဘနွစ္ပါးသည္ သမီးေခ်ာေလး မာဂ႑ီကုိသူ႔ညီ(မာဂ႑ီေလး၏ဦးေလးထံ)အျပီးအပ္နွံ၍ သာသနာ့
ေဘာင္၀င္ေရာက္ကာနိဗၺာန္မ်က္ေမွာက္ျပဳသြားၾက၏ မာဂ႑ီသည္
စိတ္ထဲ၌ဆုံးျဖတ္ခ်က္ကိုခုိင္မာစြာခ်ထားလိုက္၏အမွီေကာင္း႐၍
ပါ၀ါျမင့္ေသာထုိတစ္ေန႔ေတြ႔ၾကေသးတာေပါ့“သမဏ”ရယ္…။
မာဂ႑ီေလးသည္ အရြယ္ေကာင္းသည့္အျပင္ အလွမွာသရဖူ
ေဆာင္းသူေလးမုိ႔တျခားသူနွင့္မထုိက္တန္၊ဘုရင္မင္းတုိ႔နွင့္သာ
ထုိက္တန္သည္ဟုသူ႔ဦးေလးကေတြးမွိ၏၊ထုိ႔ေၾကာင့္ ေကာသမၺီျပည့္ရွင္
ဘုရင္ဥေတနကုိ သူကိုယ္တုိင္ပင္ သြားေရာက္၍ တူမေခ်ာေလးကုိ 
“ဣတၳိရတနာ အျဖစ္”ဆက္သေလေတာ့၏၊ ဥေတနမင္းသည္ ပုထုဇဥ္ျဖစ္၏၊ပုထုဇဥ္သည္ကိေလသာမကင္းေသးသူျဖစ္၏၊ကိေလသာ
မကင္းသူသည္ အာရုံနွင့္ေတြ႔လွ်င္ “အမ်က္(သို႔မဟုတ္)ရမၼက္ 
တစ္ခုခုေတာ့ ျဖစ္တတ္၏၊ယခုမာဂ႑ီေလးက လွပသူေလးမုိ႔
ဘုရင္မင္းအတြက္ေတာ့ မက္စရာ ျဖစ္သြား၏။ထုိ႔ေၾကာင့္ပင္ သူ႔အတြက္ ရံေရႊေတာ္ငါးရာပါအပ္နွင္း၍မိဖုရားေခါင္ၾကီးအျဖစ္တင္ေျမွာက္လုိက္
ေလေတာ့၏။သူမွန္းေသာအမွီ ရျပီမုိ႔ သူ႔ဘ၀သည္လည္း ပါ၀ါျမင့္ေသာ ဘ၀သုိ႔ေနခ်င္းညခ်င္းပင္ေရာက္သြားေလေတာ့၏။ဘုရင္ဥေတန
မင္းႀကီး၌ “၀ါသုလဒတၱ-မာဂ႑ီ- သာမာ၀တီ”ဟူေသာမိဖုရားေခါင္ႀကီး
သုံးဦးရွိ၏၊အလွည့္က် အေဆာင္ေျပာင္းကာ စံျမန္းေလ့ရွိ၏။
 

ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားသည္ ေကာသမၺီျပည္ သူေဌးႀကီးသုံးဦးတုိ႔၏ ပင့္ေလွ်ာက္ခ်က္အရေကာသမၺီရွိ“ေဃာသိတာရုံေက်ာင္းကုကၠဳဋာရုံ
ေက်ာင္း ပါ၀ါရိကာရုံေက်ာင္းတုိ႔၌ တလွည့္စီ သီတင္းသုံးစံေနေတာ္မူ၏
ခုဇၨဳတၱရာသည္သုမနပန္းသည္ထံမွအျမဲတန္းပန္း၀ယ္ေနသူျဖစ္၏
တစ္ေန႔သုမနပန္းသည္ဘုရားအမွဴးရွိေသာသံဃာေတာ္အရွင္ျမတ္မ်ား
ဆြမ္းဆက္ကပ္သည္နွင့္ၾကံဳေတြ႔ေန၏၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ သုမနပန္းသည္က တရားနာျပီးမွ ျပန္ဖုိ႔တားထား၏၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ လူမႈေရးအရ မျပန္ေသးပဲ တရားနာခ်ိန္ထိ ေစာင့္ဆုိင္းေနရင္း ဘုရားရွင္၏တရားကုိ နာယူျဖစ္သြား၏။ေဒသနာအဆုံး ေသာတာပန္ တည္သြား၏၊  ဥေတနဘုရင္မင္းသည္ သာမာ၀တီအတြက္ ပန္းဖုိး တစ္ေန႔“အသျပာ ရွစ္က်ပ္”ထုတ္ယူခြင့္ ျပဳထား၏၊ ခုဇၨဳတၱရာသည္ ယခင္ေန႔မ်ားကဆုိလွ်င္ ပန္းကိုေလးက်ပ္ဖုိးပဲ ၀ယ္ယူဆက္သ၏၊က်န္ေလးက်ပ္ကုိမူသူပုိင္အျဖစ္
ျဖတ္ယူထား၏ယေန႔ေတာ့ဘုရားရွင္၏တရားနာယူကာေသာတာပန္
ျဖစ္သြားျပီးမုိ႔“ငါးပါးသီလကိုယ္က်င့္တရား”ခုိင္ျမဲသြားေလျပီ၊
ေသာတာပန္သည္ ငါးပါးသီလကုိသက္ထက္တန္ဘုိးထား၏
အသက္ထြက္ခ်င္ထြက္သီလေတာ့ဘယ္ေတာ့မွ
ဘယ္အေၾကာင္းေၾကာင့္မွအပ်က္မခံေတာ့ေပ။
 

ထုိ႔ေၾကာင့္ ခါတုိင္းလို ေလးက်ပ္ကုိ မိမိအတြက္ ျဖတ္မယူေတာ့ပဲ အသျပာရွစ္က်ပ္ဖုိးလုံး အကုန္၀ယ္၍ မိဖုရားေခါင္ႀကီး သာမာ၀တီကို ဆက္သေလ၏။မိဖုရားေခါင္ၾကီးသည္ အံအားသင့္ေန၏၊ ပန္းေတြ
ခါတုိင္းထက္ မ်ားလြန္းေန၍ျဖစ္၏၊ ဒီေန႔ ခါတုိင္းထက္ ပန္းေတြ
မ်ားေနပါလား၊ ဘုရင္ႀကီးက ပန္းဖုိးမ်ားတုိးေပးလုိ႔လားဟု ေမးလုိက္၏၊
တုိးမေပးပါသခင္မ၊ဒါဆုိ..ဘာျဖစ္လို႔ပန္းေတြကခါတုိင္းထက္
မ်ားေနရတာလဲ၊ ဘုရင္ႀကီးက သခင္မအတြက္ ေန႔တုိင္း ပန္းဖုိးရွစ္က်ပ္
ေပးပါတယ္၊အဲဒါ.က်မကက်မအတြက္ေလးက်ပ္ကိုျဖတ္ယူထားျပီး
ေလးက်ပ္ဖုိးပဲ ပန္း၀ယ္ျပီး သခင္မကိုဆက္ခဲ့ပါတယ္၊ ဒိီေန႔ေတာ့ မယူေတာ့ပဲရွစ္က်ပ္ဖုိးလုံးအကုန္ ၀ယ္ခဲ့လုိ႔ပါ သခင္မ.၊မိမိဖုိ႔္ေပးေသာ ပန္းဖုိးရွစ္က်ပ္ကို မိမိလူယုံေတာ္က ေန႔စဥ္တစ္၀က္ျဖတ္ယူထားသည္
ဟုသိပါက အမွန္အတုိင္းဆုိလွ်င္ စိတ္တုိစရာပင္ျဖစ္၏ ခုိးယူထားသည့္
ေငြမ်ားကို ျပန္ေတာင္းခ်င္စရာျဖစ္၏၊သို႔ေသာ္သမာ၀တီမိဖုရားၾကီးသည္
သေဘာထားၾကီး၍ စိတ္ထားျဖဴစင္သူျဖစ္၏၊သူ႔ရံေရႊေတာ္မ်ားကုိ
အၾကင္နာတရားေမတၱာတရားျဖင့္ဆက္ဆံသူျဖစ္၏ငါမိဖုရားေခါင္ႀကီး
ဟူ၍ မာန္တက္ျခင္းေမာက္မာျခင္း အေပၚစီးကဆက္ဆံျခင္း
ဘယ္တုန္းကမွမရွိခဲ့ေပ၊ေနာင္လည္းရွိလိ္မ့္မည္မဟုတ္ေပ၊ ထုိ႔ေၾကာင့္
ရံေရႊေတာ္မ်ားက သူတုိ႔ မိဖုရားေခါင္ႀကီးကုိခ်စ္ေၾကာက္ရုိေသရွိၾက၏၊
သူတုိ႔သခင္မအတြက္ဆုိဘာလုပ္ရလုပ္ရဘာေပးဆပ္ရ ဆပ္ရ
အဆင္သင့္ျဖစ္ေနၾက၏၊အသက္စြန္႔ရမည္ဆုိလွ်င္ေတာင္ေနာက္တြန္႔
သူမ်ားမဟုတ္ၾကေပ၊အဲဒိီေလာက္ခ်စ္၍အဲဒီေလာက္ ေလးစားၾက၏
အခ်င္းခ်င္းအညမညစည္းစည္းလုံးလုံးေနၾက၏အေၾကာက္တရားေၾကာင့္
စည္းလုံးျခင္းမဟုတ္ ေမတၱာတရားျဖင့္စည္းလုံးေနၾကသူမ်ားျဖစ္၏
အေၾကာက္တရားေၾကာင့္စည္းလုံးျခင္းသည္“ဟန္”ျဖစ္၏၊
ေမတၱာျဖင့္ စည္းလုံးျခင္းသည္သာ“အမွန္”စည္းလုံးျခင္းျဖစ္၏။
မိဖုရားေခါင္ႀကီးသည္ သူ႔လူယုံေတာ္ ခုဇၨဳတၱရာကို ဒီေန႔မွ ဘာစိတ္ကူး
ေျပာင္းသြား၍ မယူေတာ့တာပါလိမ့္လုိ႔ ေတြးမိ၏ ေတြးမိ၍လည္း ေမးမိေတာ့၏ေၾသာ္.. ဒါဆုိ ဒီေန႔မွဘာစိတ္ကူးေပါက္ျပီးရွစ္က်ပ္ဖုိးလုံး
၀ယ္ခဲ့ရတာလဲ၊သမၼာသမၺဳဒၶဘုရားရွင္၏တရားဓမၼကိုနာၾကားခဲ့ရလို႔ပါ၊ 
မိဖုရားေခါင္ႀကီးသည္အျမင္ကို ေျပာင္းလြဲေစေသာ ဓမၼ၊စိတ္ထားကို
ေျပာင္းလဲေစေသာ ဓမၼ၊အမွန္အတုိင္း ၀န္ခံရဲေသာသတိၱကုိ
ေမြးဖြါးေပးလုိက္ေသာဓမၼ၊ မေကာင္းတဲ့အျပဳအမူနွင့္အေျပာအဆုိကုိ
ထိမ္းခ်ဳပ္နုိင္စြမ္းရွိေသာ ဓမၼ၊ယင္းဓမၼကုိနာယူခ်င္စိတ္
ျဖစ္လာ၏၊ ထုိ႔ေၾကာင့္သူတုိ႔တေတြကုိျပန္လည္ေဟာျပဖုိ႔
ေျပာျပဖုိ႔တုိက္တြန္းလုိက္၏၊
 

တရားသိသူမုိ႔ တရားကုိေလးစား၏၊တရားေလးစား၍လည္းဒီပုံစံအတုိင္း
မေဟာနုိင္၊ သူ႔ကိုေရးခ်ိဳးေပးဖုိ႔ေျပာ၏ သူတုိ႔သည္ ခုဇၨဳတၱရာကုုိ နံ႔သာေရျဖင့္ ေရခ်ိဳးေပး၏ အ၀တ္စားအသစ္မ်ား ဆင္ေပးၾက၏၊
ခုဇၨဳတၱရာသည္ေနရာထုိင္ခင္းေလးခင္းထုုိင္ကာဆန္းၾကယ္သပ္ယပ္
ေသာယပ္ေတာင္တစ္ေခ်ာင္းကိုင္လွ်က္“ဘုရားရွင္ဆီမွ မိမိနာယူခဲ့သည္ တရားကုိ တစ္လုံးတစ္ပါဒမွမက်န္ရေအာင္ျပည့္ျပည့္စုံစုံ”မိဖုရားႀကီးနွင့္
ရံေရႊေတာ္မ်ားကုိေျပာျပေလေတာ့၏၊ေဟာျပေနေတာ့၏၊တရားဆုံး
သည္နွင့္တစ္ျပိဳင္နက္ သူတုိ႔လည္း ခုဇၨဳတၱရာကဲ့သုိ႔ပင္ 
“ဒိ႒ိ ၀ိစိကိစ ၦာ သီလဗၺတပရာမာသ ဣႆာ မစ ၦရိယ” တရားဆုိးမ်ားကို
ပယ္ခြါသူမ်ား ျဖစ္သြားေတာ့၏၊ သူတုိ႔အတြက္ အပါယ္တံခါးသည္ “ထာ၀ရ”ပိတ္သြားေလျပီ။
 
ထုိေန႔မွစ၍အ၀တ္အစားသစ္မ်ားကိုုေန႔စဥ္ျပင္ဆင္ေပးၾက၍သူတုိ႔၏
“ဓမၼဆရာ”“ဓမၼမိခင္”အျဖစ္ခုဇၨဳတၱရာကုိအသိအမွတ္ျပဳလို္က္ၾက၏။
ခုဇၨဳတၱရာသည္အရင္လုိသုမနပန္းသည္ထံသြား၍ပန္း၀ယ္စရာမလုိေတာ့
သို႔ေသာ္ ရွင္ေတာ္ဘုရား တရားပြဲရွိသည့္ေနရာတုိင္းသုိ႔သြား၍ တရားနာယူကာသာမာ၀တီမိဖုရားေခါင္ႀကီးနွင့္ရံေရႊေတာ္မ်ားကို
ေန႔တုိင္းပင္ ျပန္လည္၍ ေဟာျပရေသာ ပိဋကသုံးပုံေဆာင္
“ အမ်ိဳးသမီးဓမၼကထိက”အျဖစ္ ျဖစ္မွန္းမသိ ျဖစ္သြားေတာ့၏၊
ထုိ႔ေၾကာင့္ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားက အမ်ိဳးသမီးဓမၼကထိက တုိ႔တြင္
အသာဆုံး အျမတ္ဆုံးျဖစ္သည့္“ဧတဒဂ္”ဘဲြ႕ထူးကုိ ခုဇၨဳတၱရာအားေပးအပ္ေတာ္မူျခင္းျဖစ္၏  သူတုိ႔တစ္ေတြသည္
တရားျမင္သူမ်ားျဖစ္သြားၾကေလျပီ၊သို႔ေသာ္ဘုရားမျမင္ဘူးၾကေသးေခ်၊
ထုို႔ေၾကာင့္ဘုရားရွင္ကို ဖူးေမွ်ာ္ခြင့္ ပူေဇာ္ခြင့္ရရန္ ဓမၼမိခင္အရာ၌
ထားေသာခုဇၨဳတၱရာကုိ ပူဆာၾက၏၊မိမိတုိ႔သည္ မင္းအိမ္၌
ေနၾကရသူေတြမုိ႔ အျပင္ထြက္ဖုိ႔မလြယ္၊အျပင္သို႔ ေခၚထုတ္သြားဖုိ႔လည္း
မျဖစ္နုိင္၊ျဖစ္နုိင္ေခ် စဥ္းစားရလွ်င္မိမိတုိ႔တုိက္ခန္းနံရံကုိ
အေပါက္ေလးမ်ား“ေဖါက္”၍ယင္းအေပါက္မွပင္ဘုရားရွင္ကုိ
ဖူးေမွ်ာ္ပူေဇာ္ၾကဖုိ႔ ဓမၼမိခင္မွ အၾကံေပး၏။ယင္းသို႔ျဖင့္သူတုိ႔သည္
နံရံမ်ားကိုအေပါက္ေဖါက္ကာဘုရားရွင္ၾကြလာေတာ္မူသည့္
အခ်ိန္ နံရံေပါက္မွေန၍ ဘုရားရွင္ကုိ ဖူးေမွ်ာ္ ပူေဇာ္ၾကရေတာ့၏။
 

တစ္ေန႔ေတာ့ မာဂ႑ီမိဖုရားသည္ အပ်င္းေျပ လမ္းေလွ်ာက္ရင္း သူတုိ႔
နန္းမေဆာင္သို႔ေရာက္လာ၏။ဟိုၾကည့္ဒီၾကည့္ၾကည့္ရင္းမွနံရံေပါက္မ်ား
ကိုျမင္ေတြ႔သြား၏၊အက်ိဳးအေၾကာင္းေမးၾကည့္ေသာအခါ(မာဂ႑ီမိဖုရား
ဘုရားအေပၚရန္ျငိဳထားေနသူဟုမသိၾက၍) ဤအေပါက္မွေန၍
ဘုရားရွင္ကုိဖူးေမွ်ာ္ပူေဇာ္ၾကေၾကာင္းေျပာလုိက္ၾက၏၊မာဂ႑ီ၏
နွလုံးသား၌ ကိန္းေနသည့္ အမုန္းတရားသည္“၀ုန္း”ခနဲ ထေတာက္ေတာ့၏၊ငါ ေမွ်ာ္မွန္းခဲ့ေသာ“ထုိတစ္ေန႔”ယေန႔ေတာ့ ေရာက္လာျပီေပါ့ သမဏရယ္..မာဂ႑ီသည္ ဘုရားရွင္ကို အမုန္းၾကီးမုန္းေန၏၊ ထုိအမုန္းသည္ ဘုရားရွင္ကုိၾကည္ညိဳေနၾကေသာ
သာမ၀တီတုိ႔အေပၚပါ ကူးစက္သြားေတာ့၏၊ သမဏေရာ- သမဏကို ကိုးကြယ္ေနေသာ အုပ္စုေရာ သိၾကေသးတာေပါ့မာဂ႑ီသည္
ဘုရင္ဥေတနဆီ သြားေလျပီ၊ ေကာင္းေသာ သြားျခင္းေတာ့ မဟုတ္၊ သူ၏ရန္ျငိဳးေခ်လွမ္းကုိအေကာင္အထည္ေဖၚဖုိ႔ပထမဆုံးေျခလွမ္းအျဖစ္
စတင္ေလွ်ာက္လွမ္းျခင္းျဖစ္၏ ၊ ဤသို႔ျဖင့္ …
                                                   (ဆက္ရန္)
                                                                               ေကာင္းသစ္

Monday, December 27, 2010

၀ဋ္ေၾကြးၾကမၼာ....အပိုင္း (၂)

ဤသုိ႔ျဖင့္ပင္…အေမွာင္မ်ားတျဖည္းျဖည္းႀကီးစုိးလာျပီျဖစ္၍
ညဥ့္နက္သည့္အခ်ိန္သို႔ပင္ေရာက္လာေပျပီ၊သုိ႔ေသာ္ဘုရင္မင္းႀကီးသည္္
စက္ေတာ္ေခၚ၍မရေသး၊ ညဥ့္နက္သည့္အခ်ိန္မွာပင္ ဥေတနဘုရင္
မင္းႀကီးသည္အေတြးနက္တုန္းျဖစ္၏။ မနက္၍လည္းမျဖစ္ေပ၊သူမရွိခင္
အခ်ိန္ေလးအတြင္းမွာပင္ သူ၏ျမတ္နုိ္းၾကင္နာလွစြာေသာသစၥာရွင္
ေမတၱာရွင္ ဓမၼမိခင္ျဖစ္ေသာမိဖုရားေခါင္ႀကီးနွင့္ရံေရႊေတာ္ငါးရာ ေလာကၾကီးမွေပ်ာက္ကြယ္သြားျပီမဟုတ္ပါလား၊သူတုိ႔ေပ်ာက္သြား
ေသာ္လည္း သူ၏ႏွလုံးသားထဲ၌ သူတုိ႔၏ပုံရိပ္လႊာမ်ားကမေပ်ာက္ေသး ဆက္လက္ရွင္သန္ေနဆဲပင္ျဖစ္၏။သာမာ၀တီနန္းမေဆာင္မီးေလာင္
ျခင္းသည္ရုိးရုိးမီးမျဖစ္နုိင္၊ ငါမရွိတုန္းအခြင့္ေကာင္းယူျပီး အေျခအေန
အခ်ိန္အခါသုံးသပ္ကာ အကြက္ခ်စီစဥ္သြားျခင္းျဖစ္နုိင္၏၊
ဤသူ ဘယ္သူျဖစ္နုိင္မလဲ… .. ။
ဘုရင္မင္းႀကီးသည္ အတိတ္ကုိေတြးၾကည့္၏ ေျပးၾကည့္၏၊ ထုိအခါ အတိတ္သည္တရိပ္ရိပ္ ထင္ဟပ္လာေတာ့၏၊ အင္း သူပဲျဖစ္နုိင္တယ္၊ သူပဲျဖစ္ရမယ္ဒါေပမဲ့ သက္ေသအေထာက္အထား အခုိင္အမာရေအာင္ တစ္စစီ တစ္စစီဆြဲထုတ္ရမယ္၊ဒီအမႈရဲ႕သဲလြန္စ ဘယ္လိုေျခရာ
ေကာက္ရမလဲ၊အၾကမ္းနည္းနွင့္စစ္ရင္ေကာျဖစ္နုိင္မလား၊ မျဖစ္နုိင္ဘူး
ျပႆနာေဘးကုိ လမ္းေၾကာင္းေျပာင္းသြားနုိင္တယ္
(ျပႆနာရွင္က လမ္းေၾကာင္းပိတ္သြားေအာင္ တစ္စုံတစ္ေယာက္ကုိ ဓားစာခံလုပ္ခုိင္းျပီး ျပႆနာလမ္းေၾကာင္းကုိ လမ္းလႊဲေပးနုိင္တယ္၊ဒါဆုိ
အဓိကတရားခံ မ်က္ေျချပတ္သြားနုိင္တယ္)ဒီေတာ့ ဟုတ္ျပီအနုနည္းကို
သုံးရမယ္၊ အေရွ႕ေလာကဓါတ္မွ အရုဏ္ေရာင္ပင္သမ္းလာေပျပီ၊
မၾကာမီ မုိးစင္စင္လင္းေတာ့မည္ျဖစ္၏၊ျပႆနာကို ေျဖရွင္းနုိင္ဖုိ႔
အမႈသည္အစစ္ ေဖၚထုတ္ဖုိ႔နည္းလည္းရျပီျဖစ္၍ဘုရင္ဥေတနမင္း၏
နွလုံးသား၌လည္းေမွ်ာ္လင့္ခ်က္အရုဏ္သမ္းလာေပျပီ၊ မၾကာခင္
အျဖဴအမဲကြဲေတာ့မည္ျဖစ္၏၊ အမွန္တရား ထင္ထင္ရွားရွား
ေပၚလာေတာ့မည္ျဖစ္၏၊ အေတြးတိတ္သြားျပီျဖစ္၍ မ်က္စိမ်ားလည္း မွိတ္ခ်င္အိပ္ခ်င္လာေခ်ျပီ၊အင္းတစ္ေရးလို္က္ေတာ့ေမွးလုိက္အုံးမွပဲေလ

ယေန႔ ညီလာခံ၌ ဥေတနမင္းႀကီး၏အေနအထားကိုၾကည့္ရလွ်င္ ေပါ့ေပါ့ပါပါးတက္တက္ၾကြၾကြပုံစံျဖစ္ေန၏၊မ်က္ႏွာမွာလည္းေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း
လြတ္လပ္ျခင္းအသြင္ေပၚေန၏၊ မင္းၾကီးသည္ အမွဳမွန္ေပၚေပါက္ေရး
ကိုယ္တိုင္သရုပ္ေဆာင္ေနၿခင္းပင္ၿဖစ္၏ ရင္ထဲမွ ေသာကမီးသည္ကား
ရွားမီးကဲ့သို႕ပူၿပင္္း၍ ဖြဲမီးကဲ့သို တစ္ေၿမ႕ေၿမ႕ေလာင္ကြ်မ္းေနတုန္းပင္
ၿဖစ္၏ အပူရုပ္ကို တမင္ဖံုးဖိထားၿခင္းသာၿဖစ္၏ ။“ၾကက္ဥနွစ္ေရာင္
တိမ္ေတာင္သဖြယ္ မင္းေရးက်ယ္၏”တဲ့၊ မင္းတုိ႔၏စိတ္သည္သိနုိင္ခဲ၏၊
ယခုလည္း ဘုရင္ဥေတနသည္ရာဇပရိယာယ္ျဖင့္အမႈမွန္ကို
ကုိယ္တြယ္ေပေတာ့မည္၊ဘုရင္မင္းႀကီး ၀ဲဘက္နွင့္ယာဘက္၌
က်န္မိဖုရားေခါင္ႀကီးမ်ားျဖစ္ၾကသည့္ ၀ါသုလဒတၱမိဖုရားေခါင္ႀကီးနွင့္
မာဂ႑ီမိဖုရားေခါင္ႀကီးတုိ႔ထုိင္ေနၾက၏။ သူတုိ႔သည္လည္းထူးျခားသည့္
ဘုရင့္အမူအယာကုိအကဲခပ္ေနၾက၏၊ ရာဇပလႅင္၏၀န္က်င္၌မူးမတ္မ်ား
(၀န္ႀကီးမ်ား)စစ္ေသနာပတိခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား ညီလာခံမွတ္တမ္းေရးသည့္
စာေရးစာခ်ီမ်ားစသူတုိ႔သည္လည္း အသီးသီးေနရာယူၾကျပီးျဖစ္၏၊
ဘုရင္ႀကီးသည္သူတုိ႔အားလုံးကို စိတ္ထဲမွအကဲခပ္ေန၏၊
သူတုိ႔အားလုံးသည္လည္းဘုရင္မင္းႀကီးကုိအကဲခပ္ေနၾကသည္သာ
ျဖစ္၏၊ညီလာခံသဘင္သည္တိတ္ဆိတ္ေန၏။ တိတ္ဆိတ္ျခင္းကုိ
ဘုရင္မင္းႀကိီးကပင္စတင္၍ျဖိဳခြင္းလုိက္၏၊အမတ္ႀကီးမ်ားငါကိုယ္ေတာ္
ေရွ႕အခါက အျမဲဲတန္းလုိလို ထိတ္ထိတ္လန္႔လန္႔ျဖင့္အခ်ိန္မ်ားကို
ျဖတ္သမ္းခဲ့ရ၏၊သာမာ၀တီမိဖုရားသည္အျမဲတန္းအခြင့္အေရးကိုေစာင့္
၍ငါဘုရင္မင္းႀကီးကိုၾကံစည္ခဲ့၏၊(ရန္သူကုိမွ်ားေခၚသည့္စကားလုံး
ျဖစ္၏) ယခုေတာ့သာမ၀တီ မရွိေတာ့ျပီမုိ႔ ငါ့ဘ၀သည္
ပုိက္ကြန္မွလြတ္ေသာ ငွက္၊ ေၾကာ့ကြင္းမွလြတ္ေသာသမင္ကဲ့သို႔
ထိတ္လန္႔ျခင္းမွလြတ္ေျမာက္ရေပျပီ၊ ဘ၀သစ္တစ္ခုကို
ေမြးဖြါးလုိက္သကဲ့သို႔ ငါဘုရင္မင္းႀကီး၏ဘ၀သည္ လြတ္လပ္ျခင္း
ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းခ်မ္းသာျခင္းတုိ႔ကုိ တစ္ျပဳိင္နက္ပိုင္ဆုိင္ခြင့္ရေပျပီ၊
“ေၾသာ္ယခုမွခ်မ္းသာေလစြခ်မ္းသာေပစြ”သက္ေတာ္ရွည္အမတ္ႀကီးက
လက္အုပ္ခ်ီ၍“မွန္လွပါ ဘ၀ရွင္မင္းၾတားႀကီးဘုရား ဒီအမႈကို ဘယ္သူ
ျပဳသလဲလုိ႔ ဘ၀ရွင္မင္းၾတားႀကီး ထင္မိပါသလဲဘုရား”ဟု
စကားဆက္နိုင္ရန္(စကားႏႈိက္ေသာအားျဖင့္) သံေတာ္ဦးတင္
ေမးျမန္းလုိက္၏၊ထုိအခါ မင္းႀကီးက အင္း ငါကုိယ္ေတာ္ျမတ္ကုိ အလြန္ခ်စ္ျမတ္နုိးသူငါကုိယ္ေတာ္ျမတ္၏အက်ဳိးကုိအျမဲတန္းလုိလားသူ
တစ္ေယာက္ ေယာက္ကျပဳလုပ္တာျဖစ္လိမ့္မယ္လို႔တြက္ဆမိတယ္
အမတ္ႀကီး။ဘုရင္မင္းႀကီး၏စကားသည္မိဖုရားေခါင္ၾကီးမာဂ႑ီအတြက္
“ပ်ားရည္”လုိခ်ဳိျမိန္လွ၏၊သူသည္ယေန႔မွေအာင္ပြဲခံနို္င္သူျဖစ္၏ ဟု
ေတြးကာအလြန္ပင္၀မ္းသာေန၏၊အရင္ကသာမာ၀တီမိဖုရားေခါင္ႀကီး
အေပၚၾကံစည္ခဲ့သည့္လုပ္ရပ္မ်ားသည္လည္းေအာင္ပြဲရ မာဂ႑ီ
မိဖုရားႀကီး၏စိတ္အစဥ္၌ တရိပ္ရိပ္ ျပန္လည္ျမင္ေယာင္ေနမွိျပန္၏၊

မာဂ႑ီမိဖုရားေခါင္ႀကီးသည္ မင္းမ်ိဳးမင္းႏြယ္မွဆင္းသက္လာသည့္
(ေရႊလင္ပန္းနွင့္အခ်င္းေဆးမင္းေမြးတဲ့)ေရႊမင္းသမီးမဟုတ္၊
ပုဏၰားေသြးမွဆင္းသက္လာသည့္ပုဏၰားမ်ိဳးသာျဖစ္၏၊သု႔ိေသာ္သူသည္ 
သ႔ူေခတ္သူ႔ခါကနတ္သမီးတမွ် အလွေသြးၾကြယ္သူကေလးျဖစ္၍ ကာလသားတုိင္းၾကိဳက္သည့္“နွင္းဆီခုိင္”ျဖစ္ခဲ့၏။ျမိဳ႔မ်က္နွာဖုံးျဖစ္သည္
ပုဏၰား သူေဌးသူၾကြယ္မ်ားက သူတုိ႔သားအတြက္“ေခြ်းမေလာင္း”
လာစပ္ၾက၏၊ သူူ႔မိဘမ်ားက အားလုံးကို“ဟုတ္ကဲ့ သမီးေလးက 
အသက္အရြယ္ငယ္လြန္းပါေသးတယ္”ဟုပင္ ယဥ္ယဥ္ေက်းႏွင့္
အားလုံးကုိ ျငင္းပယ္ခဲ့၏သူတုိ႔သမီးနွင့္လုိက္ဖက္မည့္ သမက္ေခ်ာကုိ သူတုိ႔ ေန႔စဥ္ရွာေဖြေနၾက၏၊သူတုိ႔၌ ေရႊရွိ၏..ေငြရွိ၏အသိုင္းအ၀ိုင္းရွိ၏
ပညာရွိ၏၊သူတုိ႔လုိေနသည္မွာ ေရႊမဟုတ္ေငြမဟုတ္ပညာတတ္မဟုတ္
သမီးနွင့္ေရွ႕သြားေနာက္လုိက္ညီမည့္သမက္ေခ်ာေလးျဖစ္၏၊သုိ႔မွသာ 
“ေနနွင့္လ-ေရႊနွင့္ျမ”ဆုိသလုိသမီးေလးနွင့္လို္က္ဖက္ညီေပမည္။ 
ကိေလသာကင္းစင္ေတာ္မူသည့္မဟာကရုဏာရွင္ ျမတ္ဗုဒၶသည္
မာဂ႑ီတုိ႔မိသားစုရွိရာ ကုရုတုိင္း(မာဂ႑ီပုဏၰားႀကီး အဂိၢပရိစရဏ မီးလုပ္ေကြ်းရာ)သုိ႔သပိတ္သကၤန္းေဆာင္ယူေတာ္မူ၍တစ္ပါးတည္း
ၾကြေတာ္မူ၏သမက္ေခ်ာရွာေနေသာ မာဂ႑ီပုဏၰားႀကီး (အဖမာဂ႑ီ-
အေမမာဂ႑ီသမီးနာမည္လည္းမာဂ႑ီ)ျမတ္စြာဘုရားကိုေတြ႔ပါေလျပီ၊
သို႔ေသာ္ ဘုရားဟုသူမသိရွာ၊သမဏတစ္ပါးဟုသာသူသိ၏၊ ထုိ႔ေၾကာင့္
ဘုရားရွင္အနားသြားကာ က်ႏု္ပ္မွာ လူမကနတ္တမွ်အလွေသြးၾကယ္တဲ့
သမီးငယ္ေလးတစ္ေယာက္ရွိပါတယ္.အသင္သမဏလုိ ေခ်ာေမာ
လွပသူဟာသမီးေလးနွင့္သာ ထုိက္တန္ပါတယ္၊သမီးေလးဟာလည္း
အသင္သမဏနွင့္သာထုိက္တန္ပါတယ္၊အသင္သမဏကိုျပဳစု
လုပ္ေကြ်းဖုိ႔အတြက္ “သမီးေခ်ာေလး”ကုိလက္ခံပါဟုအပ္နွင္းေလ၏၊

ျမတ္စြာဘုရွင္က“ပယ္လည္းမပယ္လုိက္ လက္လည္းမခံလိုက္”
စကားတစ္ခြန္းမွ်မဟလုိက္ေပ၊ သုိ႔ေသာ္ ပုဏၰားႀကီးကေတာ့ အိမ္သုိ႔
အျမန္သုပ္ေျခတင္ ေျပးေလျပီ၊ အိမ္ေရာက္ေတာ့ပုေဏၰးမႀကီးကုိ 
“သမီးေလးအတြက္လက္တြဲေဖၚဘ၀ၾကင္ဖက္ မိမိတုိ႔အတြက္ သမက္
ေခ်ာေခ်ာေလး”ေတြ႔ခဲ့ျပီမုိ႔ ေရမုိးခ်ိဳး န႔ံသာလိမ္း အလွဆင္ေပးဖုိ႔ အျမန္
ျပင္ဆင္ခုိင္းေလေတာ့၏မာဂ႑ိီသည္ယေန႔ခါတုိင္းထက္ေခ်ာ
ခါတုိင္းထက္ပင္ ပိုလွေနသည္ဟုထင္ရ၏၊ယေန႔ အလွဆုံးျဖစ္ေအာင္
ျပင္ဆင္ထားျခင္းလည္းျဖစ္္၏၊အသစ္စက္စက္ျဖစ္ေသာလက္၀တ္ရတနာ
ေရႊခ်ည္ျဖင့္ရုပ္လုံးေဖၚထားသည့္ ပိုးခ်ည္အ၀တ္ေရႊဘယက္ စိန္နားကပ္
ေရႊလက္ေကာက္ ေရႊၾကယ္သီး ေရႊေၿခက်င္းေရႊေျခနင္းတုိ႔ျဖင့္ သူ၏
အလွသည္ ေရႊေပၚျမတင္သကဲ့သုိ႔ လွခ်င္းတုိင္းလွ ေနေတာ့၏။ စႏၵကူးနွစ္လိမ္းၾကံထားသည္မုိ႔ကုိယ္သင္းရနံ႕သည္လည္းသင္း
ပ်ံ႕ပ်ံ႕ေလးရွိလွ၏။သမီးေခ်ာေလးကုိ“ေခြ်းမအျဖစ္”လာစပ္သူအားလုံးကို
ျငင္းပယ္ခဲ့ေသာမာဂ႑ီပုဏၰားႀကီးသည္ယခုေတာ့ သူကိုယ္တုိင္က
သမက္ေခ်ာေလးကိုေတြ႔လုိ႔ကုိယ္တုိင္ပဲ(သမက္အျဖစ္)ေၾကာင္းလမး္ခဲ့
သတဲ့၊ ယင္းသတင္းသည္တစ္ျမိဳ႔လုံး တခဏေလးပင္ပ်ံ႕ႏွံ႕သြားေတာ့၏။
အင္းမာဂ႑ီပုဏၰားႀကီးက ကုိယ္တုိင္ရွာ ကုိယ္တိုင္စပ္သူဆုိေတာ့
ေတာ္ေတာ္ ေခ်ာတဲ့သူပဲျဖစ္ရမယ္၊အင္း မာဂ႑ီသူငယ္မေလးက နတ္သမီးလုိ ေခ်ာသူေလးဆုိေတာ့ သူ႔တုိ႔မွန္းတဲ့ဖမ္းတဲ့သမက္ေလး
ဟာလည္း နတ္သားေလးလိုုေခ်ာေမာသူပဲျဖစ္ရမယ္၊ဘယ္ေလာက္ေခ်ာ
ဘယ္ေလာက္လွသူျဖစ္မလဲသြားၾကည့္ၾကစုိ႔၊ဤသို႔ျဖင့္ၾကီးငယ္ရြယ္လတ္
လူအုပ္ႀကီးသည္ မာဂ႑ီတုိ႔ေနာက္မွ လုိက္ပါသြားၾက၏။

ဘုရားရွင္သည္“ပဒေစတိယ”ေျခရာေတာ္ကို ခ်ထားခဲ့၍တစ္ျခား
တစ္ေနရာမွေစာင့္ေနေတာ္မူ၏၊ ေျခရာေတာ္သည္ ေျခလွမ္းတုိင္းမထင္၊ ဘုရားရွင္က အဓိ႒ာန္မွသာထင္၏၊ရည္ရြယ္သူသာျမင္၏၊ ဆင္ျမင္းမ်ား
နင္းမိေသာ္လည္း မပ်က္၊နာဂစ္ေလနီၾကမ္းတုိက္ခပ္ေသာ္မွပ်က္စီးျခင္း
မရွိႏုိင္၊ အျခားမည့္သည့္အေၾကာင္းေၾကာင့္မွ်လည္း မပ်က္စီးႏုိင္ေခ်။
ဤသည္မွာေျခရာေတာ္၏ထူးျခားမႈပင္ျဖစ္၏၊ ပုဏၰားၾကီးသည္
ယခင္ေတြ႔ခဲ့သည့္ေနရာသို႔ ၾကည့္၏ မေတ႔ြ၊ သို႔ေသာ္ေျခေတာ္ရာကို သူျမင္ေနရ၏၊ ပုေဏၰးမႀကီးကိုျပလုိက္၏။ ဒါ. ခုနင္ကျမင္ေတြ႔ခဲ့တဲ့
သမက္ေလာင္းေလးရဲ႕“ေျခရာ”ပဲ။ပုေဏၰးမႀကီးသည္လည္း
ေဗဒင္ပညာကို တဖက္ကမ္းခပ္ တတ္ကြ်မ္းသူျဖစ္၏ထုိေၾကာင့္ ေျခရာကို အကဲခပ္ၾကည့္၏ ဤေၿခရာသည္ ေလာဘရွိသူ၏ေၿခရာနွင့္
လည္းမတူ ေဒါသ ေမာဟရွိသူတို႕၏ အရိပ္လကၡဏာလည္းမထင္
ကေလသာကင္းတဲ့သူရဲ႕ေၿခရာပဲၿဖစ္တယ္ပုဏၰားႀကီးက
လက္မခံလုိေသးသျဖင့္ ဟိုၾကည့္ဒီၾကည့္လိုက္ရွာၾကည့္၏ ထုိအခါ
တစ္ေနရာ၌သီတင္းသုံးေနေတာ္မူေသာရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားကုိ
ျမင္သြား၏၊ပုေဏၰးမႀကီး ငါေျပာတဲ့သူဟာ အဲဒီ“သမဏ”ပဲ။ဤသို႔ျဖင့္
ဘုရားရွင္နားကပ္ကာသမီးေခ်ာေလးကို ဘဝလက္တြဲေဖာ္အၿဖစ္ လက္ခံဘို႕ အပ္နွင္းေလေတာ့၏။ထုိအခါရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားက အညစ္အေၾကးကင္းစင္ၿပီး နဳနယ္ေက်ာ့ရွင္း ယမင္းရုပ္ကေလးမ်ား
ကဲ့သို႕ လွခ်င္တိုင္းလွေနေသာ မာရ္နတ္မင္း၏ သမီးပ်ိဳေလးမ်ား
ၿဖစ္ေသာ တဏွာ-အရတီ-ရဂါ တို႕လာေရာက္ဖ်ားေယာင္းစဥ္ကပင္
ကိေလသာၿဖင့္ ေပ်ာ္ပါးလိုစိတ္ မၿဖစ္ခဲ့ အညစ္ေက်း ရြံ႕ရွာဘြယ္တို႕
ၿဖင့္ၿပည့္ေနသည့္ သင့္သမီးကို ေၿခဖ်ားၿဖင့္ပင္ တို႕ထိၿခင္းငွာ အလိုမရွိ
ေပ ဟု  ျငင္းပယ္ေတာ္မူလုိက္၏၊ယင္းေဒသနာ(ယင္းစကား)
အဆုံး၀ယ္မာဂ႑ီပုဏၰးႀကီးတုိ႔ ဇနီးေမာင္နွံနွစ္ေယာက္လုံး ခႏၶာကုိယ္၏ အျပစ္အညစ္အေၾကးမ်ားကိုရႈဆင္ျခင္ၾက၍အနာဂါမ္တည္သြားၾက၏။ သူတို၏ႏွလုံးသား၌ၿဖဴစင္သည့္ ဓမၼ ကိန္းသြားေလျပီ၊ သုိ႔ေသာ္ … (ဆက္ရန္)
                                          ေကာင္းသစ္


Saturday, December 25, 2010

၀ဋ္ေႀကြးၾကမၼာ..အပိုင္း (၁)

ေရွးေခတ္ရွင္ဘုရင္မ်ားသည္ေတာကစားထြက္ေလ့ရွိ၏၊ေတာကစား
ထြက္ရာ၌ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိ၏၊ ေတာထဲ၌ ခုိေအာင္းေနေသာ လူဆုိးမ်ားကုိ ေျခာက္လွန္႔သည့္သေဘာလဲပါ၏၊အျမဲတန္းနန္းေတာ္ထဲ၌ေနရ၍စိတ္၏
ထြက္ေပါက္အျဖစ္ စိတ္မြန္းၾကပ္မႈကိုေျဖေဖ်ာက္ရန္လည္းပါ၏။
သားေကာင္မ်ားကို အထူးအားျဖင့္သမင္မ်ားကို ကုိယ္တုိင္လုိက္၍ စားသံုးရန္လည္းပါ၏၊ေရွးေခတ္တစ္ခ်ဳိ႕ရွင္ဘုရင္မ်ားသမင္သားစြဲလမ္း
ကာထိီးနန္းစြန္႔၍ေတာထဲမွာပင္အသားကင္စားကာအေနၾကာလာေသာ
အခါလူစင္စစ္က လူ႔ျပိတၱာအျဖစ္ေျပာင္းလဲသြားသည္လည္းရွိ၏။တစ္ခ်ိဳ႕
ရွင္ဘုရင္မ်ားေတာကစားမၾကာမၾကာထြက္ေသာေၾကာင့္ 
အလုပ္ပ်က္သၿဖင့္သမင္မ်ားကိုျခံခပ္ကာရွင္ဘုရင္အတြက္သီးသန္႔
သမင္ျခံလုပ္ေပးၾကရသည္လည္းရွိခဲ့၏။ရွင္ဘုရင္မ်ားေတာကစား
ထြက္မႈႏွင့္ပါတ္သက္၍ျမန္မာ့နယ္ပယ္၌ေရႊသမင္ ဘယ္ကထြက္
မင္းၾကီးတာက ထြက္ဟူေသာစကားပုံတစ္ခုပင္က်န္ခဲ့၏။
ဥေတနမင္းသည္လည္းရွင္ဘုရင္တစ္ပါးေပမုိ႔ ေတာကစားသည့္
အစဥ္အလာကုိ ဆက္လက္က်င့္သုံးေန၏၊ သုိ႔ေသာ္ သူကေတာ့ သားသမင္လုိက္ရန္မဟုတ္မိဖုရားေခါင္ႀကီး“သာမာ၀တီ”၏ ေမတၱာရပ္ခံထားခ်က္အရ သားသမင္မ်ားကုိမသတ္ျဖတ္ေတာ့၊
ေတာ၏ သဘာ၀အလွကုိ ရႈစားရင္းေလေျပေလညွင္းခံရင္းႏွင့္ေတာထဲ၌ ခုိေအာင္းေနထုိင္တတ္သည့္လူဆုိးမ်ားကုိေျခာက္လွန္႔သည့္ အေန
အားျဖင့္သာ ေတာစားထြက္လာျခင္းျဖစ္၏သို႔ေသာ္ ယေန႔ ေတာကစား ထြက္လာရသည္မွာခါတုိင္းနွင့္မတူေျခလွမ္းမ်ားေလးလံေနသလို
ထင္ရ၏၊စိတ္ထဲမွာ တထင့္ထင့္ ျဖစ္ေနသလုိခံစားေနရ၏

“သာမာ၀တီ”၊သူသည္ ဘုရင္မင္းႀကီး ခ်စ္ျမတ္ႏုိးေသာ သိမ္ေမြ႔ႏူးညံျပီး
သစၥာေမတၱာ အၾကင္နာတရားနွင့္ ျပည့္စုံေသာ မိဖုရားေခါင္ႀကီးျဖစ္၏။
ဘုရားမွတစ္ပါး ကုိးကြယ္ရာ မရွာေတာ့ေသာ ေသာတာပန္အရိယာ
သူေတာ္စင္မႀကီးလည္းျဖစ္၏။မိဖုရားေခါင္ႀကိီးသည္သလြန္ 
ေညာင္ေစာင္းထက္၌ ေလွ်ာင္းေနရင္းအိုနာေသကြဲ ေရွာင္မလြဲ ကံပဲ
သင့္ကိုစီမံမည္ ဟူေသာဘုရားရွင္ေဟာေတာ္မူသည့္“အဘိဏွသုတၱန္”
တရားကုိ နွလုံးသြင္းဆင္ျခင္ေန၏။သခင္မ သခင္မ.. ဟုိ… ဟုိ..
အထိတ္တလန္႔နွင့္ ဘာျဖစ္လာတာလဲ သစၥ၀တီ၊စကားေရွ႕ဆက္ မေျပာနုိင္ပဲအထိတ္တလန္႔ျဖစ္ေနသည့္သူ၏အပါးေတာ္သစၥာရွင္မေလး
ကို မိဖုရားေခါင္ႀကီး ေမးခြန္းထုတ္လုိက္ျခင္းျဖစ္၏။ ဟို ဟို
သခင္မစံျမန္းေနတဲ့ နန္းေတာ္တုိင္ေတြကို မာဂ႑ီရဲ႕ ဦးေလးက ဆီေတြရႊဲေနတဲ့ အ၀တ္ေတြႏွင့္လုိက္ျပီး ရစ္ပတ္ခ်ည္ေနွာင္ေနတယ္
အဲဒါသခင္မလုိက္ၾကည့္ပါအုံး၊သာမာ၀တီမိဖုရားႀကီးနွင့္ရံေရႊေတာ္မ်ား
ဆင္းလာၾက၏၊ဦးေလးႀကီး ဘာျဖစ္လုိ႔ နန္းေတာ္တုိင္ေတြကုိ ဆီရႊဲေနတဲ့ အ၀တ္ေတြႏွင့္ရစ္ပတ္ခ်ည္ေႏွာင္ေနတာလဲ၊ ေၾသာ္.. ဟုတ္ကဲ့ပါ မိဖုရားေခါင္ႀကီး ဘုရင္မင္းႀကီး အမိန္႔ေတာ္အရ ဤကဲ့သုိ႔ျပဳလုပ္ရျခင္းပါ၊
(အမွန္အားၿဖင့္ ဘုရင္ၾကီး၏ အမိန့္ေတာ္မဟုတ္ သူ႕တူမ မိဖုရားေခါင္ၾကီး မာဂ႑ီ၏ မရိုးသားသည့္ ေစခိုင္းခ်က္ ၿဖစ္၏)
ဘုရင္မင္းႀကီးကနန္းေတာ္တုိင္ေတြေရရွည္ခုိင္ခန္႔ဖုိ႔ စီမံျခင္း
ျဖစ္နုိင္ပါတယ္၊အခ်ိန္မီလုပ္ငန္းေလးတြင္က်ယ္ေအာင္လုပ္ရမွာမုိ႔
မိဖုရားေခါင္ႀကီးအေပၚခဏစံေနေတာမူပါအုံး.သာမာ၀တီ
မိဖုရားေခါင္ႀကီးနွင့္ရံေရႊေတာ္မ်ားအေပၚထပ္စံျမန္းရာသုိ႔ ျပန္
တက္သြားၾက၏၊

ထုိအခါ မာဂ႑ီ၏ဦးေလးသည္ တံခါးအားလုံးကုိအျပင္မွခ်က္ခ်လို္က္၏၊
စိတ္ခ်ရေအာင္ အျပင္ကသစ္သားပါ ထပ္ရုိုက္လုိက္ေသး၏
သူတုိ႔အားလုံး ေအာက္ဆင္း၍မရေတာ့၊ေျပးေပါက္ထြက္ေပါက္မရွိေတာ့။
ထုိအခါ ေအာက္ေျခမွစ၍ နန္းေတာ္ႀကီးကို မီးရိႈ႕လုိက္ေလေတာ့၏။
နန္းမေဆာင္အေပၚထပ္သုိ႔မီးခိုးမ်ားလွိမ့္၍လွိမ့္၍ တက္လာ၏။
အေပၚထပ္ရွိမိဖုရားေခါင္ႀကီးနွင့္တကြရံေရႊေတာ္မ်ားေခ်ာင္း
တဟြတ္ဟြတ္ဆုိးကုန္ေတာ့၏၊ မီးခုိးမႈိင္းရုိက္၍ မ်က္ရည္မ်ားပင္ ေ၀လာေပျပိီ။ဘာမွသဲကြဲစြာမျမင္ရေတာ့။ထုိအခ်ိန္သဲသဲကြဲကြဲ
စကားသံ ေပၚထြက္လာသည္ကို ရံေရႊေတာ္အားလုံးၾကားေနရ၏၊
မိဖုရားေခါင္ႀကီး၏ တည္ျငိမ္ေသာအသံျဖစ္၏၊(သံသရာတစ္ေလွ်ာက္လံုး ငါတို႕က်င္လည္ခဲ့ရေသာ ဘဝေတြမနည္းေတာ့ ။ဤကဲ့သို႕မီးေလာင္၍
ေသဆံုးခဲ့ရေသာ ဘဝမ်ားကို ရွင္ေတာ္ဘုရား၏ သဗၺညဳတဥာဏ္ေတာ္ၿဖင့္ၾကည့္လွ်င္ပင္ ဆံုးနုိင္မည္မဟုတ္ေခ်၊ မေမ့မေလ်ာ့ မိမိတရားကိုသာ နွလံုးသြင္း ဆင္ၿခင္ေနၾကပါ၊ ငါတို႕ကိုမီးရွိဳ႕သူ မာဂ႑ီ မိဖုရားၾကီးနွင့္ သူ႕အသိုင္း၀ိုင္းအေပၚလည္း ေဒါသ“အမ်က္“တရား မၿဖစ္ေစၾကနဲ႕ နန္းေတာ္ၾကီးကို တပ္မက္တဲ့ ေလာဘ(အမက္)တရားလည္း မၿဖစ္ေစၾကနဲ႕၊ ငါတို႕ဒီေလာက္
ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ေနၾကပါလွ်က္ ဘာၿဖစ္လို႕ ဒီလိုအၿဖစ္မ်ိဳး
အၿဖစ္ဆိုးၾကံဳရတာပါလိမ့္လို႕ အေတြး ေတြးတဲ့ေမာဟ (အဖ်က္)
တရားလည္း မၿဖစ္ပြားေစၾကနဲ့၊ၿပဳသူအသစ္ၿဖစ္သူအေဟာင္း
ထံုးေဟာင္းစကားရွိ၏၊ ငါတို႕တစ္ေတြဝဋ္ေၾကြးရွိ၍ဆပ္ေနရသည္ဟု
မွတ္ၾကပါ၊ဤအခ်ိန္သည္တရားမွတစ္ပါးအားကိုးရာမရွိ၊မိမိတရားကိုသာ
ေစ့ေစ့စပ္စပ္ စူးစူးစိုက္စိုက္အားထုပ္ၾကပါ
မိမိတရားကိုသာေစ့ေစ့စပ္စပ္
စူးစူးစုိက္စုိက္အားထုတ္ၾကပါ” 

သာမာ၀တီမိဖုရားေခါင္ႀကီးသည္မိမိ၏ရံေရႊေတာ္မ်ားကို“ဓမၼလမ္းညႊန္”
ေပးျပီးျပီးမုိ႔ မီးအရွိန္ေၾကာင့္ ခံစားေနရသည့္ေ၀ဒနာကုိပင္အရႈခံအျဖစ္ 
(ေ၀ဒနာနုပႆနာသတိပ႒ာန္ကုိ)စူးစူးစုိက္စုိက္သတိခ်ပ္ အသိကပ္
ရႈမွတ္ေနေလေတာ့၏။ က်န္ရံေရႊေတာ္မ်ားသည္လည္းေ၀ဒနာကုိပင္
အေသအခ်ာရႈမွတ္ေနၾက၏ပကတိမီးေတာက္မီးလွ်ံတုိ႔သည္သူတုိ႔၏
ကုိယ္ခႏၶာကုိေလာင္ျမိဳက္ေန၏၊သူတုိ႔သည္ေလာဘ ေဒါသ
ေမာဟ မာနစသည့္ ကိေလသာမီးေတာက္မီးလွ်ံတုိ႔ကုိ
ေ၀ဒနာႏုပႆနာသတိပ႒ာန္ေရစင္ျဖင့္ ညွိမ္းသတ္ေနၾက၏၊ အခ်ိဳ႔႕ သကဒါဂါမ္တည္သြားၾက၏ တစ္ခ်ိဳ႕ေတာ့ အနာဂါမ္အဆင့္ထိ
ေရာက္သြားၾက၏ေပါက္ေရာက္သြားၾက၏။ပကတိမီးေတာက္မီးလွ်ံ
ၾကားမွကိေလသာမီးေတာက္မီးလွ့်ံတုိ႔ကုိ ျငိမ္းေအာင္ ညွိမ္းသတ္သည့္ အတုယူဖြယ္စံထားဖြယ္အမ်ိဳးသမီးမ်ားေပတကား။
ဥေတနဘုရင္ႀကီးသည္အရိပ္ေကာင္းေသာေညာင္ပင္ရိပ္၌ခဏ
နားေနခ်ိန္ျဖစ္၏၊ထုိအခ်ိန္နန္းတြင္းမွထူးျခားသတင္းပုိ႔ခန္႔အပ္ထားေသာ
အေထာက္ေတာ္သည္္ ျမင္းကုိ ဒုန္းစုိင္းလွ်က္ဘုရင္မင္းႀကီးရွိရာသုိ႔
အေျပး လာေန၏၊ ဘုရင္မင္းႀကီး ျမင္ေနရ၏နန္းေတာ္၌တစ္ခုခုေတာ့
ျဖစ္ေနျပီးဟု ဘုရင္မင္းႀကီးတြက္လုိ္က္၏အေထာက္ေတာ္သည္
ဘုရင္မင္းႀကီးကို ဒူးေထာက္ ခစားလွ်က္“သတ္လွ်င္ လည္းေသ
ထားလွ်င္လည္းေနရပါမည္”အရွင္မင္းႀကီး၊ ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးတုိ႔၏
ေပါ့ဆမႈေၾကာင့္ ဘုရင္မင္းႀကီးျမတ္နုိးေတာ္မူေသာ မိဖုရားေခါင္ႀကီး သာမာ၀တီရဲ႕ နန္းမေဆာင္တစ္ခုလုံး မီးဟုန္းဟုန္း ေတာက္ေနပါတယ္ အရွင္မင္းႀကီး”ဘာ?..ဥေတနဘုရင္မင္းႀကီး၏ ႏႈတ္မွထြက္လာေသာ က်ယ္ေလာင္ေသာအသံႀကီးျဖစ္၏၊အမတ္ႀကီးမ်ား၀န္ႀကီးမ်ား
စစ္သည္ေတာ္မ်ား အားလုံးၾကားလုိက္၏။သူတုိ႔ ၾကားသည္ မွာ“ဘာ”တစ္ခြန္းတည္းသာျဖစ္၏သုိ႔ေသာ္ ဘုရင္ၾကီး၏ နွလုံးသားထဲမွာ ပဲ့တင့္သံကဲ့သုိ႔“ဘာ”ဟူေသာစကားသည္ ဆင့္ကဲ ဆင့္ကဲ ၾကားေနရေတာ့၏ဘုရင္မင္းႀကီးသည္ နန္းေတာ္သို႔အျမန္ျပန္လာခဲ့၏၊ 

အျမန္ဆုံးကိုအျမင့္ဆုံးထိတင္ကာ ျပန္လာခဲ့ျခင္းျဖစ္၏သုိ႔ေသာ္မမွီေတာ့၊
သာမာ၀တိီကို ကယ္တယ္ဖုိ႔မမီေတာ့၊နန္းမေဆာင္တစ္ခုလုံး ျပာပုံဘ၀ ေရာက္သြားေပျပီ၊ သို႔ေသာ္ မီးခုိမ်ားေတာ့တလူလူ ထြက္ေနေသး၏၊
နန္းမေဆာင္ ျပာပုံထဲမွ သူ၏ခ်စ္လွစြာ ျမတ္နုိးလွစြာေသာ သစၥာရွင္
ေမတၱာရွင္ အၾကင္နာရွင္ ဓမၼမိခင္(သာမာ၀တီ၏ေက်းဇူးေၾကာင့္ ဗုဒၶ ဘုရားရွင္ကုိ ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္လာသည့္ဘုရင္ျဖစ္၏)သာမာ၀တီ မိဖုရားေခါင္ႀကီး၏ပုံရိပ္လႊာ ထုိ႔ေနာက္ သူတုိ႔သခင္မအေပၚ အျမဲ
သစၥာရွိၾကေသာေကာင္းတူဆုိးဖက္ရံေရႊေတာ္ငါးရာတုိ႔၏ပုံရိပ္လႊာမ်ား
သည္ တရိပ္ရိပ္ေပၚလာေတာ့၏၊“သူတုိ႔ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ခံစားလုိက္ရမလဲ”ေတြးရင္းပင္ ၾကက္သီးထစရာတုန္လႈပ္စရာျဖစ္လာ၏

ေတြးေလ ေဆြးေလ ေဆြးေလ ေသာကမီးလွ်ံေတြ ေတာက္ေလ ေသာကမီးေတာက္ေလ ႏွလုံးေသြးဆူေလ. နွလုံးေသြးဆူလာေလ.....။
“သံေယာဇဥ္. ေသာက. ထုိမွတဆင့္ေဒါသ ေဒါမနႆ ပရိေဒ၀. ဥပါယာသစသည့္မီးေတာက္မီးလွ်ံတုိ႔သည္ဘုရင္ဥေတန၏နလုံးသားကို
စတင္ေလာင္ျမိဳက္ေနေပျပိီ။သာမာ၀တီကိုရႈိ႕ေသာမီးသည္ဘုရင္ဥေတန
ကုိပါကူးစက္ေလာင္ျမိဳက္ေနေခ်ျပီးတကား..။သုိ႔ေသာ္ဘုရင္ဥေတနသည္
ျဖစ္ေပၚလာသည့္ ေသာက ေဒါသကုိ သူတပါးမသိေအာင္ ျမိဳသိပ္ထား၏၊ ဖုံးဖိထား၏၊ အပူရုပ္ကုိ ဟန္လုပ္ေနရ၏၊ေဘးမွသာမန္ ၾကည့္လွ်င္
ဘုရင္ဥေတနသည္တည္ျငိမ္ေနသူဟုထင္ရ၏သို႔ေသာ္အတြင္း
နွလုံးသားမွာကားေယာက္ယက္ခပ္ေန၏ဤသုိ႔နွင့္အေနာက္ေတာင္စြယ္
ေနမင္းႀကီး ကြယ္သြားေလျပီ၊သုိ႔ေသာ္ဘုရင္ ဥေတန၏နွလုံးသားမွာ ေလာင္ျမိဳက္ေနေသာ ေသာကမီးကား ပ်ယ္၍မသြားေသးေပ၊ တေျမ့ေျမ့ ေလာင္ျမိဳက္ေနဆဲပင္ ျဖစ္ေန၏    .....ဤသုိ႔ျဖင့္ပင္ …(ဆက္ရန္)
                                                            ေကာင္းသစ္

Tuesday, December 21, 2010

ၾကမ္းတမ္းၿခင္းမွၾကင္နာၿခင္း..ဇာတ္သိမ္း

ေျမာင္းသြယ္သူ(ေတာင္သူဦးႀကီး)တုိ႔သည္ေရကုိ(မိမိလုိရာလယ္ေျမသုိ႔)
ေဆာင္ယူၾကကုန္၏၊ ျမွားသမားတုိ႔သည္ ျမွားကို ေျဖာင့္ၾကကုန္၏၊
သစ္ေရြသမားတုိ႔သည္ သစ္ကုိေျဖာင့္ေအာင္ေရြၾကကုန္၏၊
ပညာရွိတုိ႔သည္ မိမိကိုယ္ကုိ(မိမိစိတ္ကုိ) ဆုံးမၾကကုန္၏။
ေရသည္ စိတ္မရွိ၊ သို႔ေသာ္ မိမိလုိရာသို႔(ေျမာင္းေဖါက္ ပုိက္သြယ္ကာ)
ေဆာင္ယူ၍ရနုိင္၏၊၀ါးသည္သက္မဲ့ျဖစ္၏၊သုိ႔ေသာ္မိမိစိတ္တုိင္းၾက
ေျဖာင့္၍မွ်ားအျဖစ္ အသုံးျပဳနုိင္၏၊ သစ္သားသည္ ၀ိညာဥ္မဲ့ျဖစ္၏၊ သို႔ေသာ္လုိရာပုံစံျပဳကာ(လွည္းဘီး ရထားဘီးပရိေဘာဂအျဖစ္)
အသုံးျပဳနုိင္၏၊ထုိ႔အတူပညာရွိအစစ္သည္စိတ္ရွိေသာမိမိကိုယ္ကုိ
(သမထ၀ိပႆနာျဖင့္)ယဥ္ေက်းေအာင္(အရဟတၱဖုိလ္ေပါက္ နိဗၺာန္ထိ မ်က္ေမွာက္ျပဳနုိင္ေအာင္)ဆုံးမ၏။

အခ်ိဳ႔႕သူတုိ႔သည္လွံတံျဖင့္လည္းေကာင္းခြ်န္းေကာက္ျဖင့္လည္းေကာင္း
ၾကိမ္လုံးျဖင့္လည္းေကာင္း(ယဥ္ပါးေအာင္ယဥ္ေက်းေအာင္)
ဆုံးမၾကကုန္၏။တာဒိဂုဏ္နွင့္ျပည့္စုံေတာ္မူေသာျမတ္စြာဘုရားသည္ တုတ္လွံတံ မရွိပဲလက္နက္မရွိပဲငါ့ကုိ ယဥ္ေက်းေအာင္ ဆုံးမေတာ္မူျပီ။
ေကသိအမည္ရွိ ထင္းရွားေသာျမင္းဆရာႀကီးသည္ ဘုရားရွင္ကို
ေလွ်ာက္ထားဘူးေသာစကားရွိ၏၊သူသည္ ျမင္းမ်ားကိုယဥ္ေက်းေအာင္
ယဥ္ပါးေအာင္ဆုံးမရာ၌တုတ္လွံတံမသုံးပဲလက္၀ါးျဖင့္ပြတ္သပ္၍
“အႏုနည္း”ေခ်ာ့ေမာ့ကာဆုံးမရသည္လည္းရွိ၏၊တုတ္လွံတံျဖင့္
ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းရုိက္၍“အၾကမ္းနည္း”ဆုံးမရသည္လည္း ရွိ၏၊
အခ်ိဳ႕ျမင္းမ်ားကို“အႏုနည္းအၾကမ္းနည္း”ေရာသုံး၍ဆုံးမရသည္လည္း
ရွိ၏၊အကယ္၍ ယင္းသုံးနည္းျဖင့္မွ ဆုံးမ၍ မရေသာ“ဗီဇညံ့”ေသာ
ျမင္းမ်ားကိုေတာ့သတ္ပစ္၏- တဲ့။

လူနတ္ျဗဟၼာသတၱ၀ါတုိ႔ကုိယဥ္ေက်းေအာင္ဆုံးမရာ၌ အတုမဲ့ ျဖစ္ေတာ္မူေသာရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားသည္လည္းနည္းသုံးနည္းကိုပင္
က်င့္သုံးေတာ္မူ၏။ကုသိုလ္- ကုသုိလ္၏အက်ဳိး-လူ နတ္ ျဗဟၼာ(နိဗၺာန္)
ေကာင္းက်ိဳးမ်ားကိုလည္း ေဟာေျပာ၍ဆုံးမရ၏၊ ယင္းကုိ အႏုနည္း
ဟုေခၚရ၏၊အကုသိုလ္- အကုသုိလ္၏အက်ဳိး-ငရဲ တိရစ ၦာန္ ျပိတၱာ
အသူရကယ္ဆုိးက်ိဳးမ်ားကိုေဟာျပ၍လည္းဆုံးမရ၏၊ယင္းကို အၾကမ္းနည္းဟုေခၚ၏၊ယင္းနည္းနွစ္မ်ဳိးလုံးကုိေရာ၍လည္း ဆုံးမေတာ္မူရ၏၊ယင္းကုိ အနုနည္း အၾကမ္းနည္းဟု ေခၚဆုိရ၏၊
ယင္းသုံးနည္းျဖင့္ ယဥ္ေက်းေအာင္ဆုံးမ၍ေဟာျပ၍ မရသူ
(ဗီဇည့ံသူ)ကိုသတ္ပစ္ေတာ္မူ၏။


ဘုရားရွင္တုိ႔မည္သည္ သူတပါးအသက္ကုိသတ္ျဖတ္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ေတာ္မူသည္မဟုတ္ပါလားဟု စဥ္းစားစရာရွိ၏၊ ဤေနရာ၌ ဘုရားရွင္တုိ႔သတ္ျခင္း မည္သည္“အဆုံးအမ မေပးေတာ့ျခင္း”ျဖစ္၏၊ ယခုေခတ္၌လည္း ဆရာသမားမ်ားသည္ေျပာမရသည့္တပည့္ကုိ ဘာမွမေျပာေတာ့၊ယင္းသုိ႔မေျပာျခင္းသည္တပည့္ကုိသတ္သည္မည္၏၊ မိဘတုိ႔သည္လည္း ေျပာမရသည့္သားသမီးကိုဘာမွမေျပာေတာ့၊ ယင္းသုိ႔ မေျပာေတာ့ျခင္းသည္ သားသမီးကုိသတ္သည္မည္၏၊
အဆုံးအမ မခံရေသာ တပည့္သားသမီးသည္ အဘယ္မွာျငိမ္းခ်မ္းမႈ
တုိးတက္ႀကီးပြါးမႈ ကုိယ္ႏႈတ္ယဥ္ေက်းမႈရႏုိင္ပါအံ့နည္း။

ငါသည္ေရွးအခါကညွဥ္းဆဲတတ္သူျဖစ္လွ်က္“အဟိံသက”အမည္ရခဲ့၏။
ငါသည္ယေန႔မွစ၍တစ္စုံတစ္ေယာက္ကုိမွ်မညွွင္းဆဲတတ္ေသာေၾကာင့္
မွန္ကန္ေသာအမည္ရခဲ့ျပီ၊ ငါသည္ ေရွးအခါက အဂၤုလိမာလ ဟူ၍
ထင္ရွားေက်ာ္ေစာေသာ ခုိးသူၾကီး ျဖစ္ခဲ့၏၊ၾကီးစြာေသာသံသရာၾသဃ၌
နစ္ေျမာသည္ျဖစ္၍ျမတ္စြာဘုရားကုိ ကိုးကြယ္ရာဟူ၍ ဆည္းကပ္ပါ၏၊
အရွင္ျမတ္၏လူ႔ူဘ၀နာမည္မွာ“အဟိံသက”ျဖစ္၏၊ျမန္မာလို“
မညွဥ္းဆဲသူ(ခ)ၾကင္နာသူျဖစ္၏၊သုိ႔ေသာ္လူကုိသတ္၍လက္ကုိ
ျဖတ္ခဲ့ေသာေၾကာင့္နာမည္နွင့္လူနွင့္မကုိက္ျဖစ္ေန၏၊ယခုသမဏအျဖစ္
ခံယူေသာအခ်ိန္မွစ၍မည္သူ႔ကိုမွ်မည္သည့္အေၾကာင္းေၾကာင္းမွ်
မညွဥ္းဆဲေတာ့၊ထုိ႔ေၾကာင့္ ယခုမွသာ“အဟိ ံသက-မညွဥ္းဆဲသူ ၾကင္နာသူ”ဟူေသာနာမည္ႏွင့္လုိက္ဖက္ေလေတာ့၏၊

လူူ႔ဘ၀က အဟိ ံသကနာမည္အျပင္ ျပည္သူကေပးေသာထင္ရွားေသာ
အျခားနာမည္တစ္မ်ိဳးလည္း ရွိေသး၏၊ လက္ညိဳးပန္းဆင္ေသာၾကာင့္
“အဂၤုလိမာလ”ဟူေသာနာမည္ဆုိးနာမည္္ပ်က္ျဖစ္၏၊ယခုယင္းနာမည္
ကုိအစားထုိး၍သဘာ၀က်က်ျပင္ေပးရလွ်င္“၀ိမုတိၱသုခ”ကုိခံစား
ပန္ဆင္နုိင္ျပီးျဖစ္ေသာေၾကာင့္“၀ိမုတိၱမာလ”ဟုမွည့္ေခၚကလည္း
ဂုဏ္နွင့္ျဒဗ္လုိ္က္ဖက္သည္သာျဖစ္ပါ၏၊ဘုရားရွင္၏
ေက်းဇူးေတာ္ေၾကာင့္“ၾသဃေလးျဖာ”သံသရာမွလြတ္ေျမာက္ခြင့္
ရရွိခဲ့ပါ၏။ထုိ႔ေၾကာင့္ဘုရားရွင္ကုိ ကုိးကြယ္ဆည္းပါ၏။ 

ငါသည္ေရွးအခါကအဂၤုလိမာလဟူ၍ထင္ရွားေက်ာ္ေစာေသာ
ေသြးစြန္းေသာလက္ရွိေသာသူသတ္ေယာက္်ား ျဖစ္ခဲ့၏၊
ကုိးကြယ္ရာ နိဗၺာန္ကိုျမင္သည္ျဖစ္၍ဘ၀ေနွာင္ၾကိဳးနွင့္တူေသာ
တဏွာကုိႏႈတ္ပယ္ခဲ့ျပီ၊
ငါသည္ ေရွးအခါက ဆရာမွားကုိ ဆည္းကပ္မွိ၍ သန္လွ်က္ျဖင့္
လူကုိသတ္ခဲ့ဘူး၏၊ေသြးစြန္းလက္ဟုအမ်ားက ေခၚေ၀ါၾက၏။
ယခုမူဆရာမွန္ကုိဆည္းကပ္မွိ၍အရဟတၱမဂ္ျဖင့္ကိေလသာမွန္သမွ်ကုိ
ပယ္သတ္နုိင္ေသာေၾကာင့္“အရဟႏၱ”ဟုသာသနာ့သမုိင္း၌
မွတ္တမ္းတင္ျခင္းခံရ၏၊ဘ၀မွလြတ္ထြက္မသြားေအာင္
ခ်ည္ေႏွာင္တတ္ေသာၾကိဳးနွင့္တူေသာေၾကာင့္“တဏွာ”ကုိ ဘ၀ေႏွာင္ၾကိဳးဟုေခၚ၏၊ယင္းေႏွာင္ၾကိဳးကုိလည္းအစအန
တစ္စြန္းတစ္စမွမက်န္ရေအာင္ပယ္ႏႈတ္ျပီးျဖစ္ပါ၏၊
နိဗၺာန္ကိုျမင္၍ ဘ၀စင္သူ ျဖစ္၏။

အၾကိမ္မ်ားစြာ အပါယ္ရြာကုိလားေစတတ္ေသာ ထုိသုိ႔သေဘာရွိေသာ အကုသိုလ္ကံကုိၿပဳခဲ့ေသာ္လည္း ယင္းကံကုိ ရႈိ႕ျမွဳိက္တတ္သည့္
(မဂ္ေစတနာ)ေတြ႕ထိအပ္ေသာေၾကာင့္မေကာင္းက်ိဳး ေၾကြးျမီကင္းသည္ျဖစ္၍ ေဘာဇဥ္ကုိငါသုံးေဆာင္ရေပျပီ။
လူ႔ဘ၀က ျပဳမွားခဲ့ေသာ သူ႔သက္သတ္မႈ အကုသုိလ္ကံသည္ အပါယ္ငရဲသုိ႔ ႏွစ္ရာေပါင္း ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာ က်ေရာက္နုိင္၏၊
သို႔ေသာ္ ဘုရားရွင္၏ေက်းဇူးဓမၼ၏အစြမ္းသတၱိေၾကာင့္အပါယ္ငရဲမွ
(ဘ၀သံသရာမွ)လြတ္ေျမာက္ခြင့္ရခဲ့ေပျပီ၊ ကိေလသာကင္းေသာ
ရဟႏ ၱာအျဖစ္ျဖင့္ဆြမ္းေဘာဇဥ္(ပစၥည္း ေလးပါး)တုိ႔ကုိ ပုိင္ရွင္အျဖစ္ျဖင့္သုံးေဆာင္ရေသာေၾကာင့္ေၾကြးလည္းမတင္ေတာ့ေပ၊
(ပုထုဇဥ္ရဟန္း သာမေဏမ်ား ပစၥေ၀ကၡဏာလည္းမဆင္ျခင္၊
ေမတၱာလည္းမပုိ႔၊ ရႈမွတ္မႈသတိလည္းမရွိပဲ ဆြမ္းေဘာဇဥ္ ပစၥည္းေလးပါးကိုသုံးေဆာင္လွ်င္ ဣဏပရိေဘာဂ- ေၾကြးတင္၏၊)


 ပညာမဲ့ျငား လူမုိက္မ်ားတို႔သည္ ေမ့ေလ်ာ့ျခင္းကုိ အားထုတ္ၾကကုန္၏၊
ပညာရွိျငားလူလိမၼာမ်ားတုိ႔သည္မေမ့ေလ်ာ့ျခင္းကုိျမတ္ေသာဥစၥာကဲ့သုိ႔ 
ေစာင့္ေရွာက္ၾကကုန္၏၊
ပညာမဲ့သူ လူမုိက္တုိ႔သည္ မေကာင္းမႈ ဒုစရုိက္၌ေမ႔ြေလွ်ာ္ၾက အားထုတ္ၾကကုန္၏၊အာရုံငါးပါးကာမဂုဏ္တရားျဖင့္သာ
အခ်ိန္ကုန္ေနၾက၏၊“အကုသုိလ္ျဖင့္”အခ်ိန္ျဖဳန္းေနသူကို“ပမာဒ- ေမ့ေလွ်ာ့ျခင္းကိုု”အားထုတ္သူဟုဆုိရ၏၊အျမင္မွန္ရွိၾကေသာ လူလိမၼာတုိ႔သည္ကုသုိလ္ေကာင္းမႈတုိ႔၌ေပ်ာ္ေမြ႔ေနၾကသူမ်ားျဖစ္ၾက၍
“အပၸမာဒ- မေမ့ေလွ်ာ့သူ”ဟုဆုိၾက၏၊ သူတို႔သည္ဒါနသီလ
ဘာ၀နာဟုဆုိအပ္ေသာကုသုိလ္ေကာင္းမႈ၌“အပၸမာဒ မေမ့မႈကုိ”
ျမတ္ေသာ တန္ဘုိးျမင့္ဥစၥာကဲ့သုိ႔ထိမ္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ၾက၏။

ေမ့ေလွ်ာ့ျခင္းကုိအားမထုတ္ၾကကုန္လင့္၊ကာမဂုဏ္တု႔ိ၌ေမြ႔ေလွ်ာ္
ေပါင္းေဖၚမႈကုိအားမထုတ္ၾကကုန္လင့္၊မေမ့မေလွ်ာ့ဘဲရႈဆင္ျခင္သူ
သည္သာျပန္႔ေျပာေသာနိဗၺာန္ခ်မ္းသာသုိ႔ ေပါက္ေရာက္နုိင္၏၊
ေမ့ေလွ်ာ့ျခင္းတဲ့၊ ေမ့လွ်င္ ေလွ်ာ့တတ္၏၊ပစၥည္းေမ့လွ်င္ ပစၥည္းေလွ်ာ့မည္၊ကုသိုလ္ေမ့လွ်င္ ေကာင္းက်ဳိးေလွ်ာ့မည္ျဖစ္၏၊
ေမ့ေလွ်ာ့သူကို ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားက“သူေသ- ေသလူ”ဟု မိန္႔ဆုိထားေပ၏၊ေသေနေသာလူသည္ေလာကဘက္မွၾကည့္လွ်င္
“ပစၥည္း ပညာ ပါ၀ါ”ဘာတစ္ခုမွ ရေအာင္မလုပ္ေဆာင္နုိင္ေတာ့၊
ဓမၼဘက္က ၾကည့္ျပန္လွ်င္လည္း“ဒါန သီလ ဘာ၀နာ”ဘာကုသိုလ္မွ မဆည္းပူးမျပဳလုပ္နုိင္ေတာ့ေခ်၊ပကတိအားျဖင့္ အသက္ရႈေနသူဟု ဆုိရေသာ္လည္း စင္စစ္အားျခင့္ အသက္မရွင္သူသာျဖစ္ပါ၏၊ ထုိ႔ေၾကာင့္အသက္ရႈလွ်က္ အသက္မရွင္သူမ်ားမျဖစ္ၾကေစရန္
အရွင္ျမတ္က ေမ့ေလွ်ာ့ျခင္းကို အားမထုတ္ဘုိ႔ ရခဲေသာလူ႔ဘ၀ ၾကဳံခဲေသာ သာသာနာနွင့္ၾကဳံေတြ႔ရခုိက္“သဒၶါ ပညာ”ညီစြာထားလွ်က္ ကုသုိလ္ပါရမီမ်ား ၾကိဳးစားျဖည့္ၾကဖုိ႔တုိက္တြန္းထားျခင္းျဖစ္၏၊ ကုသိုလ္ရွိမွသာ အျမင့္ဆုံးပန္းတုိင္ အျမတ္ဆုံးခ်မ္းသာျဖစ္ေသာ
နိဗၺာန္ကုိ မ်က္ေမွာက္ျပဳနုိ္င္မည္ျဖစ္ပါ၏၊

ထုိငါ၏ သာသနာ့ေဘာင္သုိ႔ ေရာက္လာျခင္းသည္ ေကာင္းေသာ
ေရာက္လာျခင္းေပတည္း၊ငါ၏ ရဟန္းျပဳအံ့ဟု ေျပာဆုိျခင္းသည္
မေကာင္းေသာေျပာဆုိျခင္း မဟုတ္၊ေကာင္းစြာေ၀ဘန္ေဟာၾကားေသာ
တရားတုိ႔တြင္အျမတ္ဆုံးနိဗၺာန္သို႔ေရာက္ျပီ။၀ိဇၨာသုံးပါးတုိ႔သုိ႔အစဥ္
အားျဖင့္ေရာက္ခဲ့ျပီ၊ ျမတ္စြာဘုရား၏ အဆုံးအမေတာ္ကုိျပဳအပ္ေပျပီ။
ယခင္လူ႔ဘ၀ႏွင့္ယခုရဟန္းသမဏဘ၀ကုိအရွင္ျမတ္ႏႈိင္္းယွဥ္ၾကည့္မိွ၏၊
ပကတိအျမင္အားျဖင့္သူသည္လူ႔ဘ၀ကလူမ်ားစြာကိုအနုိင္ယူနုိင္ေသာ
ေၾကာင့္မုဆုိးဟုထင္ရေသာ္လည္းစင္စစ္အားျဖင့္မာရ္နတ္၏သားေကာင္
ျဖစ္ခဲ့ရ၏၊ယခုေတာ့မာရ္နတ္၏“ဘ၀သံသရာ”ေၾကာ့ကြင္းမွ
လြတ္ကင္းခဲ့ေပျပီေၾကာ့ကြင္းမဲ့ ေနွာင္ၾကိဳးမဲ့နယ္ေျမျဖစ္ေသာ
နိဗၺာန္နယ္ပယ္သို႔အရွင္ျမတ္ေျခခ်နုိင္ခဲ့ျပီ၊


ေဘးမရွိေတာ့ ရန္မရွိေတာ့ မည္သည့္အႏ ၱရယ္မွလည္း မရွိေတာ့ေပ၊
ယခု အရွင္ျမတ္သည္“ပုေဗၺနိ၀ါသႏုႆတိဥာဏ္- ဒိဗၺစကၡဳဥာဏ္- အာသ၀ကၡယဥာဏ္”ဟူေသာ ၀ိဇၨာသုံးပါးကို ပုိင္ဆုိင္သူ ျဖစ္ေနေပျပီ၊ ယင္းသုံးပါးကုိအက်ဥ္းခ်ဳပ္အားျဖင့္“ပု- ဒိ- အာ”ဟုလည္း သုံးနႈံးၾကပါ၏၊
ထုိ႔ျပင္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္၏အဆုံးအမသည္အျမင့္ဆုံးအားျဖင့္
“နိဗၺာန္”ျဖစ္၏အရွင္ျမတ္သည္မဂ္ေလးပါးဖုိလ္ေလးပါးနိဗၺာန္အားျဖင့္ ေလာကုတၱရာတရားကိုးပါးလုံးျပည္စုံေနျပီျဖစ္ေသာေၾကာင့္
“ျမတ္စြာဘုရား၏အဆုံးအမေတာ္ကုိျပဳအပ္ေပျပီ”ဟုေနာက္ဆုံး
အေနနွင့္ရင္တြင္းျဖစ္ဥဒါန္းစကား မိန္႔ၾကားေတာ္မူခဲ့ပါ၏၊
အရွင္အဂၤုလိမာလသည္ဘုရားရွင္၏တရားဓမၼကုိ
နာၾကားခြင့္ရလုိက္ေသာေၾကာင့္“ၾကမ္းတမ္းေသာဘ၀မွသည္
အၾကင္နာတရားနွင့္ျပည့္စုံေသာဘ၀.....သို႔”
တက္လွမ္းကာနိဗၺာန္မ်က္ေမွာက္ျပဳသြားေပျပီတကား၊


မိမိရဲ႕ဘ၀ကို ပ်က္ေစ
ေလာကရဲ႕အလွကုိ ဖ်က္ေခ်
ၾကမ္းတမ္းမႈဆုိတဲ့ အမ်က္ေတြ …
ဒို႔တေတြ ဖယ္ရွားၾကပါစုိ႔


ဒုကၡမုိးေစြ
ေသာကအခုိးေ၀ေန သူေတြရဲ႕
နားခုိရာ အျဖစ္
အၾကင္နာဆုိတဲ့“အိမ္သစ္”ေလး
ဒို႔ တည္ေဆာက္ေပးၾကစုိ႔။


ၾကင္နာမႈကို အေျချပဳ
ေလာကရဲ႕ေကာင္းက်ိဳးေတြျပဳရင္း
အခ်င္းခ်င္း လက္ခ်င္းယွက္
နိဗၺာန္အထိ ခရီးဆက္ၾကစုိ႔။


အားေပးသူ အားလုံးကုိ
ေလးစားလွ်က္ - ေကာင္းသစ္
21-12- 2010